Chcę dedykować tę książkę ludziom, którzy pomogli mi jako mentorzy, doradcy i profesjonalni współpracownicy w mojej doktoranckiej pracy naukowej. Pomogliście mi rozwinąć głód uczenia się i bronienia wiary raz na zawsze przekazanej świętym. Wiary, która nie jest ograniczona do doktrynalnego wyznania, ale tej, która rozwija Boże Królestwo poprzez znaki, cuda i uzdrowienia.

Andrew Sung Park, PhD, profesor teologii i etyki na United Theological Seminary, mentor i doradca

Jon Ruthven, PhD, emerytowany profesor Regent University School of Divinity, mentor kadry pedagogicznej

Gary Greig, PhD, były asystent profesora Starego Testamentu na Regent Divinity School, mentor kadry pedagogicznej

Martin Moore-Ede, MD, PhD, były profesor medycyny na Harvard Medical School, specjalistyczny doradca

Stephen Mory, MD, PhD, psychiatra, specjalistyczny doradca

John Park, MD, specjalista terapii bólu, specjalistyczny doradca

Mary Healy, PhD, współpracownik na Scripture at Sacred Heart Major Seminary, doradca w kwestiach rzymskokatolickich

Craig Keener, PhD, profesor Nowego Testamentu na Asbury Theological Seminary, doradca w zakresie Nowego Testamentu

Candy Gunther Brown, PhD, profesor religioznawstwa na Indiana University, doradca medyczny

Joshua Brown, PhD, profesor nauk psychologicznych i umysłowych na Indiana University, doradca medyczny

Michael McClymond, PhD, profesor nowożytnego chrześcijaństwa na Saint Louis University, doradca w zakresie historii teologii

PRZEDMOWA

Jako profesor nauk ścisłych na dużym uniwersytecie badawczym nabrałem dość krytycznego stosunku wobec twierdzeń dotyczących dowodów naukowych. W nauce poziom wiedzy rozwija się poprzez kwestionowanie, dobrze przygotowane zgłębianie tematów i wnikliwą analizę. Ponad dekadę temu, na początku mojej kariery, doświadczyłem osobistego kryzysu zdrowotnego, w wyniku którego miałem umrzeć w bardzo krótkim czasie, pomimo najlepszej kuracji medycznej. Tamto doświadczenie, które rozegrało się w ciągu roku, zmotywowało mnie, by zbadać temat niemedycznych uzdrowień. Chciałem zrozumieć, czego doświadczali tacy ludzie, i będąc sceptycznym naukowcem, chciałem zobaczyć dowody, jeśli jakiekolwiek w ogóle są, że uzdrowienie miało miejsce niezależnie od medycznej interwencji. Moją intencją było przyjrzenie się doświadczeniom i dowodom, by zrozumieć, co mogłoby ostać się wobec krytycznej analizy. Pragnąłem uzdrowienia dla siebie samego, nie chciałem marnować czasu na zabawianie się wielkimi hipotezami pozbawionymi dowodów.

To, co na początku odkryłem, wydawało się potwierdzać moje podejrzenia – w większości przypadków zielonoświątkowi i charyzmatyczni chrześcijanie, którzy świadczyli o uzdrowieniu poprzez modlitwę, wydawali się stosunkowo mało dbać o dowody. Wystarczało im po prostu złożenie świadectwa o doświadczeniu uzdrowienia wobec słuchających wiernych, którzy nie wymagali żadnych dowodów. To mi przeszkadzało. Zauważyłem, że przywódcy innych religii byli bardziej skłonni, by ich praktyki i efekty były badane naukowymi metodami i w mojej opinii to było wspaniałe. Sam dalajlama zwrócił się do neurobiologów, by przebadali buddyjską medytację i jej wpływ na mózg. Neurochirurdzy kognitywni, wielu moich akademickich kolegów, zanotowali interesujące rezultaty badań na buddyjskich mnichach i podczas badań nad medytacją. To z kolei w znaczny sposób zwiększyło wpływ tych praktyk na zachodnią kulturę. Zastanawiałem się, dlaczego społeczności chrześcijańskie przykładają tak mało wagi do uważnego rozpatrywania i dowodów swoich własnych praktyk i świadectw?

