Pochwała Ognia Jozjasza

Ogień Jozjasza jest książką, którą koniecznie trzeba przeczytać. Doświadczycie otuchy, będziecie zachęceni i głęboko poruszeni, kiedy dojrzycie miłość i moc Boga obecną w małym Jozjaszu i przez niego działającą. Kiedy będziecie rozważać cudowne nawiedzenia i objawienia tego małego autystycznego chłopca, niebiosa i tajemnice Królestwa Bożego zostaną przed wami odkryte.

– PATRICIA KING, autorka, prezenterka telewizyjna i założycielka Patricia King Ministries, www.patriciaking.com

Tajemnicą i majestatem Boga jest to, że umieszcza On swoją chwałę w glinianych garnkach. Tak, Jego łaska jest wystarczająca, a nawet potężniejsza w naszych słabościach. Wydaje się czasami, że Bóg dokłada sobie pracy, by objawić swoje cuda. Tak jest w przypadku życia młodego Jozjasza. To cenne i czyste naczynie jest szafarzem ogromnego daru Ducha Świętego. Przygotujcie się, gdyż autentyczne świadectwa w tej niesamowitej książce wstrząsną wami, wprawią was w osłupienie i sprawią, że jeszcze bardziej będziecie pragnęli Boga.

– DR JAMES W. GOLL, założyciel God Encounters,

nauczyciel Life Language i autor międzynarodowych bestsellerów

Rodziny zmagają się z trudnościami. Ta książka, która nie jest z tego świata, daje im nową nadzieję.

– DR KEVIN LAMAN, autor The Birth Order Book,

bestsellera „New York Timesa”

Zastanawiałeś się kiedyś, czy Bóg, niebo i anioły naprawdę istnieją? Jeśli tak, nie pożałujesz lektury Ognia Jozjasza, fascynującej i prawdziwej historii małego chłopczyka, będącego w kleszczach autyzmu. Cały świat rodziny Cullenów się wali – aż Jozjasz uczy się komunikować. Mimo że jest on ograniczony przez swoje ciało, jego teksty zmieniają świat. Przygotuj się na spotkanie ze znakiem i cudem, kiedy poznasz drogi Boga przez uszy i oczy tego młodego posłańca!

– BRIAN i CANDICE SIMMONS, projekt The Passion Translation

Nie pomiń tej głębokiej książki! Ogień Jozjasza jest wciągającą, prawdziwą opowieścią o rodzinie, która napotkała wiarę, nadzieję i wizję nieba poprzez nadzwyczajną podróż ze swoim autystycznym synem. Książka ta jest przeznaczona nie tylko dla rodzin z niepełnosprawnymi dziećmi – to dramatyczna, czarująca historia, która sprawi, że będziesz jeszcze mocniej pragnąć być bliżej Boga i słyszeć Jego głos, książka, która pogłębi twoją tęsknotę za niebem.

– CAROL KENT, mówczyni międzynarodowej sławy

i autorka nagradzanej książki When I Lay My Isaac Down

Ogień Jozjasza jest jedną z tych książek, których nie da się odłożyć. Rodzina staje naprzeciw trudnego wyzwania, ale małe dziecko prowadzi ich w tej pięknej, pełnej nadziei podróży, by znaleźć nową drogę życia i rozumienia wiary, miłości i sposobu, w jaki wszechświat może naprawdę funkcjonować (gdybyśmy mogli widzieć świat takim, jakim widzi go Jozjasz). Chłopiec jest niezwykłym poetą i prorokiem. Jestem pewna, że zakochalibyście się w nim, tak jak ja.

– SUSY FLORY, autorka i współautorka jedenastu książek „New York Timesa”, w tym bestsellera Thunder Dog

Ogień Jozjasza otworzył mi całkiem nowy świat, sprawiając, że zacząłem się zastanawiać, jak Bóg działa i komunikuje się z tymi, którzy mają uszy do słuchania. Książka ta pochłonęła moją uwagę, kiedy czytałem ją stronę po stronie, często bliski płaczu, a często śmiechu. Dlaczego „bliski”? Dlatego że to, co czytałem, zachwyciło mnie tak, że śmiech i płacz były niemal niemożliwe. Ta doskonale napisana książka przyniesie nadzieję wielu ludziom. To naprawdę historia, którą trzeba było opowiedzieć.

– MIKE SHREVE, pastor, ewangelista i autor bestsellerów

65 Promises for Your Child i In Search of True Light

Ogień Jozjasza jest podmuchem niebios zesłanym na ziemię w postaci małego chłopca. Zachwycająca, nadprzyrodzona podróż Jozjasza jest wypełniona spotkaniami z Bogiem i anielskimi wizytami, które odmieniają życie. Bóg Ojciec wybrał Jozjasza na swojego emisariusza, by dzielił się z nami objawieniem bezpośrednio z Bożego tronu. Chłopczyk przekazuje nam wiele prawd o niebie i naturze Trójjedynego Boga. Poprzez zmagania rodziców Jozjasza z jego autystyczną osobowością Bóg przejawia swoją miłość i troskę o wszystkich ludzi, niezależnie od tego, na jakie ułomności i trudności natrafiają na swojej drodze. Pełne nadziei i miłości, te strony dadzą ci siłę, by żyć od zwycięstwa do zwycięstwa.

– JOAN HUNTER, autorka i ewangelizatorka, www.joanhunter.org

Ogień Jozjasza jest książką pouczającą, frapującą, przejmującą. Natychmiast zabiera czytelników w dziką i fascynującą podróż z rodziną Cullenów. Prawda biblijna łączy się z prawdziwą radością, kiedy mały Jozjasz widzi i słyszy w Królestwie, które jest niedostępne dla większości z nas. To jedna z najbardziej inspirujących prawdziwych historii, na jakie natrafiłam od bardzo długiego czasu.

