Craig Groeschel napisał kolejną wspaniałą książkę. Nie byłem świadkiem tego, jak podejmuje swoje decyzje, ale widziałem, jak towarzyszy w tym innym ludziom, zarówno w podejmowaniu prostych decyzji, jak i tych najtrudniejszych. To są prawdziwe słowa pokornego człowieka, który żyje tak, jak naucza.

— Bob Goff, autor bestseleru „New York Timesa” Miłość działa

Niewielu potrafi napisać książkę, która pokaże naśladowanie Boga jako coś prostego. Ale to właśnie zrobił pastor Craig Groeschel w tym praktycznym przesłaniu, dzięki któremu możemy zyskać życie. To nie jest kolejna książka o podejmowaniu decyzji. Dotyczy ona raczej historii życia, które jest tworzone poprzez nasze decyzje. Nie musimy żyć w oparciu o przypadek – możemy żyć, mając cel, obrany kurs i jako część większej historii, którą Bóg tka na ziemi.

— Judah Smith, główny pastor w The City Church, autor bestseleru „New Jork Timesa” Jezus jest_____

Wierzę, że nasze życiowe decyzje prowadzą nas do przeznaczenia. Dlatego cieszę się, że książka Craiga Groeschela Boży kierunek rzuca nam wyzwanie dotyczące tych małych wyborów. Ta książka pozwoli ci zobaczyć nawet najmniejsze decyzje poprzez Boże soczewki, gdy On będzie cię wzywał do tego, byś w swoim życiu podążał za Jego Boskimi kierunkami.

W swoim życiu w bolesny sposób doświadczyłem mocy dobrych i złych wyborów, dlatego zasady Bożego kierunku naprawdę we mnie rezonują. Jeżeli jesteś gotowy, by wyjść ze swojej rutyny i podejmować lepsze decyzje, przesłanie Craiga jest świetnym miejscem, z którego możesz zacząć swoją nową podróż.

— Dave Ramsey, autor bestselerów, gospodarz programu radiowego, autor Dzieci mądre finansowo

Craig Groeschel napisał praktyczną, ale zakorzenioną w duchowej rzeczywistości książkę, która na pewno pomoże ci podjąć decyzję o kolejnych krokach w twoim życiu. W Bożym kierunku Craig przedstawia siedem decyzji, które możesz podjąć dzisiaj, a które wpłyną na historie opowiadane przez ciebie w przyszłości.

— Andy Stanley, senior pastor w North Point Ministries

Ta książka autorstwa pastora Craiga Groeschela jest lekturą obowiązkową dla wszystkich, którzy nie wiedzą, co Bóg zaplanował dla ich życia, albo w jaki sposób powinni być posłuszni Jego prowadzeniu. Jestem ogromnie wdzięczny takim ludziom, jak Craig, którzy towarzyszą nam ze swoją mądrością, humorem i wnikliwością!

— Jefferson Bethke, autor bestseleru „New York Timesa” Jesus > Religion

Gdy mam do podjęcia ważną decyzję i skonsultowałem ją już z Bogiem i żoną, wtedy idę po poradę do Craiga Groeschela. Jego, otrzymana od Boga, zdolność do oddzielania ważnych zagadnień i wdrażania biblijnej mądrości do działania nie ma sobie równych. Boży kierunek jest twoim biletem wstępu do tej wnikliwości, która zmienia życie.

— Steven Furtick, pastor w Elevation Church, autor bestselerów „New York Timesa” (m. in. Zwyciężyć kłamcę)

Kiedyś w Chinach praktykowano karę śmierci, nazywaną ling chi – śmierć od tysiąca cięć. Żadne z tych ukłuć samo w sobie nie było niczym wielkim, ale razem były śmiertelne. W Bożym kierunku pastor Craig Groeschel pomoże ci uniknąć życia, które składa się z tysiąca cięć.

— Levi Lusko, pastor senior we Fresh Life Church, autor Swipe Right

Często chcemy znać Bożą wolę dla naszego życia. Odpowiedź dla każdego z nas może być inna, ale Boży kierunek pomoże ci odkryć, jaka może być twoja historia. Za pomocą prostych, praktycznych i osiągalnych celów Craig pomaga nam dostrzec małe kroki, które składają się na wielką różnicę w naszym życiu.

— Kyle Idleman, autor Łaska jest silniejsza

PRZEDMOWA

Jakiś czas temu miałem okazję spędzić z rodziną kilka dni w Nowym Jorku. Był to naprawdę fascynujący wyjazd – wiele zobaczyliśmy i przeżyliśmy. Jedna chwila szczególnie utkwiła mi w pamięci, mianowicie spacer po Brooklyn Bridge, czyli wielkim moście łączącym dwie części miasta. Znałem to miejsce z wielu filmów i opowieści, a teraz mogłem sam po nim chodzić – oczywiście w tłumie innych zwiedzających.

Szczególne dla mnie było to, że miałem wtedy na sobie koszulkę, na której widniała podobizna tego mostu i napis „On the other side” (Po drugiej stronie). Pamiętałem dokładnie okoliczności, w których ją kupiłem. Nie był to łatwy moment. Znalazłem się wtedy na życiowym rozdrożu i musiałem podjąć bardzo ważne decyzje, dotyczące mojej przyszłości. Mogłem zostać tam, gdzie byłem, albo podjąć ryzyko i dokonać zmiany.

W życiu często jest tak, że aby przybliżyć się do swego przeznaczenia, należy najpierw opuścić strefę komfortu. Pytanie, które w tym okresie przez cały czas rozważałem, brzmiało: Czy chcesz żyć historią, którą napisali dla ciebie inni, żyć wolisz tworzyć własną?

Wiedziałem dokładnie, czego dotyczyło to pytanie. I wtedy podjąłem odważną decyzję: muszę dokonać zmiany, teraz albo nigdy. Poszedłem więc na całość – złożyłem wymówienie w pracy i zacząłem realizować projekt, który rozwijał się w moim sercu przez ostatnie lata. W końcu razem z żoną mogliśmy pełnoetatowo zaangażować się w tworzenie Instytutu Rozwoju Złote Jabłko. Teraz, po kilku latach działań naszej fundacji, wielu warsztatach, konferencjach, spotkaniach indywidualnych i grupowych, możemy z pełną świadomością powiedzieć, że „złote jabłko” jest w naszym życiu owocem zadawania właściwych pytań i podejmowania decyzji, które nie zawsze były łatwe.

Wszyscy pragniemy, aby nasze życie miało znaczenie. Nikt nie chce zajmować się czymś tak po prostu, nie wiedząc, dokąd tak naprawdę zmierza. Zastanów się przez chwilę nad swoim życiem, nad tym, z czego ono się składa, czym jest przepełnione. Praca, rodzina, rozrywka, znajomi – można wydzielić różne elementy codzienności. Wystarczy zajrzeć do swojego kalendarza, żeby zobaczyć, co nas najbardziej pochłania, czym się zajmujemy, co jest dla nas ważne. Czy można być tak zajętym, że traci się sens tego, co się robi, i zapomina o tym, co jest naprawdę ważne? Myślę, że tak, i to jest poważny problem współczesnego człowieka.

Życie nie musi być jednak dziełem przypadku. Twoją osobistą historię tworzą decyzje, które codziennie podejmujesz. To one mają wpływ na to, kim się stajesz i jak wygląda twoje życie. Kluczem do właściwego zarządzania sobą jest wyznaczenie priorytetów, które będą się przekładać na realistyczne, mierzalne i rozłożone w czasie cele. To wymaga świadomego wyboru.

Craig Groeschel, pastor kościoła Life.Church i autor wielu bestsellerów, tym razem zachęca nas do podejmowania decyzji. Nie jest to poradnik teoretyczny, ale książka pełna życiowej mądrości. Autor wskazuje na siedem decyzji, które, jeżeli zastosujemy je w praktyce, z pewnością doprowadzą do znaczących zmian w naszym życiu. Nie chodzi tu tylko o wielkie życiowe wybory, przed którymi stajemy od czasu do czasu, ale o proces świadomego podejmowania decyzji w codziennym życiu. Siłą przekazu tej książki jest jej głębia i prostota zarazem. Craig jest mistrzem przekładania skomplikowanych zagadnień na proste i zrozumiałe zasady, które można zastosować w codzienności. Jego założeniem jest to, że „decyzje, które podejmujemy dzisiaj, określają historie, jakie będziemy opowiadać o naszym życiu jutro”.