Wbrew obecnemu kontekstowi po raz pierwszy spotkałem Randy’ego Clarka na dużym spotkaniu, na którym był głównym mówcą. Uderzyło mnie to, jak był przystępny, a w kolejnych rozmowach jeszcze bardziej uderzyło mnie to, jak bardzo dba o badania i dowody, dotyczące modlitwy o uzdrowienie. W tym samym czasie moja żona, Candy Gunther Brown, także zaczęła badać świadectwa uzdrowienia jako profesor religijnego kierunku na dużym uniwersytecie badawczym. Randy Clark pomógł naszej ekipie badawczej w dostępie do wielu grup, w których świadectwa uzdrowienia były powszechne, szczególnie u Heidi Baker w Mozambiku i wielu innych w Brazylii, Kanadzie i w Stanach Zjednoczonych. Powstała z tego spora liczba prac naukowych, łącznie z książką mojej żony Testing Prayer (Harvard University Press) i jej artykułem szacującym poprawę słuchu i wzroku po modlitwie o uzdrowienie, opublikowanym w autoryzowanym czasopiśmie Southern Medical Journal. Te wszystkie działania pomogły określić dziedzinę badań naukowych dotyczącą modlitwy wstawienniczej.

Po wstępnej partii badań Randy Clark, moja żona, ja oraz inni doktorzy i naukowcy zajmujący się medycyną zaczęliśmy zastanawiać się, w jaki sposób moglibyśmy zwiększyć skalę badań i dotrzeć do większej liczby świadectw uzdrowień z przełomowymi pytaniami. W wyniku tego powołany został GMRI – Global Medical Research Institute (Instytut Globalnych Badań Medycznych globalmri.org), organizacja non profit, której misją jest wnikliwe biomedyczne dociekanie i krytyczne badania chrześcijańskich praktyk modlitwy o uzdrowienie.

GMRI bada poszczególne przypadki oraz próby kontrolne. Jeśli chodzi o raporty indywidualnych przypadków, patrzymy na zapiski medyczne każdego przypadku przed i po deklarowanym uzdrowieniu. Zachowujemy jego anonimowość i rozważamy wszystkie możliwe sposoby wyjaśnienia dokumentacji medycznej. W niektórych przypadkach odkryliśmy wiarygodne medyczne wyjaśnienia deklarowanych uzdrowień, ale w innych przypadkach nasi medyczni eksperci nie znaleźli wiarygodnego wytłumaczenia, biorąc pod uwagę obecny stan wiedzy medycznej.

W próbach kontrolnych przyglądamy się grupom osób, pytając, czy konkretne praktyki i doświadczenia wiary przeciętnie wiążą się z różnymi rezultatami zdrowotnymi. Jestem wdzięczny za entuzjazm Randy’ego Clarka w badaniu doświadczeń uzdrowienia i wnikliwym analizowaniu wszystkich dostępnych dowodów, niezależnie od tego, do czego może to doprowadzić. Mam nadzieję, że wartość, jaką dostrzega w medycznych dowodach, zainspiruje innych w jego społeczności, by także zaczęli przykładać wagę do dowodów i naukowych badań nad przypadkami uzdrowień. Wierzę, że byłoby to dobre dla wszystkich, zarówno dla wierzących, jak i dla sceptyków.

W dalszej części Randy Clark zapewnia doskonałe miejsce w pierwszym rzędzie dla praktyk i doświadczeń modlitwy o uzdrowienie, dzięki którym przez lata widział niezliczone i często dramatyczne przypadki. To są te rodzaje świadectw, które są inspirujące na poziomie ludzkim, będąc równocześnie bogatym źródłem etnograficznych materiałów badawczych na poziomie akademickim. Osobiście jestem wdzięczny wielu chrześcijanom, w tym Randy’emu Clarkowi, którzy modlili się o moje uzdrowienie. Dziś żyję i mam się dobrze, pomimo początkowych słabych prognoz medycznych i braku dostępu do jakiegokolwiek sensownego leczenia. Randy Clark wnosi wyjątkową perspektywę, splatając swoje obszerne doświadczenia razem z historycznymi rewizjami i własną perspektywą teologiczną. Trzeba przyznać, że nie stroni od wielu wyjaśnień dotyczących zjawisk, które obserwuje, takich jak efekt placebo. Jego praca doktorska dotycząca osób z chirurgicznie wszczepionym metalem, podsumowana w tej książce, stanowi śmiałą próbę odkrywania nowych granic w świadectwach duchowych uzdrowień. Te odkrycia zachęcają do dalszych badań indywidualnych przypadków, zbierania dowodów medycznych, a także wykonywania badań kontrolnych, które umożliwiłyby stawianie wniosków na poziomie populacji. Mam nadzieję, że ta książka pomoże zainspirować takie działania.