– KATHI MACIAS, mówczyni i nagradzana autorka ponad pięćdziesięciu książek, www.kathimacias.com

To, czego uczy nas ten autystyczny chłopiec o niebie i ziemi, jest niepojęte i fascynujące, gdyż odsłonięta zostaje zasłona między dwoma światami. Tahni Cullen nigdy nie zaakceptuje diagnozy, która zmieniła życie jej rodziny na zawsze, ale wśród zgliszczy rodzi się cud. Jozjasz daje swojej mamie i nam wszystkim możliwość zajrzenia do tego miejsca, w którym cierpiący ludzie mogą znów się śmiać. Cheryl Ricker, mistrzyni opowiadania prawdziwych historii, jest współautorką tej intrygującej opowieści o nadprzyrodzonym kontakcie i szaleńczej miłości. Przygotuj się: Ogień Jozjasza sprawi, że ogarną cię święte płomienie już od pierwszych słów.

– ANITA AGERS BROOKS, CPT, CCS, CLTF specjalistka od urazów ogólnych, międzynarodowa mówczyni i autorka nagradzanej książki Getting through What You Can’t Get Over

Wow. Ogień Jozjasza. Całkowity zachwyt. Książka jest nieziemska, niezwykła, niewiarygodna. Cullenowie pokornie i z pełnym szacunkiem wierzą w Boga, który potrafi uczynić wszystko, z kimkolwiek, kiedykolwiek i w jakikolwiek sposób uważa za odpowiedni. Niewielu doznało darów, jakie zostały dane temu drogiemu chłopcu. Nie mam innego wyjścia, jak tylko odczuwać zachwyt wobec tego, który daje dobre dary. Bogu niech będzie chwała! Dokonuje On wielkich dzieł poprzez historię tej rodziny – opowieść, którą musisz przeczytać.

– CHERI KEAGGY, artystka muzyczna, laureatka nagrody Dove Award, kompozytorka, mówczyni, blogerka, www.cherikeaggy.com

Odkryłem, że tych, których społeczeństwo najmniej bierze pod uwagę, Bóg wykorzystuje najbardziej, a przeciwności często są naszym biletem do Bożej reprezentacji. Jozjasz nie jest tu wyjątkiem. Ten niezwykły chłopak ma autyzm, ale autyzm nim nie zawładnął! Dla Boga nie istnieją granice tego, co może dokonać z życiem całkowicie Jemu poddanym. Ta pełna mocy książka pchnie cię w podróż z Jezusem. Kup jedną dla siebie i dziesięć do rozdania! Twoi przyjaciele będą ci wdzięczni.

– FRANK SHELTON, autor, współpracownik Fox News, reprezentant My Hope with Billy Graham i Franklin Graham Decision America Tour na terenie Waszyngtonu, DC

Pismo mówi, że mamy stać się jak dzieci, by wejść do Królestwa Niebieskiego. Ogień Jozjasza jest historią o odkupieniu, nadziei i wielkiej miłości Boga, mówiącej przez niemego chłopca z autyzmem. Mały Jozjasz ma w sobie duchową głębię, której nie dorównuje wielu dorosłych, oraz wiedzę o niebie, której nie da się znaleźć w książkach. Jest to też historia o matczynej miłości, wytrwałości i poświęceniu, by dać światu możliwość usłyszenia słów, których jej syn nie potrafi wypowiedzieć. Błyskotliwa narracja przemienia tę prawdziwą historię we wciągające i budzące podziw wejrzenie w obdarowany umysł i Boga dokonującego cudów. Polecam lekturę tej książki tym, którzy chcą wiedzieć więcej o niebie, nawet jeśli nie wiedzą nic o autyzmie.

– JANET THOMPSON, założycielka Woman to Woman Mentoring, mówczyni, redaktorka-freelancerka oraz autorka osiemnastu książek, między innymi Forsaken God? Remembering the Goodness of God Our Culture has Forgotten

Lektura Ognia Jozjasza jest zachwycającym doświadczeniem. Poprzez zaskakującą i nietypową metodę komunikacji mały chłopiec zmagający się z autyzmem znacznego stopnia otwiera świat pełen oszałamiającej wiedzy, tajemniczego rozeznania – i nieba. Opisy działania aniołów są niesłychanie przekonywujące. Ale co więcej, zobaczysz Boga nowymi oczami. Jozjasz oczaruje cię niezmiernie wciągającymi doświadczeniami raju, które są objawieniem i rewolucją. Niewiele książek porwało mnie tak, bym poświęcił swój sen i czas, ale ta tego dokonała! Przeczytaj ją, a otrzymasz siłę do radosnego uczestnictwa w niebie już na ziemi.

– MARK HENDRICKSON, Dwelling Place Ministries,

autor Supernatural Provision

Wzruszająca! Przykuwająca! Inspirująca… niemożliwa do odłożenia. Gorąco polecam Ogień Jozjasza!

– DR JEFFREY SEIF, profesor studiów biblijnych i judaistyki,

Kings University

Jestem dziennikarzem i sceptykiem, i potrafię wyczuć oszustwo z kilometra. Uwierzcie mi, Jozjasz Cullen nie oszukuje. Nie wiedząc o mnie nic, napisał dwadzieścia trzy szczegóły z mojego życia, których nie mógł się dowiedzieć od nikogo poza Duchem Świętym. Ten dziesięcioletni niemówiący autystyczny chłopiec dał mi przesłanie, które zmieniło moje życie, zawsze prowadząc mnie z powrotem do Jezusa i Słowa Bożego. Ogień Jozjasza zmienia życie od pierwszej do ostatniej strony. Książka wzruszyła mnie do łez, zanim skończyłem ją czytać.