Książka ta nie przez przypadek zatytułowana jest Boży kierunek. Craig jako lider i założyciel jednego z najbardziej wpływowych kościołów w USA przeprowadził tysiące ludzi przez proces podejmowania różnorodnych decyzji. We wszystkim, co robi, podkreśla, że istotą spełnionego życia jest spojrzenie na siebie nie z perspektywy naszych ograniczeń, ale Bożych zamiarów wobec nas. W jego książce znajdziesz inspirację do tego, jak w praktyczny sposób zastosować biblijną mądrość w odniesieniu do podejmowania decyzji, które przełożą się na nową jakość twojego życia. Każda z siedmiu sfer w niej opisanych zaczyna się jedną główną decyzją, która pomoże ci żyć taką historią, jaką chcesz opowiadać. Ponadto Craig zauważa, że „zmiana sposobu, w jaki podejmujesz decyzje, pomoże ci opowiadać tę historię, której Bóg dla ciebie pragnie”. Nie jesteś tylko tym, co jesz, co robisz lub myślisz. Jesteś tym, w co wierzysz.

Być może i ty dzisiaj stoisz na jednym końcu mostu i zastanawiasz się nad tym, jak mogłoby wyglądać twoje życie, gdybyś znalazł się po jego drugiej stronie. Zacznij od zidentyfikowania tego, czego tak naprawdę poszukujesz: Jakie jest teraz najważniejsze pytanie w twoim życiu, na które musisz sobie odpowiedzieć? Przed jaką istotną decyzją stoisz? Jeżeli nic się nie zmieni, to jakie mogą być tego konsekwencje?

Nie zapominaj o tym, że nie jesteś sam. W Przypowieściach Salomona 16,9 czytamy: „Serce człowieka obmyśla jego drogę, lecz Pan kieruje jego krokami”. Odwagi! Naprawdę warto podjąć ryzyko i zaufać, niż w przyszłości żałować, że nie skorzystaliśmy z możliwości, które się przed nami otwierały. Craig Groeschel rozpoczyna swoją książkę zdaniem: „Od tego, by twoje życie zmieniło się na zawsze, dzieli cię tylko jedna decyzja”. To nie jest żart. Jeśli potraktujesz to poważnie i zastosujesz opisane w tej książce praktyczne kroki, doświadczysz zmiany swojego życia. Gotowy do startu?

dr Wojciech Kowalewski Prezes Zarządu Instytut Rozwoju Złote Jabłko www.zlotejablko.pl

Decyzje, które podejmujemy dzisiaj, określają historie, jakie będziemy opowiadać o naszym życiu jutro.

Małe wybory, których nikt nie widzi, mają wpływ na ten wielki efekt, którego wszyscy pragną.

Jeżeli otworzysz swoje serce, to wierzę, że Bóg poprowadzi cię łagodnie, krok po kroku.

Bóg nie skupia się na twoim szczęściu, ale na twoim poszukiwaniu Jezusa, które jak nic innego zaspokaja twoją duszę.

Nie jest za późno, by zmienić historię, którą pewnego dnia opowiesz. Bez względu na to, co zrobiłeś (albo czego nie zrobiłeś), twoja przyszłość jest jeszcze nienapisana.

Możesz wybrać dowolny dzień, w którym zaczniesz coś nowego i pozwolisz Bogu (który jest dokończycielem wiary), by pomógł ci ukończyć to, co ty zacząłeś.

Życie pozbawione dyscypliny nigdy nie prowadzi do produktywności czy postępu.

Za tym, czego wszyscy chcą, stoją rzeczy, których nikt nie widzi.

Serce człowieka obmyśla jego drogę, lecz Pan kieruje jego krokami.

Przypowieści Salomona 16,9

WPROWADZENIE Małe wybory

Życie jest sumą naszych wyborów.

Albert Camus

Od tego, by twoje życie zmieniło się na zawsze, dzieli cię tylko jedna decyzja.

Ale to zabawne, że pewnie nie wiesz, jaka ona będzie. Naturalne jest założenie, że tak ważna, zmieniająca życie decyzja jest czymś oczywistym. I czasami tak się dzieje, jak na przykład wtedy, gdy musisz zdecydować, czy przyjąć pracę w innym kraju i przenieść się tam ze swoją rodziną. Albo czy powinieneś wrócić na studia i dokończyć je, by uzyskać dyplom. Albo czy powinieneś ożenić się z tą osobą, z którą spotykasz się od kilku miesięcy. Oczywiście takie poważne decyzje wiążą się z niezliczonymi konsekwencjami, które wpływają na nasze życie.

Ale mniejsze wybory również mogą przynieść poważne konsekwencje. Nasze życie nieustannie przeplata się z życiem innych ludzi i odwrotnie. Tak jak przewracające się kostki domina, nawet nasze najmniejsze decyzje czasami mają skutki, których nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Tak właśnie poznałem swoją żonę – nie poprzez układanie kostek domina, ale ucząc się do ważnego egzaminu na studiach.

Było to kilka dni przed egzaminem końcowym z zarządzania w biznesie – przedmiotu, który przez cały semestr rujnował mi życie. Tak jak większość moich kolegów, wolałbym robić cokolwiek innego niż uczyć się do tego testu. Dlatego gdy dwóch moich kumpli zaprosiło mnie na imprezę, naprawdę zastanawiałem się, czy nie pójść – w końcu nie miałem nic lepszego do roboty, prawda?

Niechętnie zrezygnowałem jednak z zaproszenia i zdecydowałem się na ostatni maraton naukowy w bibliotece. W żaden sposób nie mogłem przewidzieć, jak ta z pozoru trywialna decyzja wpłynie na resztę mojego życia. Siedziałem pogrążony w myślach przy stole, na którym piętrzyły się moje książki i zeszyty, robiłem notatki i przeglądałem podręcznik, który obszernością przypominał bardziej książkę telefoniczną (która byłaby o wiele ciekawszą lekturą).

– Cześć. – Ten głos mnie zaskoczył. Spojrzałem w górę i zobaczyłem dziewczynę, z którą uczęszczałem na inne zajęcia. Przechodziła obok i postanowiła się przedstawić. Rozmawialiśmy przez chwilę i w końcu powiedziałem jej o swojej wierze w Chrystusa, którą niedawno odnalazłem.

Mimo że nie podzielała mojej wiary, była otwarta na wymianę zdań, więc kontynuowaliśmy naszą rozmowę podczas kolacji tego samego dnia. Ale gdy dyskusja na tematy duchowe zaczęła przybierać na sile, ona się nagle wycofała. (Później powiedziała mi, że chociaż wydawałem się jej normalny, podczas tego obiadu skreśliła mnie i uznała za jakiegoś religijnego świra).

Kilka tygodni później wpadłem na nią w jednym z uniwersyteckich budynków, a ona z podekscytowaniem chwyciła moje ramię.

– Cześć! Właśnie sobie przypomniałam, że znam dziewczynę, którą musisz poznać! Ona jest dziwna… tak jak ty! Ma takiego samego świra na punkcie Boga jak ty!

Najpierw pomyślałem, że robi sobie ze mnie jaja (i pewnie tak było), ale tam naprawdę stała pewna dziewczyna. I dzięki jej poleceniu poznałem Amy Fox, kobietę, która została moją żoną i matką sześciorga naszych dzieci.

Mamy tutaj oczywistą lekcję: jeżeli chcesz się ożenić, olej imprezę i idź prosto do biblioteki! (Dobra, może ten sposób nie sprawdzi się u wszystkich, ale na pewno jest to dobra rada, jeśli chcesz zdać egzamin z zarządzania w biznesie). Nie zrozum mnie źle – nie ma niczego złego w imprezach, ale w tym wypadku podjąłem Bożą decyzję, którą musiałem podjąć. I, jak się okazało, Bóg wykorzystał tę decyzję w sposób, którego się nie spodziewałem.

To, co zawsze jest prawdą, to fakt, że decyzje, które podejmujemy dzisiaj, określają historie, jakie będziemy opowiadać o naszym życiu jutro. Każdego dnia przez cały dzień dokonujemy jednego małego wyboru za drugim. I te wybory kumulują się, splatają ze sobą i tworzą tkaninę, która jest naszą życiową historią.

Dlatego ta książka jest tak ważna. Nigdy nie miałem bardziej praktycznego, dającego życie przesłania, którym chciałbym się z tobą podzielić. Naprawdę chcę ci pomóc podejmować świadome, Boże decyzje, które poprowadzą cię przez życie pełne radości i skoncentrowane na celu. Ten proces wymaga wzięcia odpowiedzialności za wybory, których dokonujesz, upewnienia, że są zgodne z Bożymi zasadami, a potem podążania za nimi w oddany sposób. Tak czy inaczej każda decyzja, którą podejmujesz, jest decyzją na całe życie, bez względu na to, czy potrafisz dostrzec, dokąd ona cię zaprowadzi. Zatem jeśli chcesz zmienić swoje życie, jeśli chcesz pogodzić to, w co wierzysz, z tym, jak żyjesz, i jeśli chcesz pozwolić, by Bóg napisał twoją życiową historię, to ta książka jest dla ciebie. Jeden wybór dzieli cię od najlepszej decyzji, jaką podejmiesz w życiu.