JOSHUA BROWN, PHD;

profesor psychologii i nauk umysłowych

Indiana University

Jako profesor religii ostatnie piętnaście lat spędziłam, badając praktyki duchowego uzdrowienia. Obserwując gwałtowny wzrost globalnego zielonoświątkowego i charyzmatycznego chrześcijaństwa, zaczęłam się zastanawiać, co stoi za tym wzrostem.

Moje badania wskazywały na bezprecedensowe znaczenie Bożego uzdrowienia i uwolnienia. Wielu ludzi na całym świecie pociąga ruch zielonoświątkowy, ponieważ potrzebują – i wydaje się, że doświadczają – niemedycznego uzdrowienia. Istnieje wiele możliwych wyjaśnień takich doświadczeń. Przebadałam zarówno medyczne, jak i niemedyczne interpretacje. Moje badania obejmują porównania medycznych dokumentacji sprzed i po doświadczeniach uzdrowienia; ankiety wśród praktykujących modlitwę; badania kliniczne i wieloletnie obserwacje.

Prowadzenie empirycznych badań nad modlitwą o uzdrowienie wymaga współpracy praktyków, w tym najlepiej liderów dużych i mających wpływ służb. Nie zawsze łatwo jest o taką współpracę. Wielu zielonoświątkowych liderów i członków Kościołów waha się, czy współpracować z profesjonalnymi badaczami z różnych powodów: nie widzą wartości w medycznych dociekaniach, martwią się, że medyczne analizy osłabią wiarę, albo boją się medialnych skandali czy procesów sądowych.

Pierwszy raz spotkałam Randy’ego Clarka w 2003 roku. Zwróciłam się do niego i do kilku innych zielonoświątkowych liderów, prosząc o zgodę na rozdanie ankiety uczestnikom spotkań, na których oferowano modlitwę o uzdrowienie. Podczas gdy inni zielonoświątkowi liderzy albo jawnie odmawiali, albo teoretycznie się zgadzali, ale nic za tym nie szło, Randy Clark chętnie zgadzał się na badania naukowe.

Zachęcał uczestników spotkań, by poświęcili czas na wypełnienie mojej ankiety i by dawali mi kopie dokumentów medycznych sprzed i po doświadczeniu uzdrowienia. Przedstawił mnie także innym znaczącym liderom i namawiał ich, by współpracowali ze mną pomimo niezdecydowania. Bez pomocy Randy’ego Clarka nie udałoby mi się przeprowadzić badań, które w rezultacie zaowocowały artykułem Study of the Therapeutic Effect of Proximal Intercessory Prayer (STEPP) on Auditory and Visual Impairments in Rural Mozambique [Badanie efektu terapeutycznego modlitwy wstawienniczej (STEPP) w zaburzeniach słuchowych i wizualnych na obszarach wiejskich w Mozambiku – przyp. tłum.] w czasopiśmie „Southern Medical Journal” (2010); oraz książką Testing Prayer: Science and Healing (Harvard University Press, 2012) [Badając modlitwę: nauka i uzdrowienie – przyp. tłum.].

Oprócz pozytywnego nastawienia wobec dociekań ze strony postronnych badaczy, Randy Clark wykazuje wyjątkową chęć, by badać pod kątem medycznym zjawiska uzdrowień, tak często zgłaszanych podczas jego spotkań. Zainteresowanie to zainspirowało go do napisania pracy doktorskiej dotyczącej długoterminowych skutków uzdrawiających doświadczeń u osób z udokumentowanymi schorzeniami, które wymagały chirurgicznego wszczepienia metalu. Jest to pionierski wysiłek, który powinien zostać wzięty pod uwagę przez praktykujących modlitwy, lekarzy, naukowców i ubezpieczycieli, bo pokazuje, jakie mogą być efekty modlitwy.

Potrzeba więcej tego rodzaju poważnych badań, jeśli przywódcy religijni i świeccy mają przebić się przez zamieszanie i kontrowersje wokół uzdrawiających praktyk modlitewnych.