– MAX DAVIS, autor ponad trzydziestu książek,

w tym Dead Dog Like Me i When Jesus Was a Green-Eyed Brunette

Jako była terapeutka Jozjasza metodą Stosowanej Analizy Behawioralnej miałam przyjemność bycia świadkiem jego ciężkiej pracy i odwagi. Po przełomie w komunikacji z chłopcem rozmawiałyśmy z Tahni na temat wagi jego wypowiedzi. Sama też pisałam z nim, o jego wyzwaniach, pragnieniach i lękach. Jozjasz doskonale ukazuje to, jak dusza przebywa poza fizycznym ciałem i dlaczego tak koniecznym jest traktowanie wszystkich dzieci zgodnie z ich wielką wartością. Te dzieci mają umiejętności, które mogą zmieniać życie ludzi otwartych na ich przekaz. Głos Jozjasza otwiera drzwi do duchowego zrozumienia i cieszę się, że on może dzielić się nim ze światem.

– KIMBERLY ZESZUTEK, MA, NCC, LPC,

stażystka w Filtering Light Counseling in Portland, Oregon

Nie mogłem odłożyć tej książki. Ogień Jozjasza jest opowieścią o nadziei i radości pośród bólu. Ta ciekawa i pokrzepiająca historia sprawi, że zobaczysz życie w innej perspektywie. Prawdy przekazywane przez Jozjasza są niesamowite. Jego życie przypomina nam, że błogosławieństwem jest widzieć światło nad ciemnością i to, że nie musimy pozwalać naszemu bólowi i ułomnościom powstrzymywać nas przed spełnieniem przeznaczenia danego nam przez Boga.

– DR GERSHOM SIKAALA, autor książek You Shall Live 

i A New Dimension of Glory, www.gershomsikaala.org

Mam zaszczyt osobiście znać Tahni Cullen. Jest kobietą kierującą się Słowem Bożym i modlitwą, która bardzo kocha Boga i swoją wiarę wprowadza w życie. Kilka tygodni po tym, jak po raz pierwszy spotkałam Tahni, jej dziewięcioletni syn Jozjasz dał mi potężne przesłanie, które głęboko i osobiście dotyczyło mojej posługi i grupy ludzi, z którą pracowałam tysiące kilometrów stamtąd. Słowa chłopca były tak niewiarygodnie trafne, że rozpłakałam się i zaczęłam w osłupieniu wielbić Boga. Każdy rozdział Ognia Jozjasza pomaga nam lepiej zrozumieć osobowego, ciągle obecnego Boga, który pragnie komunikować się z nami, odkupić nasz ból i przyciągnąć nas bliżej do swojego serca.

– KS. RUTH TUTTLE CONARD,

autorka książki Designer Women: Made by God

Nie jest możliwe, żeby jakiekolwiek małe dziecko, nie mówiąc już o dziecku z autyzmem, mogło znać zadziwiające prawdy na takim poziomie. Jozjasz naprawdę otrzymał dar bezpośrednio od Pana. Ten dar będzie wzrastał, przemieniając i ucząc innych, jak dostrzegać i pojmować Boże skarby w ukrytych miejscach. Gorąco polecam tę piękną, jasną i wciągającą opowieść o rodzinie zmagającej się z trudnościami i odnajdującej radykalną nadzieję w zaskakujący sposób.

– PAUL RAPLEY, międzynarodowy ewangelista i uzdrowiciel,

www.paulrapley.com

Znam rodzinę Cullenów od piętnastu lat, a Tahni jest moją zaufaną przyjaciółką i współpracowniczką w posłudze. Miałam okazję być świadkiem tego, jak odpowiada Bogu posłuszeństwem nawet w najtrudniejszych okolicznościach. Wiem, jak niewiarygodnie ciężko było jej zaryzykować, dzieląc się z nami tą opowieścią. Dla Tahni to, co myśli o niej Bóg, jest ważniejsze niż wszystko inne. Każdy rozdział, pełen rzeczywistości miłości i obecności Bożej, stanowi zapewnienie, że nasze „tak” odpowiedziane Bogu zawsze jest tego warte.

– SUSAN LENNARTSON, pastorka, autorka, mówczyni, coach, babcia autystycznego dziecka

Ta nieodparta i pięknie napisana prawdziwa historia odkrywa to, co może zdarzyć się, kiedy zwykła rodzina znajduje się w niezwykłych okolicznościach. Ogień Jozjasza nie tylko emanuje unikalnością, stylem i wszystkimi składnikami godnej uwagi książki, ale też chwyci cię za serce i nie wypuści.

– DENISE GEORGE, autorka trzydziestu książek,

nauczycielka pisania literatury faktu,

www.bookwritingbootcamp.org

Zachwycająca, inspirująca, prawdziwa historia mojego nowego ulubieńca, Jozjasza. Ta książka wykrzykuje ze szczytów gór, że nie ma nic niemożliwego dla Boga! Kiedy kupisz tę książkę, kup jeszcze jeden egzemplarz dla kogoś, kto ma problemy z zaufaniem Jemu. Krok za krokiem zwali cię z nóg prosta prawda, że Bóg ma dla ciebie i twojej rodziny szczegółowy plan, ale też to, że uwielbia wypełniać swój plan w tych, którzy nie mają w sobie doskonałej wiary. Przeczytaj tę książkę, a będziesz jak ja głosić: „Czy jest coś, co byłoby zbyt trudne dla naszego Boga?”.

– STEVE SHULTZ, założyciel The Elijah List

Od autorki

Kiedy małemu Jozjaszowi przydarzył się cud komunikacji na iPadzie w 2012 roku, pisał wyrazy jednym ciągiem, bez spacji czy interpunkcji. Dla czytelności dodaliśmy spacje i interpunkcję oraz poprawiliśmy błędy ortograficzne. Dla zwięzłości pominęliśmy niektóre słowa i zdania.

Prolog 

Przyczyna nieznana. Leku brak. Dożywotnia.

Ta diagnoza rozbrzmiewała mi w głowie niczym wyrok więzienia, kiedy śpieszyliśmy do domu w naszej toyocie corolli. Czterdziestominutowa jazda pod wyjący wiatr była jak podróż na cmentarz, by pogrzebać nasze marzenia.