Przewiń to do przodu

Nie mogłem przewidzieć, że moja znajomość z biblioteki sprawi, że pewnego dnia zostanę przedstawiony kobiecie moich marzeń. Prawda jednak jest taka, że wiele naszych decyzji prowadzi do raczej przewidywalnych konsekwencji. A jeśli wybieramy dobrze, możemy połączyć kropki pomiędzy tym, gdzie jesteśmy, a tym, gdzie chcemy być. Na przykład wszyscy, którzy są w zdrowym, bezpiecznym, kochającym związku małżeńskim, wiedzą, że takie małżeństwo codziennie wymaga odrobiny pracy (a czasem więcej). Uczenie się, jak być dobrym rodzicem, jest podobne. Dzieci nie wyrastają w jakiś magiczny sposób na odpowiedzialnych, wypełnionych szacunkiem ludzi – potrzebują pełnych miłości, trwałych wzorów ze strony rodziców. Te same zasady dotyczą naszej pracy. Udane kariery nie są produktem ubocznym okoliczności czy szczęścia – są przewidywalne, wynikają z ciężkiej pracy i oszacowanego ryzyka.

Oczywiście są wyjątki. Każdy z nas może wskazać małżeństwo, nad którym oboje małżonków ciężko pracowało, a które jednak skończyło się rozwodem. Dzieci, które mają ogromnie kochających rodziców, i tak mogą wpaść w kłopoty. Firmy mogą upaść, nawet jeśli mają świetnych kierowników. Jednak na ogół, jeśli jest jakiś cel, który chcesz osiągnąć, musisz podejmować decyzje, które będą cię pchały w tym kierunku. W znakomitej książce, pt. The Principle of the Path, mój przyjaciel i pastor Andy Stanley ujmuje to w następujący sposób: „Kierunek, a nie zamiar determinuje przeznaczenie”.

Jeżeli chcesz przygotować się do tej historii, którą chcesz opowiedzieć, to musisz dokonywać małych, zmieniających życie wyborów i potem codziennie działać zgodnie z nimi. Najlepszą decyzją, jaką możesz podjąć, zawsze jest ta następna. Każda decyzja powinna przybliżać cię do stania się takim, jakim stworzył cię Bóg, do zmiany swojego życia w stronę historii, którą chętnie będziesz się dzielił.

Większość ludzi patrzy na tych, którzy odnieśli sukces, i myśli, że najpewniej podjęli oni cały ogrom naprawdę ważnych decyzji. Ale prawdą jest coś przeciwnego. To małe wybory, których nikt nie widzi, mają wpływ na ten wielki efekt, którego wszyscy pragną.

Gdy zdecydujesz się przebaczyć swojemu współmałżonkowi zamiast żywić do niego urazę, nikt tego nie zobaczy. Ale dowód jest widoczny w waszym małżeństwie. Ludzie mogą ci mówić, jakie wspaniałe masz dzieci, ale nie zdają sobie sprawy, że ich dojrzałość przychodziła z czasem, wyrastała z małych decyzji, codziennych ograniczeń i drobnych zmian kursu, które wprowadzałeś w ich życie. Współpracownicy, którzy widzą twój awans, pewnie nie zdają sobie sprawy z tego, jak wiele razy musiałeś zignorować politykę pracy w twoim miejscu pracy i po prostu codziennie dawać z siebie to, co najlepsze. Nawet twoi przyjaciele, którzy kończą z tobą studia, mogą nie doceniać tego, jak wiele nocy zarwałeś, ucząc się, podczas gdy inni imprezowali.

Gdybyś mógł się cofnąć i spojrzeć na swoje życie, zauważyłbyś, że każda decyzja ma znaczenie, nawet ta najmniejsza. Wiele z naszych codziennych wyborów jest niezauważalnych, odbywają się prawie automatycznie, tak jak codzienna, ta sama droga do pracy czy korzystanie z mediów społecznościowych za każdym razem, gdy mamy wolną chwilę. Każdego dnia decydujemy, co chcemy na siebie włożyć, gdzie zaparkować, kiedy umówić kolejne spotkanie, jak wyjaśnić jakiś raport, co zjeść na obiad.

Neurolodzy mówią, że gdy za pierwszym razem myślimy o jakiejś decyzji, nasz mózg zaczyna ważyć różne opcje, eliminując jedną możliwość po drugiej, aż w końcu skupimy się na tej, którą uznamy za najlepszą w tym szczególnym momencie. Ale po chwili, w przypadku większości maleńkich decyzji, które podejmujemy każdego dnia, nie musimy już o nich więcej myśleć – one się po prostu wydarzyły.

I to ma sens. Jeżeli te decyzje mają jakiekolwiek konsekwencje, to są one tak małe, że właściwie ich nie odczuwamy. Jeżeli jesteś podobny do mnie, to nakładasz na siebie to, co jest czyste i w miarę mało pogniecione, pasuje i jest wygodne. Jesz takie płatki, jakie masz w szafce (najczęściej te, których nie lubią twoje dzieci), albo to, co jest w lodówce.

Ważne jednak, by zrozumieć jedno: te z pozoru nieistotne decyzje kumulują się. Stają się nawykami. A te mają skumulowany efekt i w końcu zmieniają historię, którą opowiadamy o naszym życiu.

Pozwól, że podam ci kilka przykładów tego, co ludzie robią, a czego nigdy by nie zrobili, gdyby się nad tym zastanowili:

• Większość palaczy nigdy nie planowała uzależnić się od czegoś, co może ich zabić. Po prostu postanowili raz spróbować, żeby sprawdzić, czy im zasmakuje.

• Ludzie, którzy zdefraudowali pieniądze, pewnie nie planowali, że okradanie szefa stanie się ich długoterminowym celem. Bardziej prawdopodobne jest, że zaczęli „pożyczać” trochę gotówki, żeby tu i ówdzie zapłacić za lunch.

• Ludzie, którzy mają romans, nie obudzili się po prostu pewnego poranka i nie stwierdzili: „Moja żona na pewno nie będzie miała nic przeciwko, jeśli wdam się w intymną relację z tą gorącą laską z naszego biura”. To zaczęło się wcześniej, gdy trochę dłużej zostali po spotkaniu, bo podobała im się uwaga, jaką współpracowniczka im poświęcała.

• Większość przedsiębiorców, którym się nie udało, na pewno nie planowała bankructwa. Po prostu przekroczyli budżet, żeby podjąć ryzyko, którego dobrze nie oszacowali.

• Ludzie, którzy są uzależnieni od leków przeciwbólowych, nie planowali, że zostaną aresztowani za prowadzenie samochodu pod wpływem i za posiadanie nielegalnych narkotyków. Po prostu szukali jakiejś ulgi od chronicznego bólu.

Łatwo jest patrzeć na takie problemy i myśleć: Ja nigdy bym tego nie zrobił. Nikt nie chce być tym facetem, tym, który niszczy swoje małżeństwo przez uzależnienie od pornografii. Żadna kobieta nie chce, żeby jej historia zawierała wątki plotkarskie, kradzieży sklepowych i alkoholizmu. Kusząca jest myśl, że to niemożliwe, żebyś uzależnił się od papierosów, zdefraudował pieniądze swojego pracodawcy, oszukiwał współmałżonka, przekroczył swój firmowy budżet albo brał leki przeciwbólowe, nawet gdy ból ustał.

Prawda jednak jest taka, że od zmiany twojego życia na zawsze dzieli cię jedna decyzja.

Twoja najlepsza decyzja to ta, którą masz dopiero podjąć.

Teraz.

Życie to test wielokrotnego wyboru

Dobra wiadomość jest taka, że twoja życiowa decyzja może dokonać czegoś większego niż tylko uniknięcie tego, co negatywne – ona może zainicjować to, co pozytywne, pomagając ci bliżej poznać Jezusa i dokonywać wyborów, które szanują twoje oddanie Bogu. Może się to wydawać czymś błahym, ale fakt, że przyniesiesz dzisiaj swój obiad ze sobą do pracy może sprowadzić cię na drogę finansowej pewności i wolności od długów. Możesz zyskać wiele lat życia, jeśli będziesz spędzać czas na siłowni zamiast w domu, jedząc chipsy na kanapie i oglądając w kółko Doktora Who. Przez zwykły telefon czy wiadomość do przyjaciela możesz wydostać się z samotności, która wciąga cię w szpony depresji.

Być może słyszałeś ten stary cytat: „Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać nowych rezultatów”. Nawet gdy wiemy, że coś jest dla nas złe albo źle się skończy, często nadal to robimy – najczęściej dlatego, że daje nam to krótkoterminowe poczucie ucieczki albo przyjemności. Wiemy, że powinniśmy lepiej się odżywiać, zwłaszcza jeśli próbujemy zgubić kilogramy albo walczymy z problemami zdrowotnymi, ale ciężko jest skupiać się na tym wielkim celu, jeśli ktoś pojawia się w pracy ze świeżymi pączkami. Większość z nas ma problem, żeby połączyć te małe wybory, których ciągle dokonujemy, z dużymi różnicami, które chcemy zobaczyć w naszym życiu.