Niedostatek takich badań zmotywował nas do założenia Global Medical Research Institute [Instytutu Globalnych Badań Medycznych – przyp. tłum.]. Misją GMRI jest umożliwienie przeglądu dokumentacji medycznej sprzed i po nadzwyczajnych doświadczeniach uzdrowieńczych przez panel specjalistów medycznych; publikowanie raportów medycznych przypadków niewytłumaczalnych doświadczeń uzdrowieńczych i wspieranie wnikliwych badań klinicznych.

Przykład Randy’ego Clarka pokazuje, że większość obopólnych podejrzeń dzielących praktykujących modlitwę o uzdrowienie a tych, którzy uzdrowienia badają, jest niepotrzebnych. Obie zainteresowane strony mogą skorzystać na odkrywaniu tego, co się dzieje, kiedy ludzie modlą się o uzdrowienie.

CANDY GUNTHER BROWN, PHD;

profesor religioznawstwa na Indiana University, autorka Testing Prayer: Science and Healing i The Healing Gods: Complementary and Alternative Medicine in Christian America

WPROWADZENIE

Nie każde wprowadzenie jest początkiem relacji. Czasem ktoś jest wprowadzany do towarzystwa i przedstawiany formalnie jakiejś osobie, z którą kilka godzin wcześniej już rozmawiał. Chciałbym, żebyście poznali historię, zanim oficjalnie przedstawię wam całą załogę. Praca doktorska, doradcy i mentorzy razem ze służbą Global Awakening, gdzie rozegrała się większość historii, oraz ja sam – zostaniemy wprowadzeni na końcu tej książki. Wybór należy do Ciebie: możesz przeczytać wprowadzenie, zanim zaczniesz czytać książkę, podczas jej lektury lub jak już przeczytasz Naocznych świadków cudów. Ten fragment tekstu jest wprowadzeniem do struktury tej książki i jej celu.

Książka Naoczni świadkowie cudów składa się z dwóch części. Pierwsza skomponowana jest ze świadectw, które w większości rozegrały się na moich oczach. Te świadectwa dotyczą cudów i sfery ponadnaturalnej. Pierwsza część składa się z pięciu rozdziałów.

Praca ta zaczyna się od dowodów na cuda. Ludzie często mówią: „Uwierzę, kiedy zobaczę”. Na to pragnienie odpowiadamy, zaczynając od pokazania cudów. Ponadto do filmów ze świadectwami o uzdrowieniach i cudach, o których już wspominałem, dodałem także moje osobiste doświadczenia z aniołami i sferą duchową, które miałem podczas międzynarodowych podróży misyjnych. Potem mówię o podróżach poza ciałem. Niektóre historie mówią o ludziach, którzy umarli, a potem wrócili do życia („Umarli powstają do życia”), inne o ludziach, którzy zostali zabrani do nieba, ale nie umarli fizycznie, jeszcze inne o doświadczeniach na krawędzi śmierci. Podaję także historię o bilokacji. Następnie mówię o słyszalnym Bożym głosie. Dzielę się historią o ksenolalii, zdolności do mówienia językiem lub językami w sposób ponadnaturalny, bez wcześniejszego uczenia się ich. W końcu opisuję liczne uzdrowienia fizyczne, łącznie z uzdrowieniami z zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, schizofrenii, porażenia czterokończynowego i paraplegii, ślepoty, głuchoty itd. Opowiadam historie ludzi uzdrowionych z choroby Parkinsona, raka, stwardnienia rozsianego, ludzi po amputacjach, a także historie poszczególnych ludzi, uzdrawianych świętym śmiechem.

Część druga, która składa się z dziesięciu rozdziałów, porusza problemy związane z cudami. Odnoszę się w niej do sceptyków, ich definicji cudów i ich argumentów przeciwko cudom, a także do tego, w jaki sposób próbują je tłumaczyć. Będę dotykał kwestii ich pokrętnych argumentów, które sprawiają, że niemożliwe jest udowodnić cuda według ich logiki. Ponadto przestawię biblijną definicję, która odnosi się do dzisiejszych cudów i która przedstawia argumenty opowiadające się za cudami. Będę także rozważał różnicę pomiędzy dwoma konserwatywnymi światopoglądami dotyczącymi cudów i porównam ich stanowiska w świetle Biblii. Załączam analizę biblijnych fragmentów, które różnymi słowami określają demonstrację Bożej mocy, w nich zawarte jest pojęcie cudu, chociaż samo słowo cud nie zostało użyte. Analizuję trzy różne światopoglądy utrzymywane przez biblijnych naukowców, które mają wpływ na ich zrozumienie cudów zarówno w czasach biblijnych, jak i dzisiaj. W końcu przyglądam się możliwościom, dzięki którym ci, którzy pytają: „Teraz, kiedy uwierzyłem, jaki jest kolejny krok?”, mogą wzrastać w sferze ponadnaturalnej w swojej służbie.