Głęboko przeżyłam śmierć taty, ale byłam w stanie się z nią pogodzić. Inaczej było z tą jakby progresywną śmiercią, która wydawałoby się, miała mnie zmiażdżyć ciągłym cierpieniem.

Zerknęłam na Jozjasza, którego błękitne oczy, tak niegdyś pełne życia, wpatrywały się teraz tępo w przestrzeń. Gdzie on odszedł? W to samo dalekie miejsce, które więziło jego słowa? Drogocenne słowa jak mama, tata, ciastko, trzmiel. Czy będę pamiętała, jak brzmią one w jego ustach?

Joe i ja chłonęliśmy gęstą ciszę, a niewidzialna bestia autyzmu głośno z nas drwiła.

„Sprawię, że twoje życie będzie szaleńczo trudne” – zasyczała. „Nieważne, gdzie pójdziesz, będę tuż obok, będę podążać za tobą na tylnym siedzeniu”.

1. Tracę go

„Gdybym mógł mówić, nigdy nie dostawałbym złych wiadomości”.

– Jozjasz Cullen

18 sierpnia 2007 r.

Kiedy wybucha bomba atomowa, nikt nie może przewidzieć rozmiaru zniszczeń, jakie wywoła. Nigdy nie zapomnę dnia, w którym dowiedziałam się, że dotyczy to również bomby emocjonalnej.

Joe i ja siedzieliśmy przy stole razem z jego rodzicami, sos barbecue skapywał z naszych talerzy w zlewie, a ja uśmiechałam się na myśl o dwudziestodwumiesięcznym maluchu, zagubionym w świecie marzeń sennych w drugim pokoju.

Rodzice Joego wrócili ze swojej drugiej wizyty w ciągu ostatnich dwóch tygodni, tym razem, żeby zabrać swój samochód do bliźniaczych miast, Minneapolis-Saint Paul, ponieważ najwyraźniej u nas jest lepszy wybór części do brytyjskich samochodów niż w Dakocie Północnej.

Frank nachylił się, mówiąc coś ze swoim niedbałym nowojorskim akcentem.

– To nie jest łatwy temat, ale chcieliśmy podzielić się czymś z wami.

Wyprostowałam się.

– Okej…

– Nie chcemy was niepokoić – powiedział.

Za późno. Mój umysł już zdążył wejść w tryb alarmowy. Chodziło o Franka czy o Kathy? Czy jedno z nich było chore? Co mogło być nie tak?

Kilka godzin wcześniej pastor Bob wygłosił kazanie o burzach. „Albo burza cię ogarnia, albo z niej wychodzisz”. Jego przesłanie przywiodło mi na myśli Joego, który cztery lata temu miał udar. Przypomniało mi też o moim tacie, który zmarł na zawał cztery lata przed chorobą Joego. Jednak ostatnie cztery lata przebiegły bez niepokojów. Bóg dał nam uroczy dom w staromodnej dzielnicy. Dorzucił nawet żłobek na tej samej ulicy i towarzysza zabaw dla naszego syna w sąsiedztwie.

Jozjasz. Cóż za dar. Tamtego ranka, kiedy siedzieliśmy w samochodzie na parkingu sklepu Kohl’s, śmiałam się w głos, kiedy razem z Joem stroili do siebie miny w lusterku wstecznym. Uwielbiałam ich więź i nie mogłam się doczekać, by zobaczyć, jak będzie ona wzrastać przez lata.

W pokoju ucichło, kiedy Frank odchrząknął.

– Jozjasz nie wydaje się być tak zainteresowany nami jak wcześniej. Hm… Jak to powiedzieć? Maluchy są zwykle bardziej interaktywne.

Zmroziło mnie.

– Co masz na myśli?

– Cóż, nie chcemy cię niepokoić, ale słyszeliśmy wywiad w National Public Radio i mówili w nim o autyzmie.

– Autyzmie? – Gęste chmury ogarnęły moje myśli, a na dźwięk tego słowa ścisnął mi się żołądek. Czy on sugeruje, że coś jest nie w porządku z naszym synem?

– Nie twierdzimy, że wiemy, co się dzieje. Nie mamy pojęcia. Zauważyliśmy jednak kilka rzeczy, które dały nam do myślenia.

Joe zachował spokój.

– Jakie rzeczy?

– W zeszły weekend nie był tak zainteresowany swoim kuzynem Keenanem jak zwykle. Potem, kiedy z Kathy wróciliśmy do domu, mówiliśmy o tym, jak się zachowywał, kiedy przyjechał do nas do domu trzy miesiące temu. Wpatrywał się we wzory w siatkowym ogrodzeniu. Bardzo go to zajmowało.

Chmury pociemniały, przybierając na sile. Niechciane obrazy stanęły mi przed oczami. Kuzyn, ogrodzenie, wpatrywanie się. Czytałam artykuły o autyzmie i zawsze czułam ulgę, myśląc: Dzięki Bogu, że to nie moje dziecko.

Kathy wzruszyła ramionami.

– Uważamy tylko, że byłoby dobrze, gdybyś wzięła go na badania.

– Ale przecież on osiągnął wszystkie etapy rozwoju – powiedziałam. – Jozjasz klaszcze, mówi, pokazuje palcem. Nikt o tym jeszcze nie wspominał, nawet jego opiekunka.

Frank machnął ręką.

– To pewnie nic takiego. Po prostu myśleliśmy, że warto o tym wspomnieć.

Nic takiego? Jakże mogło to być nic, skoro poczułam ten nagły ciężar? Sama myśl o tym mogła rozedrzeć obraz naszego życia na tysiąc poszarpanych kawałków. W tej chwili jeden z elementów układanki szczególnie mocno mnie dręczył.