Dla pewności tego, od czego wychodzę – całym sercem wierzę, że twoją najlepszą życiową decyzją jest decyzja o naśladowaniu i służeniu Jezusowi. Ale to nie jest jednorazowa decyzja, o której nigdy więcej nie pomyślisz, może poza niedzielami. Mimo że ludzie, którzy zapraszają Jezusa do swojego życia, często pamiętają, kiedy podjęli tę decyzję, to stale musimy dokonywać codziennych wyborów, chwila po chwili, by zapierać się siebie i podążać za Nim.

Nawet jeśli nie wierzysz w Jezusa tak jak ja, nadal każdego dnia musisz podejmować decyzje, tak jak wszyscy, mam więc nadzieję, że będziesz dalej czytał z otwartym umysłem.

To może brzmieć jak banał, ale wierzę, że Jezus prawdziwie potrafi zmienić kurs twojej historii na całą wieczność. Być może teraz myślisz sobie: Jezus, bla, bla, bla! Znowu ta sama gadka, zwłaszcza jeśli dorastałeś wśród religijnych hipokrytów i letnich chrześcijan. (Znam to, ponieważ sam to przerabiałem). Ale ja nie o tym mówię. Chcę rzucić ci wyzwanie, zachęcić, żebyś porzucił skupione na sobie myślenie i żebyś stał się naprawdę ze sobą szczery.

Jeżeli czujesz się pusty, jakbyś zawsze szukał czegoś więcej, to znaczy, że stoisz na skrzyżowaniu z Bożym kierunkiem. Jeśli masz setki „przyjaciół”, „followersów” i „like’ów”, ale ciągle odczuwasz przenikliwe pragnienie, to wiesz, że coś musi się zmienić. Może dlatego wziąłeś do ręki tę książkę. Może to jest właśnie to, czego Bóg dla ciebie chce. Jeżeli otworzysz swoje serce, to wierzę, że Bóg poprowadzi cię łagodnie, krok po kroku, decyzja po decyzji, być może nie do takiego życia, którego zawsze pragnąłeś, ale do życia, którego On zawsze pragnął dla ciebie.

On kocha cię tak bardzo, że pozwala ci dokonać wyboru.

Wybór należy do ciebie

Ostatecznie to, komu zdecydujesz się uwierzyć, dla kogo chcesz żyć i za czym będziesz się opowiadał, zależy od ciebie. Wierzę, że mogę ci pomóc, dając narzędzia, których potrzebujesz, by podjąć decyzje inspirowane przez Boga, decyzje, które stają przed tobą każdego dnia.

Bez względu na to, gdzie jesteś w swoim życiu w tej chwili, następna decyzja, która zmieni twoje życie, jest dla ciebie wyjątkowa. Być może już postanowiłeś zaufać Jezusowi, a teraz czujesz, że powinieneś podjąć jakieś ważne decyzje dotyczące relacji, tego, czy założyć rodzinę, decyzję o zmianie kariery, o przeprowadzce do innego kraju. Pomysły, które przedstawię w tej książce, pomogą ci zastanowić się, w jaki sposób możesz sprawić, by twoje decyzje były zgodne z twoją wiarą i najgłębszymi wartościami.

W tej książce wspólnie poszukamy Bożej mądrości dotyczącej tego, w jaki sposób możesz podejmować najlepsze decyzje w siedmiu kluczowych sferach. Każda sfera zaczyna się jedną główną decyzją, która pomoże ci żyć taką historią, jaką chcesz opowiadać. Co jeszcze ważniejsze, zmiana sposobu, w jaki podejmujesz decyzje, pomoże ci opowiadać tę historię, której Bóg dla ciebie pragnie.

Gdy zaczniesz podejmować jedną Bożą decyzję za drugą, zobaczysz, jak wyłania się z nich twoja historia, ta, którą Bóg chce poprzez ciebie opowiedzieć. I z Jego pomocą wykorzystasz potężną wolność, którą On ci dał, żebyś przemienił swoje życie.

Jeśli nie podoba ci się kierunek, w jakim podąża twoje życie, dobra nowina jest taka, że Bóg może sprawić, że wszystko się zacznie dla ciebie układać (zob. Rz 8,28). On jest ci oddany i chce dla ciebie o wiele więcej niż to, o czym teraz najpewniej myślisz. Nie możesz zmienić swojej przeszłości, ale Bóg może ci pomóc przepisać twoją historię i zmienić twoją przyszłość.

On nie stworzył cię po to, byś przeżywał tragedię, zawsze się z czymś zmagał i wychodził z tego jako pokonany tylko dlatego, że podjąłeś kilka złych decyzji (a może nawet zaledwie jedną). Nie, On stworzył cię, byś żył pełnią swojego życia, byś ufał, że On potrafi ukoić twój ból swoją mocą. Bóg nie skupia się na twoim szczęściu, ale na twoim poszukiwaniu Jezusa, które jak nic innego zaspokaja twoją duszę.

Zatem jeśli jesteś gotowy, by rozpocząć, najlepszą decyzją, jaką możesz teraz podjąć, jest przewrócenie kartki na kolejną stronę.

Start

Nikt nie może się cofnąć i zmienić początku, ale każdy może zacząć dzisiaj i zmienić zakończenie.

Maria Robinson

Oseola wyciągnęła mokre ubrania z pralki i włożyła do kosza, żeby powiesić je na tyłach domu. Poranne słońce wzbijało się coraz wyżej i wiedziała, że pranie szybko wyschnie. Wiedziała również, że jej maleńki domek nagrzeje się szybko jak kuchenka. To oznaczało, że powinna jak najszybciej zabrać się za prasowanie, zanim będzie za gorąco.

Ustawiła deskę do prasowania na maleńkim, osłoniętym ganku, żeby schronić się w cieniu i w nadziei na delikatne powiewy wiatru. Przeszukała stertę suchego prania z poprzedniej tury i wybrała niebieską koszulę z wyszytymi inicjałami lokalnego bankiera. To był dobry człowiek, jeden z jej najlepszych klientów. Chlubiła się swoją pracą i starała zmienić coś w życiu swoich klientów, pomagając im wyglądać jak najlepiej w świeżych, czystych, doskonale uprasowanych koszulach, spodniach i sukienkach.

Podczas prasowania uśmiechała się, bo przypomniała jej się zeszłotygodniowa rozmowa z bankierem, który miał wtedy na sobie tę niebieską koszulę. Poszła do banku, żeby wpłacić trochę pieniędzy na swoje konto oszczędnościowe, a bankier powitał ją jak kogoś z rodziny. Poprosił, żeby usiadła, podczas gdy on przeglądał jej konta.

Po minucie bankier gwizdnął przeciągle.

– Panno McCarty, ma pani więcej pieniędzy w tym banku niż ja! Czy pani nigdy nic na siebie nie wydaje?

Zaśmiała się i pokręciła głową.

– Ja niczego nie potrzebuję. Bóg jest dla mnie dobry i daje mi wszystko, czego mogłabym zapragnąć. Nie, proszę pana, oszczędzam pieniądze na specjalne cele, które położył mi na sercu.

– A jakie to cele? – zapytał. Bankier spodziewał się, że panna McCarty marzy o większym domu, wycieczce albo szalonych zakupach w Memphis lub Atlancie.

– Cóż, chciałabym założyć fundusz stypendialny na uniwersytecie, przeznaczony dla młodych ludzi, których nie stać na naukę. Sama nigdy nie mogłam sobie pozwolić na edukację, ale w pełni doceniam jej wartość. I chciałabym pomóc młodym dziewczynom i chłopakom otrzymać to, czego ja nigdy nie miałam.

Wspomnienie zacierało się, gdy Oseola co chwilę przewracała koszulę na drugą stronę, ostrożnie wygładzając wszystkie zagniecenia za pomocą parującego żelazka. Zaczęła oszczędzać centy, pięcio- i dziesięciocentówki jako mała dziewczynka, a gdy stała się młodą kobietą, oszczędzała już całe dolary. Przez większość swojego życia pracowała jako praczka, piorąc i prasując ubrania ludzi z całego Hattiesburga, małego miasta w południowym Missisippi, które nazwała swoim domem. Oseola wiedziała, że jest oszczędna, ale wiedziała również, że nawyk odkładania drobnych sum co tydzień będzie zmieniał czyjeś życie na długo po tym, gdy ona opuści już tę ziemię, by być z Panem.

Zachichotała, ciesząc się przyjemnością, jaką czerpała z wykorzystywania swojego małego nawyku, by dotykać ludzi, których miała nigdy nie spotkać. Złożyła niebieską koszulę i zanuciła stary hymn gospel, po czym sięgnęła do kosza po kolejną rzecz.

