REDAKCJA: Małgorzata Lipska

SKŁAD: Krzysztof Nierodziński

PROJEKT OKŁADKI: Krzysztof Nierodziński

Wydanie I

Białystok 2024

ISBN 978-83-8301-768-6

Copyright © E. W. Godlewska, 2024

© Copyright for the Polish edition by Studio Astropsychologii, Białystok 2024

All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy żadna część tej książki nie może być powielana w jakimkolwiek procesie mechanicznym, fotograficznym lub elektronicznym ani w formie nagrania fonograficznego. Nie może też być przechowywana w systemie wyszukiwania, przesyłana lub w inny sposób kopiowana do użytku publicznego lub prywatnego – w inny sposób niż „dozwolony użytek” obejmujący krótkie cytaty zawarte w artykułach i recenzjach.

Książka ta zawiera informacje dotyczące zdrowia. Wydawca dołożył wszelkich starań, aby były one pełne, rzetelne i zgodne z aktualnym stanem wiedzy w momencie publikacji. Tym niemniej nie powinny one zastępować porady lekarza lub dietetyka, ani też być traktowane jako konsultacja medyczna lub inna. Jeśli podejrzewasz u siebie problemy zdrowotne lub wiesz o nich, powinieneś koniecznie skonsultować się z lekarzem, zanim samodzielnie rozpoczniesz jakikolwiek program poprawy zdrowia. Wydawca ani Autor nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek negatywne skutki dla zdrowia, mogące wystąpić w wyniku stosowania zaprezentowanych w książce metod.

Bądź na bieżąco i śledź nasze wydawnictwo na Facebooku.

www.facebook.com/Wydawnictwo.Studio.Astropsychologii

15-762 Białystok

ul. Antoniuk Fabr. 55/24

85 662 92 67 – redakcja

85 654 78 06 – sekretariat

85 653 13 03 – dział handlowy – hurt

85 654 78 35 – www.talizman.pl – detal

strona wydawnictwa: www.studioastro.pl

Więcej informacji znajdziesz na portalu www.psychotronika.pl

OMNIZM

POGLĄD GŁOSZĄCY, ŻE ŻADNA KONKRETNA RELIGIA NIE MA MONOPOLU NA PRAWDĘ

LECZ PRAWDĘ MOŻNA ZNALEŹĆ W KAŻDEJ Z NICH.

OMNISTA JEST OSOBĄ WIERZĄCĄ WE WSZYSTKIE RELIGIE

ORAZ JEDEN TRANSCENDENTNY CEL.

Wstęp

Wtedy pytali Go Jego uczniowie, co oznacza ta przypowieść. On rzekł: «Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach, aby patrząc nie widzieli i słuchając nie rozumieli».

ŁK 8,9-10¹

Droga Czytelniczko, drogi Czytelniku!

Książka, którą oddaję w twoje ręce, mówi o alchemii. Dawniej praktyka ta kojarzyła się głównie z transmutacją (przekształcaniem) metali nieszlachetnych w szlachetne, co miał umożliwić kamień filozoficzny. Dziś coraz częściej spotykamy się z alchemią jako symbolem przemiany wewnętrznej, podczas której alchemik poznaje siebie, mierzy się z ciemną stroną osobowości, stara się ją zrozumieć i przekształcić w swoją siłę. Celem tej podróży jest natomiast ascendencja, nazywana też wzniesieniem, wniebowstąpieniem, oświeceniem. Ta niezwykła przemiana zachodzi zarówno na poziomie mentalnym, jak i fizjologicznym. Osoby, które systematycznie medytują, pracują nad swoim charakterem, wyleczeniem ran oraz traum, a także zmianą sposobu myślenia, doświadczają bowiem regeneracji organizmu na poziomie komórkowym.

Owa wewnętrzna alchemia jest możliwa między innymi dzięki świętej sekrecji (zwanej energią kundalini). W naszym kraju termin ten nie zdążył się jeszcze spopularyzować. Jestem jednak pewna, że już wkrótce to się zmieni.