W poprzedni weekend wiozłam Jozjasza w wózku przez szklany tunel w akwarium w galerii Mall of America, a on zachowywał się nietypowo. Kiedy rekiny i płaszczki pływały nad nim i wokół niego, on patrzył przez nie, jakby były niewidzialne. Tak, jakby nie dostrzegał ich jaskrawych kolorów, oczu szerokich jak spodki, okrągłych otwartych pysków. Mówiąc obcesowo – dziecko wyglądało jak naćpane.

Źle się czuje, mówiłam sobie. Biedak ledwo skończył drugą serię antybiotyków na zapalenie spojówek, które przeniosło się z jednego oka na drugie.

Spojrzałam na moich teściów.

– Jeśli jest coś nie w porządku, na pewno chcielibyśmy o tym wiedzieć. Dzięki za podzielenie się wątpliwościami. Na pewno wezmę go na badania.

Następnego dnia powlekliśmy nasze zmęczone ciała do muzeum dla dzieci i rozmawialiśmy o drewnianych klockach i iluzjach optycznych. Na zewnątrz wyglądaliśmy jak wszyscy inni, ot, rozrywkowa rodzina, która chce mieć co wspominać. Wewnątrz jednak grzmiało.

Podczas gdy Jozjasz biegał z miejsca na miejsce, wspinając się i chowając w labiryncie, moje myśli biegły jeszcze szybciej. Następny kawałek układanki trafił na swoje miejsce. Joey, miła, ruda dziewczyna prowadząca żłobek Jozjasza, opowiedziała mi ostatnio, że mój syn ciągnie inne dzieci za włosy. Joey nie brała tego poważnie, więc dlaczego ja powinnam? Jednak ten incydent zyskał nowe znaczenie. Co, jeśli znaczyło to coś więcej? Moje oczy skakały od jednej dziewczynki do kolejnej, każdej, która mogła być celem ruchliwych palców Jozjasza.

Stop – ofuknęłam się w myślach – albo zwariujesz przez tę wytężoną uwagę.

Miałam nadzieję, że to wyjście dowiedzie, że moi teściowie się mylą i że Jozjasz wróci do swojego radosnego usposobienia, ale jak dotąd to się nie zdarzyło. Dopóki widziałam go w tej nowej, niebezpiecznej perspektywie, nie mogłam się powstrzymać przed obserwowaniem każdego jego ruchu. Wielka czarna skrzynia została otwarta, a z niej wytoczyła się chmara okropnych możliwości.

Niecierpliwiłam się przed wizytą u lekarza. Doktor Roger zawsze uspokajał moje matczyne lęki swoimi mądrymi, dobrodusznymi radami. Kiedy Jozjasz długo uczył się chodzić, lekarz zbadał go gruntownie i zapewnił mnie, że wszystko będzie w porządku.

– Każdy uczy się chodzić w swoim tempie – powiedział. – Chłopcom wychodzi to wolniej, ale powiem pani, że jeśli Jozjasz nie będzie chodził po dwudziestym czwartym miesiącu, to wtedy będziemy się martwić.

Kilka tygodni później coś przeskoczyło między głową Jozjasza a jego stopami i malec nadrobił stracony czas, zostawiając moje obawy daleko, dziesiątki kroków w tyle.

Kiedy powiedziałam doktorowi Rogerowi o ostatnich obserwacjach moich teściów, odpowiedział ze swoim zwykłym spokojem.

– Jozjasz wygląda dobrze. Nie mam jeszcze prawdziwych powodów do obaw. Może damy mu kolejne sześć miesięcy i wtedy go zbadamy?

– Albo? – zapytałam. – Jakie mam inne opcje?

– Cóż… Myślę, że to nie jest konieczne, ale jeśli to polepszyłoby pani nastrój, to mogłaby pani wziąć go do instytutu Courage Center na dalsze badania.

W ciągu kolejnych trzech tygodni stan Jozjasza zaczął szybko się pogarszać. Jego słowa zaczynały rozwiewać się jak dym. Słowa, nad którymi pracowaliśmy razem. Słowa, z których cieszyliśmy się, a które przyniosły jego kolorową osobowość do naszego świata. Gdzie one się podziały? Dlaczego jego oczy nagle stały się tak puste i nieobecne, jakby ktoś zgasił w nich światło? Zapalał się i gasł jak źle dokręcona żarówka. Co się działo z naszym synem?

Przepełnieni smutkiem zabunkrowaliśmy się z Joem w domu przez weekend i Święto Pracy, chodząc jak w malignie. Jozjasz to wyłączał, to włączał światło. Ciągle też wciskał przyciski na swoich zabawkach. Biip, biip, biip.

– Jozjasz, popatrz na mamusię. – Łaskotałam go palcami po brzuszku.

Nic.

Wsunęłam głowę pod kocyk i wystawiłam twarz przed jego twarzą. Dalej bez reakcji. Dziecko patrzyło przed siebie w jakąś pustą przestrzeń.

– Joe, on wygląda tak, jakby ktoś przejął nad nim kontrolę!

Chusteczki nie mogły powstrzymać moich łez, więc ukryłam twarz w ręczniku i zaczęłam łkać. Jak lekarz mógł się tak mylić? Jak Bóg mógł pozwolić na to, że to się przydarzyło naszemu dziecku?

Badania Jozjasza w Courage Center przekształciły się w terapię odbywającą się trzy razy w tygodniu, ale wciąż nie dano nam konkretnej odpowiedzi. Nie potrafili też zrobić tego pracownicy Early Childhood Intervention, którzy przychodzili oceniać jego stan w domu.

Nasze życie stało się podobne do występów linoskoczka, kiedy razem z Joem na zmianę woziliśmy Jozjasza do miasta i z powrotem do żłobka. Po każdym pobycie śpieszyliśmy do pracy, nie mając pojęcia, kiedy to szybkie kręcenie się w kółko się skończy. Co jest nie tak z naszym synem?

Z końcem września Aneta, jedna z bardziej doświadczanych terapeutek Jozjasza, dała nam nikły promyk nadziei.