1.1. Jaka jest twoja historia?

Na początku…

Dawno, dawno temu…

To była ciemna i burzliwa noc…

Każda z naszych historii ma wyjątkowy początek. Moja zaczęła się inaczej niż twoja, a twoja zaczęła się inaczej niż jakakolwiek inna. Ale bez względu na to, jak zaczęły się nasze historie, każdy z nas żyje historią swojego codziennego życia.

Jeżeli jesteś podobny do mnie, to nie zastanawiasz się zbyt często nad „historią swojego życia”. Jesteś zbyt zajęty, by nią żyć! Jednak jeśli rozpoznasz wzorce wydarzeń, które mają miejsce w twoim życiu, przypływy i odpływy twojej historii, wtedy możesz doświadczyć ogromnej zmiany, zarówno w swojej przyszłości, jak i w tym, jak twoja historia się ostatecznie zakończy. Ponieważ gdy zrozumiesz negatywne sposoby, w jakie twoja przeszłość może wpływać na twoją teraźniejszość, wtedy masz moc, by dokonywać innych wyborów, lepszych wyborów. Dzięki refleksji możesz również lepiej zrozumieć, które rzeczy w swoim życiu możesz zmienić, a których nie. A ta pełna modlitwy refleksja może stać się przewodnikiem, dzięki któremu zaczniesz podejmować mądre i szanujące Boga decyzje.

Gdyby ktoś poprosił cię, żebyś opowiedział swoją historię, jak by ona brzmiała? Możesz zacząć od tego, gdzie się urodziłeś i jak byłeś wychowywany. Możesz opisać swojego ulubionego nauczyciela, twoje pierwsze zauroczenie, swój pierwszy samochód. Możesz zawrzeć w tej opowieści moment, w którym zdobyłeś dla drużyny decydujący punkt, albo ten, w którym zwymiotowałeś tuż przed swoim pierwszym solowym występem wokalnym. Może wspomniałbyś o waszej przeprowadzce albo o tym, jak wyprowadziłeś się z domu na studia. Jeżeli jesteś żonaty, być może opisałbyś, jak poznałeś swoją żonę. A jeśli nie jesteś żonaty, mógłbyś opisać osobę, którą chciałbyś kiedyś poznać. Jeżeli jesteś rodzicem, mógłbyś pokazać zdjęcia w swoim telefonie czy tablecie i pochwalić się swoją rodziną. Albo opowiedziałbyś o swoim awansie w pracy albo o marzeniu otwarcia własnego biznesu.

Większość tego, co mówisz innym, prawdopodobnie brzmi dość dobrze. Może jesteś dumny ze swojej historii. Pokonałeś jakieś przeszkody. Przetrwałeś różne wyzwania. Osiągnąłeś pewne cele.

Oczywiście, nie jesteś doskonały a twoje życie nie jest bez skazy, ale czyje jest? Popełniłeś swoje błędy. (Pan wie, że wszyscy je popełniamy). Niektóre decyzje były właściwe, a inne… cóż, powiedzmy, że niełatwo o nich mówić. Dokonałeś złych osądów. Jeżeli jesteś taki jak większość, to teraz żałujesz kilku emocjonalnych decyzji.

Prawdopodobnie masz w swojej historii takie rozdziały, którymi wolałbyś się z nikim nie dzielić. Może masz tajemnice. Może zrobiłeś coś, czego wolałbyś nigdy nie robić. Ja tak mam. Mimo że nie jestem z tego dumny, zbyt wiele razy traciłem cierpliwość i raniłem słowami ludzi, których kocham. Poddawałem się swoim egoistycznym, grzesznym pragnieniom i zawiodłem Boga, siebie i innych. Zaniedbywałem czasami swoją rodzinę, za bardzo poświęcając się Kościołowi. Teraz, gdy moje dwie córki są dorosłe i wyszły za mąż, oddałbym wszystko, by móc spędzić z nimi więcej czasu w domu. A to tylko kilka z rzeczy, których żałuję. Jest ich wiele więcej, lecz wolałbym o nich nie pisać.

Być może znalazłeś się w miejscu, w którym nigdy nie chciałeś być. Nie chciałeś tego zepsuć, ale zepsułeś. Podjąłeś decyzje, które zaprowadziły cię dalej, niż planowałeś. Zrobiłeś rzeczy, które kosztowały cię więcej, niż podejrzewałeś. Zraniłeś ludzi. Sprzeniewierzyłeś się swoim wartościom. Złamałeś obietnice. Zrobiłeś rzeczy, których nie możesz cofnąć. Tutaj nie ma powtórek, tak jak w dzieciństwie, gdy bawiłeś się na boisku.

Czasami omijasz te ciemne rozdziały swojego życia. Innym razem spontanicznie je koloryzujesz, tworząc wersję, którą wolisz od prawdy. Pomijasz brzydką przeszłość i opowiadasz te szczęśliwe fragmenty. Jeżeli jesteś szczery, to wiesz, że prawda o twojej historii łączy ze sobą wszystkie twoje decyzje: niektóre dobre, inne mniej, a niektóre ciągle niepewne.

Bez względu na to, jak opisujesz swoją historię, jest dobra wiadomość. Twoja historia jeszcze się nie skończyła. Nie jest za późno, by zmienić historię, którą pewnego dnia opowiesz. Bez względu na to, co zrobiłeś (albo czego nie zrobiłeś), twoja przyszłość jest jeszcze nienapisana. Masz więcej rozdziałów do stworzenia, więcej zwycięstw do odniesienia, więcej przyjaciół do poznania, więcej różnic do dokonania, więcej Bożej dobroci do doświadczenia. Nawet jeśli nie lubisz dotychczasowego rozwoju wydarzeń, z Bożą pomocą możesz przemienić swoją historię w taką, której nie będziesz się wstydził. Możesz zacząć coś nowego.

Mimo że wydarzeń nie można zmienić, można je odkupić. Bez względu na to, jak zdesperowany, niepewny, przestraszony możesz się teraz czuć, to nie jest koniec twojej historii. Możesz myśleć, że twoja historia jest tragiczna, niewiarygodna, przerażająca, nudna albo zabawna, ale nie wiesz, jak się skończy. Nie jest za późno na zmianę.

Twoją najlepszą decyzją jest ta następna, która pomoże ci stać się takim człowiekiem, jakim Bóg cię stworzył.

1.2. Zacznij od miejsca, w którym jesteś

W zeszłym tygodniu rozmawiałem z kumplem, który popełnił tragiczny błąd. Tylko jeden. I kosztowało go to więcej, niż był w stanie sobie wyobrazić. Podczas podróży służbowej wypił kilka drinków z klientem i zjadł obiad. Zamiast wrócić do swojego pokoju, postanowił pójść do baru na jedno piwo. Ale jedno piwo zamieniło się w dwa, a dwa w zbyt wiele. Odurzony i zadziwiająco pewny siebie wdał się w rozmowę z kobietą, która również piła w samotności. Myślę, że domyślasz się, co się później stało.

Mój załamany przyjaciel spojrzał na mnie nieobecnym, pozbawionym życia wzrokiem i powiedział: „Wiesz, że kocham swoje życie. Wiesz, że tak jest”. Ukrył głowę w dłoniach. „Jak mogłem być tak głupi? Popełniłem jeden błąd. Jeden głupi błąd, a teraz stracę wszystko, co kocham”.

Słyszałem kiedyś, że dwa największe błędy, jakie możesz w życiu popełnić, to nie zacząć i nie skończyć. Jeżeli jesteś jak większość ludzi, miałeś dobre zamiary, żeby wdrożyć w życie nowe nawyki. Mogę dość bezpiecznie założyć, że wielu z nich nigdy nie dotrzymałeś. I bardzo prawdopodobne jest, że wielu rzeczy, które naprawdę zacząłeś, nigdy nie skończyłeś. Wiem, jak to jest. Pojawia się żal i nie czujesz, że odniosłeś sukces. Nie czujesz się zdyscyplinowany. Czasami czujesz nawet, jakbyś poniósł porażkę.

Nie muszę tutaj dodawać, że nie możesz cofnąć się w czasie i zacząć swojego życia od początku. Ale jest coś, co możesz zrobić i możesz to zrobić dzisiaj: możesz zacząć wprowadzać nową dyscyplinę, dzięki której twoja historia będzie miała lepsze zakończenie. Możesz wybrać dowolny dzień, w którym zaczniesz coś nowego i pozwolisz Bogu (który jest dokończycielem wiary), by pomógł ci ukończyć to, co ty zacząłeś.

Zauważyłem, że wielu ludzi myśli, że udane życie składa się tylko z kilku wielkich decyzji. Rozpoczęcie nowego biznesu. Przeprowadzka do nowego miasta. Wynalezienie nowego produktu. Napisanie scenariusza. Duże decyzje są ważne, ale życie, które ma prawdziwe znaczenie, nie wyłania się z kilku dużych decyzji – budujesz je, składając ze sobą setki tych mniejszych. Vincent van Gogh trafił w sedno, mówiąc: „Wielkie rzeczy powstają w wyniku poskładania małych rzeczy w jedną całość”.