Pod nazwą święta sekrecja kryje się proces wydzielania przez struktury mózgu wyjątkowej substancji zwanej olejem chrystusowym. Pozostaje ona aktywna przez niecałe 3 dni w miesiącu. Dzięki odpowiednim praktykom duchowym możliwe jest jej zachowanie, wzmocnienie właściwości oraz podniesienie wraz z płynem mózgowo-rdzeniowym z powrotem do mózgu. Regularne powtarzanie procesu prowadzi do rozwoju nowej świadomości i wewnętrznej odnowy.

Temat ten zafascynował mnie od chwili, kiedy o nim usłyszałam i dowiedziałam się, że to właśnie ten proces został zakodowany w biblijnej historii narodzin oraz ukrzyżowania Jezusa Chrystusa. Postanowiłam regularnie praktykować podnoszenie oleju, przez kilka miesięcy zbierałam również materiał teoretyczny z anglojęzycznych źródeł. Dziś jestem gotowa, aby podzielić się owocami moich poszukiwań i doświadczeń.

Temat oleju chrystusowego przez wieki ukrywany był w przypowieściach i alegoriach. Po to, aby przeciętni zjadacze chleba nie mieli szansy na świadome korzystanie z jego mocy. Pismo Święte jest najbliższym nam kulturowo przykładem. Pojawiający się w księdze tytuł Chrystus odnosi się do osoby namaszczonej, pomazańca i może dotyczyć każdego człowieka. Owa maść o uzdrawiających właściwościach jest bowiem produkowana w naszym wewnętrznym, genialnym laboratorium, jakim jest mózg, a dzięki odpowiednim praktykom można ją aktywować i zamienić w alchemiczne złoto. Święta sekrecja to zaledwie jedno z wielu określeń tego procesu. W religiach wschodnich nazywany jest on kundalini.

Aby olej chrystusowy miał szansę przetrwać, potrzebuje specjalnych, fizyczno-duchowych warunków. Niestety, u większości osób zostaje zniszczony przez łakomstwo, używki lub niskie emocje, takie jak nienawiść, gniew, chciwość.

Wierzę, że skoro książka ta trafiła w twoje ręce, poszukujesz w życiu czegoś więcej, niż oferuje materialny świat. Być może nawet masz już za sobą doświadczenie związane z wewnętrznym namaszczeniem, ale nie wiesz, jak świadomie kierować energią, żeby proces odbywał się cyklicznie. Niniejsza publikacja podpowie ci, jak zrobić to krok po kroku.

Podzieliłam ją na sześć rozdziałów. Cztery pierwsze mają charakter teoretyczny, przeglądowy, dwa pozostałe stanowią praktyczny poradnik, jak świadomie pracować ze świętą sekrecją.

W rozdziale pierwszym opowiadam w skrócie, na czym polega proces oraz skąd o nim wiemy. Istnieje na ten temat kilka książek anglojęzycznych, które posłużyły mi jako źródło wiedzy. Uzupełniłam je informacjami zaczerpniętymi z artykułów na temat anatomii i fizjologii ludzkiego ciała.

W rozdziale drugim rozwijam wątki dotyczące kluczowych organów biorących udział w procesie wydzielania, wzmocnienia i podniesienia oleju chrystusowego. Z tego rozdziału dowiesz się także co nieco o funkcjonowaniu siedmiu podstawowych czakr, czyli centrów energetycznych ludzkiego organizmu.

Rozdział trzeci mówi o tym, jak oddziałują na człowieka ciała niebieskie – Słońce i Księżyc, które odgrywają tutaj istotną rolę.

W rozdziale czwartym omawiam natomiast wpływ Zodiaku na człowieka, wyjaśniam powiązania poszczególnych znaków z organami ludzkiego ciała oraz poruszam intrygujący temat dwunastu soli mineralnych, również przypisanych Zodiakowi, które mają być niezbędne dla zachowania dobrej kondycji organizmu.