– Naprawdę nie sądzę, żeby Jozjasza miał autyzm – powiedziała.

Poczułam, jak twarz mi się rozjaśnia.

– Naprawdę?

– Tak. Nie wykazuje wszystkich zwykłych objawów. Myślę, że byłoby dobrze przebadać mu oczy i słuch. Może to coś innego.

Moje myśli zaczęły galopować. Wzrok i słuch – oczywiście. Dlaczego wcześniej o tym nie pomyśleliśmy? Wszyscy wiedzą, jak słuch może rozpraszać.

Uzbrojona w nową nadzieję zawiozłam Jozjasza do laryngologa w Maplewood. Dziecko siedziało mi na kolanach w szczelnym pokoju, a urywki cichych dźwięków rozlegały się z wewnętrznych głośników na ścianach. Muzyka, piski, szepty, podmuchy, odgłosy zwierząt, wysokie świsty. Za każdym razem, kiedy dźwięk docierał do jego uszu, obracał się w jego stronę. Niestety, jego uszy działały dobrze.

Czwartego października świętowaliśmy drugie urodziny Jozjasza i zabraliśmy go do Stillwater, żeby przebadać jego oczy. Była to jedynie cienka nić nadziei, ale trzymałam się jej tak kurczowo, jakby to była lina ratunkowa.

Szczupła dziewczyna zaprowadziła nas do cichej sali, a ja stałam się kaftanem bezpieczeństwa dla Jozjasza, żeby utrzymać w miejscu jego wijące się ciało. Kiedy prysnęła preparatem rozszerzającym źrenice do jego oczu, zaczął płakać, krzyczeć i rzucać się – wszystko naraz.

Pół godziny później lekarz próbował zwrócić uwagę Jozjasza świecącym bączkiem, a ja próbowałam jak najlepiej chronić moją twarz przed jego miotającą się głową. Lekarz przytrzymał szkło powiększające przed jego oczami, żeby sprawdzić, czy źrenice chłopca skupią się.

– Przykro mi to pani mówić – powiedział, krzyżując ramiona – ale pani syn ma dużą dalekowzroczność i potrzebuje okularów.

Osiemset dolarów, które wydaliśmy na dwie maleńkie pary okularów, dały nam więcej nadziei, niż mieliśmy przez ostatnie tygodnie.

Jak tylko wróciliśmy do domu, założyłam je na nos Jozjasza, próbując nauczyć go je nosić.

– Iiiii… Hop! – Trzymając Jozjasza rączki przy jego bokach, zaczęłam śpiewać piosenkę Row, row, row your boat, gently down the stream. Minęło dziesięć sekund, zanim zrzucił okulary. – Dobra robota, JoJo, Następnym razem spróbujemy nieco dłużej. Merrily, merrily, merrily. Life is but a dream.

Powtarzałam to dzień i noc, a on ciągle nie chciał na nas spojrzeć.

Po tygodniu pracy z okularami dwoje z jego terapeutów z ponurymi wyrazami na twarzy poprosiło nas na rozmowę.

– Mieliśmy zbyt dużo nadziei – powiedział jeden z nich. – To wyraźnie jest coś więcej niż problem ze wzrokiem.

Poczułam, jak zaczyna brakować mi sił. Oczywiście, że to było coś więcej. Moje lęki zaczęły powracać.

– Mamo, tracimy go – załkałam do słuchawki.

Przez ostatnie kilka lat mama była dla mnie oparciem, kobietą pełną wiary, która zawsze wiedziała, co powiedzieć i kiedy to zrobić. Mieszkała wiele kilometrów ode mnie, ale równie dobrze mogłaby mieszkać naprzeciwko, tak blisko byłyśmy ze sobą.

– Wiem, kochanie, że to dla ciebie niesłychanie trudne.

Zdławiłam łkanie.

– Stracił słowa, zaczął grymasić przy jedzeniu i budzi się w środku nocy z okropnymi lękami nocnymi. Jego oczy są otwarte, ale nie może wyrwać się ze swoich snów. Mamo, to przerażające. Jest kompletnie innym dzieckiem.

– Przetrwasz to, piękna. Jozjasz jest twoim dzieckiem, a ty jesteś moim i jestem tu dla ciebie. Pomodlę się.

Kiedy odszedł tato, pocieszałam mamę, kiedy myślała, że tego nie zniesie.

– Dasz radę – zapewniałam ją. – Z Bożą pomocą.

Dzwoniłam do niej w ciągu dnia, by czytać Pismo, płakać i modlić się. Otulałam ją od stóp do głów moimi słowami, próbując dotrzeć do niej, jak ręka trzymająca pióro. Teraz nadeszła kolej, by to ona ukołysała mnie w Bożej sile.

– Ojcze, ześlij Tahini i Joeowi swój pokój i mądrość. Odsłoń wszystko, co zakryte. Ukaż im, co mają robić dalej. Trzymaj mojego wnuka w swojej opiece. W imię Jezusa.

Po tym, jak odłożyłam słuchawkę, padłam na stół kuchenny, przy którym to wszystko się zaczęło trzy miesiące temu. Boże, gdzie jesteś?

Dorastałam w Kościele i szkole baptystów, otrzymałam nawet nieco ognia Ducha Świętego. Modliłam się o pieczę nad Jozjaszem, od kiedy byłam w ciąży: Panie, osłoń to dziecko Twoimi skrzydłakami. Spraw, żeby był światłem dla narodów.

Jakże on mógł być światłem dla narodów, kiedy całkowicie odłączył się od sieci?

Pytania do rozważań

Kiedy nadeszły trudne chwile, Tahni poczuła, że jest daleko od Boga. W jaki sposób On ją odnalazł? Przeczytaj Psalm 30. W jaki sposób ciebie odnalazł Bóg, kiedy ty byłeś doświadczany?