Pamiętasz historię z początku tego rozdziału? Oseola McCarty porzuciła szkołę w młodym wieku i przez większość życia pracowała, robiąc innym pranie w Hattiesburgu w Missisippi. Jako niewykształcona Afroamerykanka, która dorastała przed ruchem praw obywatelskich, miała niewiele możliwości awansu. Jej życie było ogromnym wyzwaniem. A jednak cieszyła się każdym dniem, ciężko pracowała i kochała Pana. Podczas swojego życia zaoszczędziła ponad 150 tysięcy dolarów, które ofiarowała na stworzenie funduszu naukowego dla dzieci z biednych rodzin na University of Southern Mississippi. Historia panny McCarty pokazuje, że mały początek może prowadzić do dużej, pozytywnej zmiany w życiu wielu ludzi. Przykład, który dała, pokazuje, że wspaniałe życie jest zbudowane na dyscyplinowaniu się w małych rzeczach i na mądrych decyzjach.

W tym rozdziale z modlitwą będziemy prosić Jezusa, żeby pokazał nam, od czego musimy zacząć, żeby dobrze skończyć. Skupimy się przede wszystkim na zmieniającym życie dyscyplinowaniu się i nawykach. Nie poproszę cię, żebyś poszedł za marzeniami albo rozpoczął nową życiową misję. Nie chcę, żebyś zaczął myśleć o nowym biznesie, napisaniu książki albo rozpoczęciu jakiejś służby. Do takich rodzajów decyzji dotrzemy w rozdziale czwartym.

Zaczniemy od małych rzeczy. Ale nie czuj się zniechęcony. Większość wspaniałych miejsc służby zaczyna się od czegoś małego. Większość ogromnych firm miała skromne początki. Nawet najlepsze małżeństwa zaczynają się często od zwykłego „cześć”. W Biblii Zachariasz pisze: „Bo ci, którzy gardzili dniem małych początków, będą się jeszcze radowali, gdy zobaczą kamień szczytowy w ręku Zorobabela” (Za 4,10).

Jeżeli będziesz teraz próbował skupiać się na ostatnim rozdziale swojej historii, będziesz zbyt sparaliżowany, żeby napisać pierwszą stronę. Jeśli będziesz próbował wyobrazić sobie zakończenie, wyda ci się ono tak wielkie, odległe i doskonałe, że nie będziesz wiedział, od czego zacząć. Marzeniem pozostanie tylko tym: marzeniem. Dlatego właśnie zrobimy jedynie jeden krok w stronę tego marzenia.

Powiedzmy, że chcesz opowiedzieć historię o udziale w maratonie. Czy możesz dzisiaj wyjść i jeden przebiec? Jeżeli nie ćwiczysz od miesięcy, to odpowiedź brzmi „nie”. Ale możesz zacząć biegać (albo nawet chodzić) dwadzieścia minut codziennie. To jest jeden mały krok w stronę końca twojej historii. Jeżeli chcesz zwiastować tysiącom ludzi, czy możesz to zrobić dzisiaj? Mało prawdopodobne. Ale czy możesz pisać jedno kazanie tygodniowo, żeby nauczyć się tego, jak radzisz sobie z Biblią? Oczywiście, że tak! Jeżeli chcesz wyprodukować film fabularny, czy możesz to zrobić do świąt Bożego Narodzenia? Nie ma mowy. Ale możesz zacząć kręcić krótkie filmy za pomocą kamery, którą posiadasz albo którą wypożyczysz. Możesz napisać przynajmniej kilka linijek swojej historii.

Lubię ujmować to w następujący sposób: zrobię dzisiaj to, co mogę, żebym jutro mógł zrobić to, czego nie mogę zrobić dzisiaj. Matka Teresa przypominała nam, że mamy być „wierni w małych rzeczach, bo to w nich znajduje się nasza siła”.

1.3. Nitkowanie zębów i wiercenie się w łóżku

Pozytywna dyscyplina w czyimś życiu zwykle toruje sobie drogę do innych niezliczonych pozytywnych dyscyplin. Pewne dobre nawyki tworzą kolejne dobre nawyki. Równie prawdziwe jest przeciwieństwo tej sytuacji. Brak strategicznych nawyków generuje złe nawyki. Życie pozbawione dyscypliny nigdy nie prowadzi do produktywności czy postępu. Jeżeli nie zastosujesz odpowiedniej dyscypliny, pewnego dnia będziesz opowiadać historię, której nigdy nie chciałeś opowiedzieć.

• Planowałem to, ale nigdy nie zacząłem.

• Powinienem był tego spróbować, ale teraz jest już za późno.

• Nigdy nie myślałem, że tu skończę. Szkoda, że nie mogę zrobić wszystkiego od nowa.

• Dlaczego przynajmniej nie spróbowałem? Popatrz teraz, gdzie jestem w swoim życiu.

W materiałach dla liderów i książce From this day forward pisałem o czymś, co nazywam Zasadą Nitkowania Zębów. Ku zachwytowi wszystkich dentystów powtarzam ludziom, że nigdy nie wolno im zrezygnować z nitkowania zębów. Potem tłumaczę im, dlaczego dyscyplina w nitkowaniu jest tak istotna w moim życiu. Nitkowanie nie będzie najpewniej tak ważne dla ciebie, jak jest dla mnie. A w moim przesłaniu nie chodzi o to, żebyś miał zdrowe dziąsła. Ja mam, ale tym, co chcę przekazać, jest informacja, że wszyscy musimy rozwinąć i utrzymać zdrowe nawyki, ponieważ z nich wynikają inne właściwe zachowania. A z ich braku wynikają złe zachowania.

Dlaczego nitkowanie jest dla mnie tak ważne? Ponieważ jest pierwszą i najłatwiejszą z rzeczy, z których mogę zrezygnować. Nigdy nie lubiłem nitkowania (pewnie dlatego, że nie znoszę, gdy ktoś każe mi coś robić). Pewnego dnia mój dentysta zacytował mi moje własne słowa: „Wiesz co, Craig? Decyzje, które podejmujesz dzisiaj, określą historię, jaką opowiesz jutro. Jaką historię chcesz opowiedzieć? Tę ze wszystkimi twoimi zębami? Czy tę ze zgniłymi dziąsłami i wypadającymi zębami?”.

Nie mogłem się z nim kłócić, ponieważ użył przeciwko mnie moich własnych słów oraz dlatego, że trzymał w moich ustach ostre narzędzie. Ale tego samego wieczoru zacząłem przed snem nitkować zęby. Nadal tego nie lubię. Gdy jestem zmęczony, wolałbym po prostu umyć zęby i iść spać. Nikomu krzywdy nie robię, prawda? Ale moja decyzja o tym, żeby nie nitkować, otwiera drzwi innym problemom.

Gdy zmuszam się do nitkowania, nawet jeśli tego nie chcę, czuję się zdyscyplinowany. Ponieważ czuję się zdyscyplinowany, działam dalej zgodnie z moim planem pracy. Ponieważ ćwiczę, lepiej jem. Lepiej również sypiam. A gdy lepiej śpię, budzę się wcześnie i czytam Biblię przed pracą. Potem idę do pracy w dobrym stanie umysłu i jestem bardziej produktywny. Ludzie doceniają moją dobrą pracę, wracam więc do domu w dobrym nastroju i całuję żonę. I dlatego mamy sześcioro dzieci.

Z drugiej strony, gdy nie nitkuję, nie czuję się zdyscyplinowany. Gdy łamię swoją dyscyplinę, bardziej mnie kusi, żeby zrezygnować również z innych nawyków. Ponieważ nie nitkuję, chętniej rezygnuję z ćwiczeń, przez co racjonalizuję sobie jedzenie większych ilości śmieciowego jedzenia. Te leniwe, niechlujne nawyki dopadają mnie, gdy śpię źle w nocy. Wiercę się i przewracam z boku na bok, budzę się zmęczony, zrzędliwy i jeszcze bardziej apatyczny. Ponieważ nie czuję się dobrze, pomijam studium biblijne, jeszcze bardziej popadając w użalanie się nad samym sobą. Gdy jestem w pracy, nie mam zbyt dobrego nastroju, nie jestem więc produktywny i łatwo się rozpraszam. Ponieważ nie skupiam się tak jak zwykle, muszę dłużej pracować, żeby wszystko zrobić. Wiedząc, że Amy nie będzie szczęśliwa, jeśli wrócę późno z pracy, pędzę bocznymi drogami, aż w końcu zostaję zatrzymany przez policjanta z drogówki, który tylko czeka na takich wariatów drogowych jak ja. Nie chcę otrzymać mandatu, więc go omijam, po czym kawałek od mojego domu zatrzymuje mnie blokada ustawiona przez czterech innych policjantów. Moje zdjęcie z kartoteki policyjnej pojawia się w wieczornym wydaniu wiadomości, a ja spędzam noc w areszcie – wszystko dlatego, że nie nitkowałem zębów.