Zacznijmy więc od dowodów na cuda – realnych, wizualnych dowodów – takich, które możesz zobaczyć.

NAGRANIA ŚWIADECTW

Wielu ludzi, którzy doświadczyli opisanych w dalszej części uzdrowień, zgodziło się podzielić swoimi świadectwami zaraz po tym, jak nastąpiło uzdrowienie. Te świadectwa zostały nagrane i są dostępne online na stronach
globalawakening.com/eyewitnesstomiracles. Ten adres internetowy znajdziecie także w przypisach końcowych, odnoszących się do świadectw uzdrowienia. Jedną rzeczą jest przeczytać historię, inną zobaczyć kogoś, kto opowiada o tym zaraz po uzdrowieniu. Nagrania sprawiają, że ta książka staje się jeszcze bardziej wiarygodna i ujmująca. Wpisując powyższy adres w wyszukiwarkę internetową, znajdziecie każdą historię opisaną w tej książce. Dla tych, którzy są bardziej zainteresowani tematem, setki nagrań uzdrowień są dostępne na YouTube.com. Poszukajcie kanału Global Awakening na YouTube, ma on logo człowieka spadającego tyłem na glob ziemski. Poniżej playlisty wybierzcie „Notable Testimonies” [„Godne uwagi świadectwa” – przyp. tłum.], a zobaczycie wiele świadectw uzdrowień, wiele jeszcze zostanie tam umieszczonych.

CZĘŚĆ PIERWSZA

DOWODY NA CUDA

Ślepi widzą, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, a ubogim głoszona jest ewangelia.

Łk 7,22

Rozdział 1

ŚLEPI WIDZĄ

W tym rozdziale przyjrzymy się niesamowitym świadectwom tych, którzy byli niewidomi, a teraz widzą. Zaczniemy od historii z Brazylii.

Uzdrowienie gałki ocznej mężczyzny z południowej Brazylii

Gałka oczna młodego mężczyzny z Brazylii została uzdrowiona przez modlitwę. Według jego matki nie widział on na lewe oko niemal nic poza czarną plamą od czasu, jak był małym dzieckiem. Lewe oko widziało na 5 procent, wszystko było rozmyte i zamglone. Po tym jednak, jak ktoś się o niego pomodlił, ten młody człowiek powiedział, że widzi. Jego matka potwierdziła, że nigdy nie był w stanie zobaczyć liczb, ale kiedy został uzdrowiony, potrafił podać każdą, którą mu pokazywano.

Oprócz tej niezwykłej historii kolejne opowiadania pokazują, że Bóg jest zainteresowany przywracaniem wzroku ślepym.

MĘŻCZYZNA UZDROWIONY ZE ŚLEPOTY W LEWYM OKU

W Forteleza, w Brazylii, mężczyzna ślepy od urodzenia został uzdrowiony i mógł widzieć. Aktualizując tę historię, dowiedzieliśmy się od pastora i innych ekspertów, że mężczyzna urodził się bez nerwu wzrokowego znajdującego się z tyłu oka. Miał miejsce cud stwórczy, jego nerw wzrokowy urósł tam, gdzie go wcześniej nie było.

BELFAST, IRLANDIA – KOBIETA PONOWNIE CZYTA

W ciągu ostatnich piętnastu lat widziałem, jak setki ślepych oczu zostało otwartych i wielu, którzy byli ślepi, zostało uzdrowionych. Przeważająca większość tych uzdrowień miała miejsce w Brazylii, inne wydarzyły się w Indiach, Kambodży, Argentynie, Irlandii, Gwatemali i kilku innych krajach, łącznie ze Stanami Zjednoczonymi. Pierwszą osobą, która została uzdrowiona ze ślepoty, kiedy ja się modliłem, była kobieta z Irlandii Północnej. Pamiętam ją do dziś. Byliśmy w jej domu i powiedziała mi i mojemu współpracownikowi, Markowi Endresowi, że tęskni za tym, by móc znowu czytać Biblię. Cukrzyca zniszczyła jej oczy i przestała widzieć. Modliliśmy się i Bóg przywrócił jej wzrok.