Rozdział piąty to szczegółowa instrukcja, jak uchronić delikatny olej chrystusowy przed zniszczeniem i z sukcesem przeprowadzić proces podniesienia go w kanale kręgowym, aby w wersji uszlachetnionej mógł trafić z powrotem do mózgu i spełnić swoją rolę.

W rozdziale szóstym opisuję, jak radzić sobie z negatywnymi skutkami procesu oczyszczania, który jest naturalnym następstwem pracy z energią kundalini. Jej przebudzenie i aktywacja nie kończą się bowiem na pozytywnych aspektach i wewnętrznej odnowie. Aby ta odnowa miała szansę się odbyć, często trzeba zburzyć stare schematy i zmierzyć się z buntem wszczętym przez zagrożone ego. Na twojej drodze mogą pojawić się trudne doświadczenia, jednak sama świadomość, że stanowią integralną część ścieżki, daje siłę, aby się z nimi zmierzyć.

Informacje tutaj zawarte pomogą ci pogłębić życie duchowe i przybliżą cię do głębokich doświadczeń mistycznych. Choć korzystam tutaj głównie z symboliki biblijnej i obficie cytuję Pismo Święte, publikacja ta nie ma charakteru religijnego. Starałam się opisać temat w sposób, który będzie jasny dla każdego Czytelnika, bez względu na to, czy ma już wiedzę na temat świętej sekrecji, czy spotyka się z nim po raz pierwszy. Jednocześnie zachęcam cię do własnych poszukiwań i wytyczania własnych szlaków, bo choć transcendentny cel każdej religii i praktyki duchowej jest jeden, droga, którą każdy z nas musi przejść, jest zawsze wyjątkowa.

ROZDZIAŁ 1

Mleko i miód

Zstąpiłem, aby go wyrwać z ręki Egiptu i wyprowadzić z tej ziemi do ziemi żyznej i przestronnej, do ziemi, która opływa w mleko i miód (…).

WJ 3,8

Określenie święta sekrecja (ang. sacred secretion) wprowadził w swoich książkach amerykański homeopata i okultysta George Washington Carey. W 1920 roku, we współpracy z Inez Eudorą Perry, wydał on książkę o tytule „God-Man: The Word Made Flesh”. Publikacja ta zawiera zbiór artykułów traktujących o tajnikach anatomii i fizjologii człowieka w odniesieniu do Biblii. Podobnie jak w innych swoich książkach, również tutaj Carey przedstawił Czytelnikom mieszankę religii, astrologii, fizjologii, anatomii i chemii, skupiając się na procesie, który nazwał właśnie świętą sekrecją. Nie był pierwszym, który ujawnił tę tajemnicę światu, ponieważ pierwsi byli hermetycy. On jednak zrobił to w bezpośredni i zrozumiały sposób. Autor tłumaczy, że proces ten odbywa się cyklicznie w organizmie każdego człowieka po 12. roku życia i polega na wydzielaniu w mózgu substancji (oleju chrystusowego), która wraz z płynem mózgowo-rdzeniowym przedostaje się do kanału kręgowego. Jeżeli nie zostanie zachowana i podniesiona z powrotem do mózgu, jej znaczenie jest neutralne. Jeśli jednak substancja ma zapewnione odpowiednie warunki fizyczno-duchowe, ulega wielokrotnemu uszlachetnieniu, wraca do mózgu i w sposób dosłowny namaszcza człowieka od środka. Docierając do szyszynki, która łączy naszą istotę fizyczną z tym, co duchowe, powoduje głębokie doznania mistyczne oraz zmianę świadomości.