OK, może trochę przesadzam. Troszeczkę. Ale musisz się zgodzić: pewne dobre nawyki prowadzą do innych pozytywnych działań.

A droga do dyscypliny zaczyna się od twoich codziennych decyzji.

1.4. Sukces z dnia na dzień

Za każdą wspaniałą historią kryje się zawsze inna historia. Sukces rzadko pojawia się bez udziału czasu, dyscypliny i ciężkiej pracy. Ludzie sukcesu często żartują, że poświęcają lata na to, by stać się ludźmi sukcesu z dnia na dzień. Wielu nie zdaje sobie sprawy z tego, że za tym, czego wszyscy chcą, stoją rzeczy, których nikt nie widzi. Tym, co ostatecznie prowadzi do sukcesu, jest wierność w sumiennym wypełnianiu nieciekawych obowiązków, rozwijanie produktywnych nawyków i pozostawanie wiernym.

Daniel, prorok Starego Testamentu, jest tego świetnym przykładem. Nieważne, jak dużo o nim wiesz – zawsze, gdy słyszysz jego imię, pewnie myślisz: A tak, Daniel w jaskini lwów. Każde dziecko, które chodziło do szkółki niedzielnej albo brało udział w wakacyjnych obozach biblijnych słyszało niesamowitą historię o Danielu, który przeżył noc w jaskini wypełnionej głodnymi kotami.

Pozwól, że odświeżę twoją pamięć, a potem przejdziemy do części, którą wielu przeocza. Król Dariusz rządził w Persji. Gdy jego królestwo się rozrosło, zatrudnił 120 satrapów (stanowisko podobne do naszych wojewodów) i zlecił im zajęcie się sprawami regionalnymi i pomoc w rządzeniu ludźmi. Potem król wybrał trzech administratorów, którzy mieli nadzorować tych 120 satrapów. Daniel był jednym z tych trzech liderów. Z biegiem czasu, dzięki swojej wytrwałej służbie królowi, Daniel zaczął wyróżniać się pośród innych satrapów i administratorów. W końcu król postanowił powierzyć Danielowi kierowanie całym królestwem.

Daniel odniósł sukces z dnia na dzień, prawda? Tak naprawdę nie można bardziej się mylić. Nie zapominaj, że za każdą historią kryje się inna historia. Dlaczego Daniel odniósł sukces? Dlaczego był ceniony bardziej niż inni? Dlaczego król tak go szanował? Tak szybko go awansował? Wierzył w jego przywództwo? Dlaczego Bóg przychylnie patrzył na Daniela? Dlaczego Bóg zamknął paszcze mięsożernych lwów?

Nasze odpowiedzi znajdujemy w tej części historii Daniela, którą wiele osób pomija. Przychylność, jaką darzył go Bóg, była wynikiem jednej małej decyzji, którą podjął w którymś momencie swojego życia. Nie wiemy, kiedy Daniel podjął tę decyzję ani dlaczego. Nie wiemy, czy ktoś mu pomógł, czy podjął ją samodzielnie. Wiemy tylko, że Daniel podjął jedną decyzję, która była początkiem nawyku, jaki zmienił jego historię.

Jak możesz się spodziewać, inni liderzy płonęli z zazdrości o Daniela. Dalej historia toczy się następująco: „Tenże Daniel wyróżniał się wśród satrapów i ministrów, gdyż był w nim nadzwyczajny duch, i król zamierzał ustanowić go nad całym królestwem. Satrapowie zaś i ministrowie szukali w sprawach państwowych pozoru do skargi przeciwko Danielowi, lecz nie mogli znaleźć pozoru do skargi ani winy, gdyż był godny zaufania i nie stwierdzono u niego żadnego zaniedbania ani winy” (Dn 6,4-5).

Zastanówmy się przez chwilę nad kilkoma wspaniałymi cechami naszego bohatera Daniela. Mimo że inni mężczyźni robili, co mogli, żeby znaleźć w nim coś złego, nie potrafili się niczego doszukać. Daniel był szczery, godny zaufania i we wszystkim, co robił, można było na nim polegać. Był dokładnie takim typem człowieka, jakiego król chciał awansować. Zatem jego wrogowie stwierdzili, że jest tylko jeden sposób, w jaki mogą złapać go na czynie zasługującym na karę. Potrzebowali planu, który wiązałby się z jego wiarą w Boga. Wiedzieli, że on nie może zrobić niczego złego. Chcieli go zapędzić w duchowy kozi róg.

„Wtedy rzekli owi mężowie: Nie znajdziemy u tego Daniela żadnego pozoru do skargi, chyba że znajdziemy przeciwko niemu coś na punkcie jego religii. Wówczas owi satrapowie i ministrowie wpadli do króla i tak odezwali się do niego: Żyj wiecznie, królu Dariuszu! Wszyscy ministrowie królestwa, namiestnicy, satrapowie, zwierzchnicy i doradcy doradzają, aby król wydał zarządzenie i nadał mu moc obowiązującą: Kto w ciągu trzydziestu dni o cokolwiek będzie się modlił do jakiegokolwiek boga albo człowieka oprócz ciebie, królu, będzie wrzucony do lwiej jamy” (ww. 6–8). Królowi najwyraźniej spodobał się ich plan, ponieważ przystał na tę propozycję. Przez następny miesiąc można było się modlić wyłącznie do niego. I tak powstała pułapka na Daniela.

Gdy Daniel usłyszał o nowym miesięcznym nakazie dotyczącym modlitwy, zrobił to samo, co robił trzy razy dziennie od miesięcy, może lat, a najpewniej od dekad. Poszedł do swojego domu i modlił się do Boga.

W wyniku tego Daniel został aresztowany i wrzucony do lwiej jamy, gdzie miał udowodnić, że Bóg jest jeden i jedyny. Ale zastanów się przez chwilę. To nie tak, że Daniel nie bał się lwów albo że cechowała go superodwaga, której zwykli śmiertelnicy nigdy nie posiądą. Nie, Daniel dużo wcześniej rozpoczął regularną praktykę, która pomogła mu zmierzyć się z tą niemożliwą sytuacją. Innym modlitwa mogła się wydawać nic nieznacząca. Ale dla Daniela była dyscypliną, która ukształtowała jego historię.

Nie wiemy, ile lat Daniel kształtował ten nawyk, ale trzy razy dziennie każdego dnia zatrzymywał się i spoglądał w niebo. Wielbił Boga. Połączył swoje serce z sercem Boga. Chciał, żeby w jego życiu działa się Boża wola. Dzięki swojej wytrwałej modlitwie i skupieniu dorastał jako naśladowca Boga, jako człowiek, jako przywódca.

Daniel nie osiągnął sukcesu z dnia na dzień. Mógł nosić głowę wysoko, ponieważ wiernie klękał przed jedynym prawdziwym królem. Mała, codzienna dyscyplina w modlitwie pomogła mu zmierzyć się z dużym, przerażającym testem w postaci tych głodnych lwów – zarówno jego „kolegów”, którzy chcieli go zniszczyć, jak i wielkich kotów w jaskini. Dzięki temu, że zaczął coś małego i to wiernie kontynuował, jego historia stała się tak bogata, że opowiada się ją od tysięcy lat.

1.5. Autor i dokończyciel

Jak zacząć coś, co pomoże ci zmierzyć się z lwami w twoim życiu? Najlepszym sposobem na znalezienie takiej struktury dla twojej historii, która będzie miała znaczenie, jest szukanie wiecznej perspektywy. Jak myślisz, jaką historię o twoim życiu Bóg chce usłyszeć? Gdy patrzysz na swoją przyszłość, jak myślisz, gdzie Bóg chce cię widzieć? Czego według Boga powinieneś pragnąć? Nie martw się w tej chwili o odległość pomiędzy tobą a końcem twojej historii. Ale jeśli myślisz o tym, jaka powinna być twoja przyszłość, wtedy masz pewne rozeznanie w kierunku, w jakim powinieneś zmierzać.

Wszystko wskazuje na to, że możesz teraz pomyśleć o czymś, o czym wiesz, że Bóg chciałby zawrzeć w twojej historii. Może krucho u ciebie z pieniędzmi, ale wiesz, że okazałbyś Bogu szacunek, gdybyś opowiedział historię o tym, jak wyszedłeś z niewoli długów i stałeś się błogosławieństwem dla innych. Jeżeli przykład Oseoli McCarty cię inspiruje, to być może potrafisz zmienić swoją historię w następującą:

Kilka lat temu tonąłem w długach. Pewnego dnia postanowiłem zacząć planować budżet [albo pójść na kurs, przeczytać książkę itp.]. Nie było łatwo, ale spłaciłem pierwszą kartę kredytową, potem następną. Niedługo potem spłaciłem swój samochód, potem pożyczki studenckie. Dzisiaj jestem wolny od długów, mam tylko kredyt na dom, ale spłacę go za niecałe cztery lata. Teraz już nie tylko odkładam dziesięcinę – moja nowa wolność finansowa pozwala mi na hojne datki, gdy czuję, że Duch Święty mnie do tego nakłania.