ARGENTYNKA ODZYSKUJE WZROK

Kilka tygodni później Kirk Hintz, mój przyjaciel z Kościoła w St. Louis, był ze mną w Argentynie. Było nas w tej podróży misyjnej jedenastu. To był pierwszy raz, kiedy w podróży misyjnej był ze mną. Kirk przygotowywał się do snu w naszym pokoju hotelowym, kiedy powiedział: „Teraz rozumiem, jak bardzo sceptyczni jesteśmy w Ameryce Północnej. Siedzę sobie tutaj, rozmyślam o tym, co zobaczyłem na własne oczy i zmagam się z tym, by uwierzyć w to, czego byłem świadkiem. Dziś wieczorem modliłem się o kobietę, która była głucha na lewe ucho i ślepa na lewe oko. Jej oko było białe zamiast brązowe. Za drugim razem, kiedy się o nią modliłem, ona otworzyła swoje oko i było ono zupełnie normalne, kolor zmienił się z powrotem na brązowy i mogła znów widzieć”. Nigdy nie zapomnę tego czołowego zderzenia Kirka z zachodnim sceptycyzmem.

KOBIETA ŚLEPA Z POWODU CUKRZYCY PO RAZ PIERWSZY WIDZI TWARZ SWOJEGO MĘŻA

Następnego wieczoru modliłem się o kobietę, która chorowała na neuropatię i miała problemy z okrężnicą. Bóg uzdrowił ją, za co była Mu ogromnie wdzięczna. Kiedy już wychodziła, powiedziała mi, że jest także niewidoma z powodu przewlekłej cukrzycy. Kilka tygodni wcześniej modliłem się o kobietę w Irlandii Północnej, ślepą z powodu cukrzycy, byłem więc podekscytowany, by zobaczyć kolejne tego typu uzdrowienie. Wahała się, nie chciała, żebym modlił się o nią, była wystarczająco wdzięczna za uzdrowienie z ciężkiego bólu brzucha. Powiedziałem jej o kobiecie, która została uzdrowiona właśnie ze ślepoty spowodowanej cukrzycą kilka tygodni wcześniej i poprosiłem, by pozwoliła mi się o siebie pomodlić. Zgodziła się.

Modliłem się o nią kilka razy, aż zaczęła ponownie odzyskiwać wzrok. Na początku mogła zobaczyć jedynie jasność wielkiej lampy, która wisiała nad nami. Po jakimś czasie mogła już zobaczyć pewne zarysy, ciągle jednak nie była w stanie powiedzieć, co widzi. Po tym, jak pomodliliśmy się ponownie, odróżniała już ludzi, ale byli bardzo niewyraźni, nie widziała też jeszcze kolorów. Potem Pan przycisnął mnie, żebym powiedział jej, że pomodlę się o nią jeszcze jeden raz i po tym razie będzie widzieć wszystko wyraźnie.

Zacząłem się o nią modlić i podczas tej modlitwy jej mąż, który także był niewidomy, stał kilka kroków przed nią. Kiedy skończyłem się modlić, zszedłem z jej pola widzenia. Zobaczyła i rozpoznała swojego męża, padli sobie oboje w objęcia, płacząc z wdzięczności, że mogli siebie zobaczyć. Byli pierwszymi niewidomymi ludźmi, którzy zostali uzdrowieni podczas mojej posługi. Tego się nigdy nie zapomina.

SZEŚCIU LUDZI UZDROWIONYCH JEDNEJ NOCY W BRAZYLII

Większość uzdrowień ze ślepoty, które wydarzyły się na moich oczach w ciągu jednej nocy, miało miejsce w Goiania, tętniącym życiem mieście liczącym ponad milion ludzi w południowej Brazylii. Byłem tam w Kościele Videra, wysoko wykształconej społeczności, która urosła od trzech tysięcy, kiedy byłem tam z wizytą po raz pierwszy, do około trzydziestu tysięcy uczęszczających. Ponownie miałem ze sobą ekipę około siedemdziesięciu ludzi z Global Awakening International Ministry. Pastor Aloisio Silva nigdy wcześniej nie widział uzdrowienia ze ślepoty, aż do tego wieczoru. Obecne było mocne namaszczenie do uzdrawiania niewidomych. On sam modlił się o dwoje ludzi, którzy zostali uzdrowieni ze ślepoty. Tej nocy jeszcze czterech ludzi zostało uzdrowionych.