W jaki sposób posiadanie niepełnosprawnego dziecka wpłynęło na relacje Tahni z innymi ludźmi? Jak twoje próby wpłynęły na twoje relacje?

Przeczytaj fragment Księgi Przysłów 31,8–9. Niezdolność Jozjasza do mówienia często sprawiała, że czuł się niezrozumiany. W jaki sposób możesz być głosem tych, którzy nie mają głosu?

Opisz drogę Tahni, jaką przebyła, by móc usłyszeć głos Boga. Ewangelia Jana 10,1–16 mówi nam o tym, że możemy usłyszeć głos Boga i że powinniśmy zignorować niektóre głosy. W jaki sposób dociera do ciebie głos Boga i jak to zmieniało się w miarę upływu czasu?

Opisz dążenie Tahni do uleczenia Jozjasza w porównaniu do twoich przekonań i doświadczeń. W jaki sposób możesz podtrzymać wiarę, czekając, aż Bóg odpowie na twoje modlitwy? Rozważ fragment z Ewangelii Łukasza 18,1–8.

„Ogień Jozjasza” jest pełen nadprzyrodzonych elementów. Które z doświadczeń rodziny Cullenów najbardziej wpłynęły na ciebie i dlaczego? W jaki sposób ta książka poszerzyła twoje poglądy albo wpłynęła na nie?

Jozjasz ma dar proroczy. W jaki sposób jest to ukazane w książce? Co mówi Nowy Testament o proroctwie? Przeczytaj fragmenty z Ewangelii Jana 11,51, Dziejów Apostolskich 2,17–18, Listu do Rzymian 12,6, Pierwszego Listu do Koryntian 12,4–11; 14,5. 29–33, Drugiego Listu św. Piotra 1,19–21. Czy znasz kogoś z takim darem?

Pierwszy List do Koryntian 13,2 ukazuje, że proroctwo musi zawsze wypływać z miłości. W jaki sposób Jozjasz jest tego przykładem? W jaki sposób „Ogień Jozjasza” zachęcił cię do myślenia lub działania inaczej w stosunku do proroctw?

Bóg poprzez Jozjasza pokazał Tahni, że jest księżniczką. Wymień kilka przykładów Bożego działania, przez które Bóg pokazał ci twoją prawdziwą wartość.

Pierwsze zdanie Jozjasza: „Bóg jest dawcą dobrych darów” przypomina nam o Liście Jakuba 1,17: „Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności”. Jak życie z wiedzą o Bożej dobroci wpływa na twoją codzienną egzystencję?

Bóg ciągle zaskakuje nas na sposoby, które świat może uważać za głupie (Pierwszy List do Koryntian 1,27). Na przykład Bóg mówi nam, że mamy stać się jak małe dzieci, by wejść do Królestwa Niebieskiego (Ewangelia Mateusza 18,3). Jakie dla ciebie ma znaczenie ten osobliwy werset?

Fragment Listu do Hebrajczyków 14,1 opisuje anioły jako „duchy przeznaczone do usług, posłane na pomoc tym, którzy mają posiąść zbawienie”. Jaka była reakcja Tahni, kiedy Jozjasz zobaczył anioły? Jak ty byś zareagował? Jak świadomość istnienia aniołów wpływa na twoje życie?

Fragment Listu do Hebrajczyków 12,1 mówi nam, że otacza nas mnóstwo świadków, bohaterów wiary, którzy odeszli. Jak według drugiej części tego wersetu ma nam pomóc ta świadomość? Które z wyjaśnień lub opisów Jozjasza na temat bliskich w niebie najbardziej zostały w twojej pamięci? Czy myślisz, że ten fragment mógłby się odnieść do twoich bliskich?

Jakie są twoje ulubione słowa Pisma o niebie? Które ze słów lub wierszy Jozjasza o niebie znaczyły dla ciebie najwięcej i dlaczego?

Kto jest pierwszą osobą, z którą chciałbyś porozmawiać w niebie? Jakie pilne pytanie chciałbyś jej zadać?

Co zobaczył Jozjasz w domu Tahni? Jeśli w niebie są rzeczy, które kochaliśmy na ziemi, to co ty mógłbyś tam znaleźć?

Który rozdział „Ognia Jozjasza” wywarł na ciebie największy wpływ i dlaczego?

Jak mógłbyś kreatywnie użyć tej książki, by uczynić czyjś dzień lepszym lub wpłynąć na niego na wieczność?

Od autorek

Bóg nie żartował, kiedy powiedział prorokowi Izajaszowi: „Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi”.

Myślałam, że pewnego dnia sama opublikuję naszą opowieść, żeby zachować słowa Jozjasza i potężne dzieła, które Bóg dokonał w naszej rodzinie. Nigdy jednak nie przyszło mi na myśl, żeby być współautorką całej tej niewiarygodnej historii z jej szalonymi zwrotami akcji. Było tak, dopóki nie przemawiałam na wydarzeniu Christian Women in Media i poznałam pisarkę Cheryl Ricker.

Praca z Cheryl była niesamowitym i wymarzonym partnerstwem, które zamieniło się w trwałą i prawdziwą przyjaźń. Pilnie i nieustannie szukałyśmy dla tej książki Bożych wskazówek, pragnąc wypełnić Jego doskonały plan.

Pomimo nieustannie obecnego dyktafonu Cheryl zawsze sprawiała, że czułam się swobodnie podczas wywiadów. Nie marszczyła brwi ani nie próbowała podważać naszych doświadczeń. Zamiast tego słuchała, pokazując, że poradzi sobie z ryzykowną naturą tego rodzaju prawdziwej historii.

Oddana prawdzie Cheryl wykazała się mistrzowską umiejętnością zadawania kluczowych pytań, doboru właściwych słów, pisania najbardziej fascynującej historii, która odzwierciedla mój głos i zawsze pozostaje wierna również słowom Jozjasza.