Na łamach swojej książki Carey przekonuje, że proces ten został zakodowany w biblijnej historii Jezusa Chrystusa, a Pismo Święte nawiązuje do niego także w innych częściach. O świętej sekrecji mówią również pozostałe wielkie religie oraz różne szkoły mistyczne, które używają nieco innej terminologii i alegorii. Alchemicy natomiast właśnie w ten sposób rozumieją przemianę ołowiu w złoto – w alchemii nie chodzi bowiem o metale, ale o człowieka, który ma szansę wyjść poza ograniczenia swojej cielesnej istoty, poszerzyć świadomość i uwolnić swój pełny potencjał.

Temat świętej sekrecji utrzymywany był w tajemnicy przez wieki. Wiedza ta rozpowszechniona była jedynie w wąskim gronie okultystów, interpretacja Biblii była i jest natomiast bardzo dosłowna. To doskonały przykład rozróżnienia między wiedzą egzoteryczną, czyli dostępną ogółowi, a ezoteryczną, polegającą na osobistym, głębokim doświadczeniu. Aby jednak móc to doświadczenie właściwie zrozumieć, przydatne jest odkodowanie symboliki zawartej w świętych pismach i przekazach.

W ostatnim czasie wiele się jednak zmienia. Dziś, kiedy każdy może swobodnie dzielić się swoją wiedzą i twórczością, wydać książkę albo nagrać podcast, wiedza tajemna wychodzi na światło dzienne. Zwłaszcza że zapotrzebowanie na tę tematykę rośnie. Ostatnie dekady przyniosły potężne fale przebudzenia duchowego. Pytania o niematerialny sens istnienia oraz chęć doznawania przeżyć mistycznych zachęcają do sięgania po treści, które pomagają zrozumieć i rozwinąć życie wewnętrzne. Dlatego temat świętej sekrecji (lub kundalini) pojawia się w mediach coraz częściej. Według relacji osób, którym udaje się przeprowadzić proces, mogą dzięki niemu doświadczać stanu nadświadomości, niezwykłych wizji, proroczych snów, twórczych inspiracji. W dłuższej perspektywie czasu praca z tą energią ma działanie uzdrawiające, zmieniające sposób myślenia i pomagające pozbyć się negatywnych nawyków na rzecz obudzenia najlepszej wersji siebie.

Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, co by nie było poznane i na jaw nie wyszło. Uważajcie więc, jak słuchacie. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, temu zabiorą i to, co mu się wydaje, że ma.

ŁK 8,17-18

Czym jest święta sekrecja?

Słowo sekrecja oznacza wydzielanie. W tym przypadku chodzi o sekrecję płynu o charakterze fizyczno-duchowym. George W. Carey opisuje substancję eteryczną wydzielaną przez przedmurze, która łączy się z wydzielinami gruczołów dokrewnych: przysadki mózgowej, wydzielającej substancję przypominającą mleko, oraz szyszynki, której wydzielina ma kolor miodu (teraz już wiesz, dlaczego w Biblii pojawiają się słowa o krainie mlekiem i miodem płynącej). Co do określenia święta, choć może kojarzyć się z religią, w tym przypadku podkreśla wzniosły, duchowy charakter procesu.

Autorzy opisujący świętą sekrecję często nazywają w ten sposób również samą wydzielinę. W piśmiennictwie pojawia się też wiele synonimów, takich jak: olej, olej chrystusowy, maść, święta substancja, esencja lub krzyżmo (łac. chrisma). Dla wyjaśnienia dodam, że określenie esencja pochodzi od łacińskiego esse, co znaczy być. Esencja jest więc czymś niezbędnym do życia.

O krzyżmie mówimy natomiast zwykle w kontekście mieszanki oleju i balsamu, używanej do namaszczania w trakcie sakramentów święceń, ślubów czy konsekracji. Tradycja namaszczania krzyżmem ma symbolizować uzdrowienie, radość i obfitość. Stanowi więc zewnętrzny odpowiednik autentycznego namaszczenia, które zachodzi wewnątrz organizmu.