Modliłem się o jedną z tych osób. Była nią całkowicie niewidoma kobieta. Podczas wywiadu z nią, wypytując o możliwą przyczynę choroby, by modlić się bardziej szczegółowo, odkryłem, że nie ma żadnej naturalnej przyczyny jej choroby. Modliłem się kilka razy, ale nie było żadnej poprawy. Za każdym razem pytałem, czy cokolwiek się poprawiło i za każdym razem odpowiedź brzmiała: „Nie”.

Wtedy poczułem, że muszę zapytać ją, konkretnie kiedy straciła wzrok. Co się wtedy wydarzyło? Czy wydarzyło się coś traumatycznego, zanim przestała widzieć?

Odpowiedziała:

– Jedynym traumatycznym wydarzeniem była śmierć mojego ojca.

– Jak szybko po śmierci ojca straciłaś wzrok? – zapytałem.

– Natychmiast.

Drążyłem dalej:

– Czy byłaś przy ojcu, kiedy umierał?

– Tak – powiedziała.

W końcu zapytałem jej:

– Czy dotykałaś twojego ojca, kiedy umarł?

– Tak.

Nagle poczułem, że wiem, dlaczego ona jest niewidoma. Nie było to spowodowane naturalną przyczyną; nie było to również spowodowane psychologiczną traumą z powodu śmierci ojca. Myślę, że było to spowodowane duchem cierpienia, który był w jej ojcu i który przeszedł na nią w momencie jego śmierci.

Powiedziałem jej: „Pomodlę się o ciebie jeszcze jeden raz i po tej modlitwie będziesz mogła widzieć”.

To jest coś, co nazywam darem wiary. Nie mówię tego ludziom, by zbudować ich wiarę. Jak dotąd, nie było żadnej poprawy. Pomodliłem się: „Rozkazuję duchowi cierpienia, by opuścił tę kobietę i nakazuję jej oczom widzieć. Oczy, w imieniu Jezusa, nakazuję wam widzieć. Nakazuję duchowi cierpienia wynosić się w imieniu Jezusa”.

Potem powiedziałem jej, żeby otworzyła oczy. Kiedy to zrobiła, znów widziała. Wszyscy byliśmy bardzo podekscytowani, że mogliśmy być świadkami, jak niewidomi odzyskują wzrok tej nocy, odkrywaliśmy, jaki autorytet mamy w imieniu Jezus.

NAJWIĘKSZY CUD W GOIANIA

Tej nocy był tam także mężczyzna, który nie został uzdrowiony ze swojej ślepoty, na którą cierpiał od ponad pięćdziesięciu lat. Sześciu zostało uzdrowionych, a on nie. Ta historia jest bardzo niezwykła. Kobieta z naszej ekipy poczuła, że powinna pomodlić się o tego mężczyznę. Podążając za sposobem, w jaki się modliliśmy, chyba że Duch Święty poprowadzi nas inaczej, przeprowadziła z nim wywiad, by dowiedzieć się, co jest nie tak z jego oczami. Jego oczy były pokryte bielmem z powodu dwudziestocentymetrowej szramy ciągnącej się przez całą źrenicę i rogówkę. Zamiast brązowych, hiszpańskich oczu jego były mlecznobiałe. Był zupełnie ślepy, od pięćdziesięciu lat nic nie widział.

Kobieta z naszej ekipy dowiedziała się z wywiadu, że kiedy miał pięć lat, pewien człowiek przypadkowo wlał mu do oczu kwas solny. Jego ślepota spowodowana była naturalną przyczyną, wyeliminowała więc źródło psychosomatyczne lub ducha cierpienia. Potem przemówiła do jego stanu zdrowia, nakazując jego oczom, by były zdrowe, by szrama zniknęła, by źrenica i rogówka zostały odtworzone. Po nakazującej modlitwie poinstruowała mężczyznę, by otworzył oczy i sprawdził, czy może coś zobaczyć.

Kiedy otworzył oczy, nadal nie widział nic. Od początku spotkania ta kobieta czuła, że ma modlić się o tego mężczyznę. Modliła się o niego przez całą godzinę podczas uwielbienia, potem dwie godziny podczas nauczania i usługiwania słowem wiedzy, potem przez kolejną godzinę, podczas gdy ekipa modliła się z nakładaniem rąk. Modliła się przez ponad cztery godziny o tę jedną osobę.