Moje serce przepełnia wdzięczność dla Cheryl i obojga naszych mężów, Joego i Dwighta, którzy niestrudzenie wspierali nas w tym przedsięwzięciu.

Słowa Jozjasza na zawsze oplotły moje serce. Słowa Cheryl są również z nami splecione, czyniąc tę książkę potrójnym powrozem od Pana, który teraz wzmocni wielu.

– Tahni Cullen

Kiedy Bóg powiedział: „Cheryl, mam dla ciebie coś ekscytującego na wydarzeniu Christian Women in Media”, wcale nie żartował.

Tahni mogła być zaskakującym zastępstwem dla mówczyni, u której pojawiły się nagłe sprawy rodzinne, ale nic nie było tu przypadkiem. Natychmiast zakochałam się w uczciwości, współczuciu Tahni i aromacie Jezusa, jaki roztaczała. Dwa tygodnie później, gdy przeprowadziłam z nią wywiad w moim domu, wyczułam, że będzie nam się świetnie ze sobą pracowało i wiedziałam, że Bóg nas poprowadzi.

Po transkrypcji wywiadów i modlitewnym zaplanowaniu każdego rozdziału Tahni przechodziła przez kolejne rundy moich trudnych pytań, często odpowiadając w formie pisemnej, żebym mogła zmieścić jak najwięcej szczegółów i rozwinąć dodatkowe warstwy narracji dla mojego powieściowego stylu.

Tymczasem jej syn, Jozjasz, niczym wąż strażacki wylewał z siebie nieprzerwany strumień proroczych i wstrząsających informacji, przydając Tahni żmudnego zadania odszyfrowania ich, dodawania spacji, interpunkcji i akapitów przed wysłaniem ich do mnie, żebym mogła poprosić Boga, żeby podkreślił to, co chciał włączyć do Ognia Jozjasza.

To była niepowtarzalna okazja widzieć, jak część tej historii dzieje się na moich oczach. Im bardziej się to działo, tym bardziej odczytywałam słowa Jozjasza jako dar, który może przemienić nawet serca kompletnie pozbawione nadziei.

Kiedy Jozjasz polecił mi poszukać wydawcy, który okaże największą radość i entuzjazm dla małego chłopca idącego do nieba, BroadStreet wybił się ponad konkurencję. Od samego początku nasza rodzina BroadStreet pielęgnowała tę porywającą historię i nas, jej proste głosicielki.

Modlimy się, aby jej niezapomniana prawda rozlewała potężną pociechę, pokój i radość w twoim życiu – bezpośrednio z serca naszego kochającego, nieogarnionego Pana.

– Cheryl Ricker

O autorkach

Tahni Cullen to miłośniczka ludzi, blogerka i mówczyni konferencyjna, która przekazuje potężne przesłanie nadziei i uzdrowienia. Tahni pracowała przez trzynaście lat w wielokampusowym Kościele w bliźniaczych miastach Minnesoty, posługując w komunikacji i jako dyrektorka służby. Jest niezależną specjalistką od marketingu, a także występuje w oryginalnym programie na żywo podczas wydarzeń dla kobiet. Tahni i jej mąż Joe, producent, stworzyli nagradzany film dokumentalny Surprised by Autism. Mieszkają ze swoim synem Jozjaszem w Saint Paul, gdzie lubią zwiedzać muzea i ciekawe miejsca Minnesoty.

Cheryl Ricker jest autorką, blogerką, prelegentką i poetką, która lubi wszystko, co artystyczne. Opisuje prawdziwe nadprzyrodzone historie, które rozpalają ludzi do dążenia ku Bogu. Jej pierwsza książka z tego gatunku, Rush of Heaven: One Woman’s Miraculous Encounter with Jesus, ukazuje, że u Boga wszystko jest możliwe. Cheryl studiowała twórcze pisanie na Uniwersytecie York w Toronto w prowincji Ontario oraz teologię w Christ for the Nations Institute w Dallas w Teksasie. Kiedy Cheryl nie pisze książek, maluje akwarelami lub dzieli się swoją wiarą, uwielbia serdeczne rozmowy z mężem i dwójką synów w ich domu w południowo-wschodniej Minnesocie.

JosiahsFire.com

Zdjęcia

Tytuł oryginału: JOSIAH’S FIRE

Autor: TAHNI CULLEN & CHERYL RICKER

Tłumaczenie: Alicja Laskowska

Redakcja: Agnieszka Luberadzka

Korekta: Marta Arent i Bartosz Szpojda

Przygotowanie Ebooka: Marta Legierska

Projekt okładki dostosowała z oryginału: Pamela Rudnik

Polish Translation Copyright © 2018

Do dystrybucji na terenie całego świata:

Wydawnictwo Szaron, ul. Ogrodowa 6, 43-450 Ustroń

tel.: 503 792 766 (503-SZA-RON), e-mail: wydawnictwo@szaron.pl

www.szaron.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Wydanie oryginalne w języku angielskim: 

This book was first published in the United States

by BroadStreet Publishing, Chicory Road, Racine, WI 53403, 

with the title Josiah’s Fire, copyright © 2016, by Tahni Cullen. 

Translated by permission. 

Książka ani żadna jej część nie może być przedrukowywana ani

w jakikolwiek inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, 

fotooptycznie, zapisywana elektronicznie lub magnetycznie, 

ani odczytywana w środkach masowego przekazu bez pisemnej 

zgody wydawcy.

O ile nie zaznaczono inaczej, cytaty biblijne pochodzą z:

Biblia Tysiąclecia, wyd. V, Pallottinum, Poznań 2003.

Wydanie I, Ustroń 2018

ISBN 978-83-66494-05-3

Książkę można nabyć:

Księgarnia i Hurtownia wysyłkowa Szaron

43-450 Ustroń, 3 Maja 49a 

tel.: 503 792 766 (503-SZA-RON) 

e-mail: wydawnictwo@szaron.pl / www.szaron.pl