Fizyczno-duchowy olej chrystusowy przepływa od przedmurza, następnie poprzez przysadkę i szyszynkę wzdłuż centralnego układu nerwowego (stanowią go mózg i rdzeń kręgowy) – najpierw w dół kręgosłupa aż do kości sakralnej. Jeśli uda się go podnieść, wraca tą samą drogą i dociera do mózgu, ma już jednak nowe, silniejsze właściwości. Po zapewnieniu mu odpowiednich warunków, co jest możliwe poprzez zdrową i lekką dietę, modlitwę, medytację, wzniosłe emocje oraz unikanie czynników niskowibracyjnych, olej nabiera szczególnej mocy duchowej, którą następnie wysyca układ nerwowy. Mamy więc do czynienia z wewnętrzną transmutacją wydzielin bazowych w bardziej uszlachetnione, które możemy nazwać złotem.

Historia Jezusa Chrystusa, który narodził się z Maryi Dziewicy, przeszedł przez mękę, zmarł na krzyżu, zstąpił do piekieł a następnie zmartwychwstał, w alegoryczny sposób opowiada więc przemianę wydzielanych w ludzkim organizmie płynów fizjologicznych. Słowo chrystus pochodzi od greckiego khristos i oznacza namaszczony olejem. Określenie to możemy uznać za rodzaj tytułu, należnego nie tylko pojedynczemu bohaterowi Nowego Testamentu, ale wszystkim ludziom poddanym wewnętrznemu namaszczeniu. Stąd olej produkowany w naszym organizmie nazywamy chrystusowym. W języku hebrajskim namaszczony to משיח – mesjasz, stąd spotykamy się również z tym pojęciem.

Wróćmy jednak do próby zdefiniowania świętej sekrecji. Victoria Loalou w książce „The Science Of The Sacred Secretion” wyjaśnia ją jako proces podejmowany przez organizm biologiczny w odpowiedzi na wpływy astronomiczne, mający na celu uwolnienie naturalnych substancji chemicznych, które następnie są naładowane i zmienione w celu zapewnienia indywidualnej osobie wzmożonej reakcji². To zaś umożliwia zdolność wyczuwania innych płaszczyzn pól energetycznych, które w przeciwnym razie byłyby poza naszą percepcją³. Wspomniane wpływy astronomiczne dotyczą oddziaływania Słońca, Księżyca oraz Zodiaku, co omówię szerzej w dalszej części.

Święta sekrecja a kundalini

Na przestrzeni dziejów święta substancja oraz proces jej wydzielania były i są znane pod wieloma innymi nazwami oraz opisywane na różne sposoby. Najbardziej rozpowszechnione jest określenie kundalini. Trudno nie zauważyć, że w ostatnich latach w Polsce nastąpił wzrost zainteresowania jogą kundalini, która pobudza tę energię i ułatwia jej przepływ. Kundalini to pojęcie wywodzące się z hinduizmu i tekstów wedyjskich, oznaczające duchową moc i energię. Przedstawiana jest w postaci węża zwiniętego w czakrze podstawy (u dołu kręgosłupa), skąd zresztą wzięła się jej nazwa, gdyż kundala oznacza zwinięty. Gdy dochodzi do jej przebudzenia, energia wędruje ku górze, otwierając i oczyszczając czakry. W kulturze religijnej Indii alegorycznie przedstawia się tę energię jako boginię Szakti. Gdy dotrze na samą górę, do czakry korony, jednoczy się tam z energią męską, Sziwą. To połączenie ma uświęcony charakter.

¹ Wszystkie cytaty biblijne pochodzą z Biblii Tysiąclecia, Wydawnictwo Pallottinum, Poznań 2003, wydanie internetowe: https://biblia.deon.pl/ (przyp. wyd.).

² Loalou V., The Science Of The Sacred Secretion, 2018, s. 10, tłumaczenie własne.

³ Tamże: s. 10.

Polecamy