Zazwyczaj jest tak wielu ludzi, o których trzeba się modlić, że proszę ludzi z ekipy, by nie modlili się za długo o jedną osobę. (Było około sześć tysięcy ludzi tego wieczoru). Czasem jesteśmy tak przytłoczeni liczbą ludzi proszących o modlitwę, że instruuję członków ekipy modlącej się, by modlili się o dwie osoby naraz, nakładając obie ręce. Nie stoimy zbyt długo przy jednej osobie, aż w widoczny sposób zacznie się coś z nim lub z nią dziać podczas modlitwy. Nic takiego nie działo się temu mężczyźnie.

Dlaczego ta kobieta została przy nim i modliła się tak długo? Powiedziała komuś innemu z grupy, że za każdym razem, kiedy chciała skończyć się modlić i przejść do kolejnej osoby, słyszała wyraźnie: „Nie przestawaj się modlić”. Kiedy jednak ten wieczór, pełen uzdrowień ze ślepoty i innych chorób się skończył, ten mężczyzna nadal był zupełnie ślepy. Zastanawiam się, jak ta kobieta się czuła tej nocy. Może zadawała sobie pytanie, czy dobrze słyszała Boga, czy też minęła się z Bożymi wskazówkami.

Następnego ranka wyjechała razem z grupą z powrotem do Ameryki i do innych krajów reprezentujących naszą grupę misyjną.

Trzy dni później leciałem z południowej do północnej Brazyli, by dołączyć do innej grupy misyjnej. Zaraz po przylocie zadzwonił mój telefon. Dzwonił pastor kościoła, który właśnie opuszczaliśmy. Był bardzo podekscytowany. Opowiedział mi historię, którą właśnie wam opowiedziałem. Potem dodał: „Kiedy wieczór się skończył, ten mężczyzna nadal nic nie widział. Nie widział też nic następnego ranka i wieczoru. Ale na trzeci dzień rano, chociaż poszedł spać zupełnie ślepy, obudził się z zupełnie zdrowymi oczami i dobrym wzrokiem”.

Ponieważ cała dokumentacja jego choroby znajdowała się w miejscowym szpitalu, wszyscy wiedzieli, że był ślepy od pięćdziesięciu lat. Pastor powiedział mi: „Jest teraz w szpitalu po raz trzeci. Lekarze ciągle pytają go: »Powiedz nam, jak to się stało, że znów widzisz?« (takie same pytania, jakie w Ewangelii Jana 9 zadawano mężczyźnie ślepemu od urodzenia)”. „To jest największy cud w historii naszego miasta!” – dodał.

Ci ludzie – i wielu innych – mocno uchwyciło się Bożych obietnic uzdrowienia. Jestem pewien, że każdy z nich dziś także zaświadczyłby entuzjastycznie: „Panie, mój Boże, wzywałem cię i uzdrowiłeś mnie” (Ps 30,3). Czy ty także zawołasz dziś do Niego?

Tytuł oryginału: Eyewitness to Miracles

Autor: Randy Clark

Tłumaczenie: Noemi Cis

Redakcja: Elżbieta Rogucka

Korekta: Joanna Rączkowiak, Agnieszka Luberadzka

Przygotowanie ebooka: Marta Legierska

Projekt graficzny okładki: Marta Legierska

Polish Translation Copyright © 2019 Wydawnictwo Szaron,

ul. 3 Maja 49a, 43-450 Ustroń,

tel.: 503 792 766 (503-SZA-RON),

e-mail: wydawnictwo@szaron.pl / www.szaron.pl

Eyewitness to Miracles

Copyright© 2018 by Randy Clark. All rights reserved.

Published by arrangement with Thomas Nelson, a division of
HarperCollins Christian Publishing, Inc.

Książka ani żadna jej część nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywana elektronicznie lub magnetycznie, ani odczytywana w środkach masowego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy.

Cytaty biblijne o ile nie zaznaczono inaczej, pochodzą z:

Biblia Tysiąclecia, wyd. V, Pallotinum, Poznań 2003,

Wydanie I, 2019

ISBN 978-83-66051-97-3

Dystrybucja na terenie całego świata:

Księgarnia i hurtownia wysyłkowa Szaron

ul. 3 Maja 49a, 43-450 Ustroń,

tel.: 503 792 766 (503-SZA-RON),

e-mail: wydawnictwo@szaron.pl / www.szaron.pl