A może twoja historia będzie zawierać zmianę priorytetów. Sam wiesz, czy historia, którą teraz opowiadasz, toczy się właściwym torem. Ale jeśli pozwolisz Bogu, by stał się autorem twojej historii, to pewnego dnia może ona potoczyć się następująco:

Lata temu byłam tak skupiona na swojej karierze, że przegapiłam to, co było w moim życiu najważniejsze. Wydawało mi się, że zapewniam mojej rodzinie lepsze życie, ale tak naprawdę goniłam za egoistycznymi marzeniami i zaniedbywałam tych, których najbardziej kocham. Wtedy postanowiłam, że będę wracać do domu codziennie przed osiemnastą [albo przestanę zabierać pracę do domu, zmienię zawód itp.]. Teraz moje małżeństwo jest lepsze, niż było kiedykolwiek. Nie przegapiłam żadnego z występów tanecznych ani meczów moich dzieci. Życie tak właśnie miało wyglądać. Teraz pracuję, żeby żyć, a nie na odwrót.

Być może niewłaściwie dbasz o swoje ciało, świątynię Ducha Bożego. Nie odżywiasz się dobrze. Rzadko ćwiczysz. Często odczuwasz stres. Wiesz, że Bóg chce dla ciebie czegoś innego, postanawiasz więc zmienić swoją historię. Pewnego dnia twoja historia może wyglądać tak:

Gdy zdałam sobie sprawę, że nie szanuję Boga swoim ciałem, postanowiłam codziennie ćwiczyć [albo wynająć trenera, rozpocząć dietę, zacząć spacerować itp.]. Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale ważyłam około trzydziestu funtów więcej niż dzisiaj. Czuję się lepiej niż kiedykolwiek.

Być może twoja rodzina to chrześcijanie, ale nie wzrastacie zbytnio w wierze i nie próbujecie zmieniać świata. Wiesz, że Bóg chce, żebyś dawał z siebie więcej. Twoja historia może wyglądać tak:

Kilka lat temu uwierzyliśmy w Boga, ale nie znaliśmy Go blisko i nie pragnęliśmy Go z całego serca. Pewnego dnia postanowiliśmy, że Bóg stanie się dla nas priorytetem. Postanowiliśmy chodzić do kościoła [albo na małe grupy biblijne, zaangażować się w jakąś służbę itp.]. Teraz cała nasza rodzina stara się najlepiej, jak potrafi, wielbić Boga we wszystkim, co robimy. Nasze dzieci są odważne w swojej wierze. Jesteśmy bardzo zaangażowani w naszym Kościele. I wiemy, że służąc co tydzień w naszym ośrodku dla potrzebujących staramy się coś zmienić. Teraz chodzi już nie tylko o samą wiarę, ale o to, by skupiać się na służeniu Bogu.

Wyobraź sobie, co może się wydarzyć, jeśli będziesz dzisiaj pamiętać o nitkowaniu albo o jutrzejszej porannej gimnastyce, o pójściu w niedzielę do kościoła albo spędzeniu czasu z kimś, kogo kochasz. Dzisiejsza mała decyzja może nawet zmienić twoją niedaleką przyszłość. Dostrzeżenie dużych zmian w życiu nie zawsze wymaga długiego czekania. Jak myślisz, jaką historię Bóg chciałby od ciebie usłyszeć za pięć czy dziesięć lat? Czego Bóg chce, żebyś pragnął? Zanotuj sobie kilka myśli o tym, czego według ciebie Bóg chce dla twojej przyszłości. To nie musi być doskonałe. Nie musisz od razu poświęcać się temu, co napiszesz. Po prostu uchwyć na papierze te myśli, które przychodzą ci do głowy.

1.6. Tylko jedna rzecz

Gdy już masz poczucie tego, czego Bóg chce, żebyś ty pragnął, od czego zaczniesz? W czym musisz się zacząć dyscyplinować, żeby zmierzać w kierunku wyznaczonym ci przez Boga? Jedna rzecz. Będziesz czuł pokusę, żeby wybrać trzy, cztery albo nawet dziesięć, ale nie rób tego. Cokolwiek robisz, wybierz tylko jedną rzecz. Jeżeli wybierzesz więcej niż jedną, najpewniej nie powiedzie ci się w żadnej. Ale jeśli wybierzesz tylko jedną, możesz zacząć pisać taką historię, jakiej oczekuje od ciebie Bóg.

Przez większość mojego dorosłego życia co roku dyscyplinuję się w jednej, nowej rzeczy. Niektóre z nich to drobne rzeczy, które robię w ciągu dnia albo tygodnia, inne potrzebowały wytężonej pracy. To może nie wyglądać na dużą zmianę, ale w ciągu pięciu lat zdyscyplinowałem się w pięciu nowych dziedzinach. W ciągu dekady w dziesięciu. I każda z nich jest stałą częścią mojego życia. Mimo że jestem daleki od doskonałości, moje życie jest bogatsze i bardziej mnie cieszy, a moja historia jest bliżej tej, której chce dla mnie Bóg. Wyobraź sobie tylko, jak inna mogłaby być twoja historia, jeśli przez następnych dziesięć lat dodawałbyś do swojego życia dziesięć nawyków skupionych na Bogu.

Pozwól, że podzielę się z tobą kilkoma swoimi nawykami i tym, jak one zmieniły moją historię. Dorastałem w domu niższej klasy średniej. Nigdy nie brakowało nam podstawowych rzeczy, ale też nigdy nie mieliśmy tak dużo, by pomagać innym. Postanowiłem, że będę elastyczny finansowo, dzięki czemu nasza rodzina będzie mogła być hojna dla innych. Dlatego gdy miałem dwadzieścia kilka lat, odłożyłem pierwszych dziesięć procent swojego dochodu dla Boga i kolejnych dziesięć na inwestycję.

Miesiąc po miesiącu stawiałem Boga na pierwszym miejscu, a inwestowanie w swoją przyszłość na drugim. Przez wiele miesięcy to dyscyplinowanie się było bardzo trudne, ale nigdy się nie zawahałem. Inwestowanie dziesięciu procent nie wygląda może na dużą kwotę, zwłaszcza jeśli twój dochód jest niewielki, tak jak mój. Ale wytrwałość i rosnący zysk robiły swoje. Moje małe miesięczne inwestycje sumowały się i tworzyły coraz większą kwotę. Teraz możemy żyć z ułamka naszego przychodu, wolni od długów, dzieląc się pieniędzmi – wszystko dlatego, że dawno temu postanowiłem odkładać jakiś procent dochodu. Moja historia jest inna dzięki temu małemu nawykowi.

Wcześniej odczuwałem godziny pracy kościelnej jako wykańczające. Bez względu na to, ile robiłem, zawsze uważałem, że mogę poprosić o pomoc więcej osób, wyszkolić więcej wolontariuszy i więcej się przygotowywać do kazania. Byłem przekonany, że jestem zbyt zajęty, żeby zająć się sobą, dlatego ćwiczenia fizyczne nie podlegały dyskusji. Ale pewnego dnia jeden z mentorów powiedział mi, że jestem zbyt zajęty, żeby nie ćwiczyć. „Jeśli nie zaczniesz o siebie dbać – wyjaśnił mi z przejęciem – wtedy nie pomożesz innym”. Postanowiłem więc zacząć ćwiczyć. Poprosiłem przyjaciela, żeby do mnie dołączył. Dwadzieścia lat później nadal ćwiczę z tym samym przyjacielem i jestem w dobrej kondycji fizycznej.

Tak jak wiele znanych mi osób, ja również zawsze walczyłem z tym, że pracuję więcej, niż powinienem. Nawet jeśli taka postawa może być doceniana przez współpracowników, domownicy krzywo na nią patrzą. Lata temu powiedziałem córce, że wrócę do domu później, żeby ją pocałować na dobranoc. Spojrzała na mnie niewinnie i powiedziała: „Tatusiu, to nie jest twój dom. Ty mieszkasz w biurze”. Wtedy właśnie postanowiłem pójść na terapię i przepracować swój pracoholizm. Zmieniłem się z pomocą dobrego terapeuty. Gdy moje dzieci będą pewnego dnia opowiadać swoją historię, ja będę jej częścią, ponieważ postanowiłem ograniczyć ilość pracy na rzecz tego, co ma największe znaczenie. To jest część mojej historii, której nigdy nie będę żałować.

Zaledwie dwa lata po swoim nawróceniu zacząłem pełnoetatową pracę w Kościele. Nie znałem dobrze Biblii. Byłem bardzo niepewny, ciągle martwiłem się tym, że moja znikoma wiedza będzie przeszkodą w pomaganiu ludziom, a nawet stanie się hańbą dla Boga. Postanowiłem, że co roku przeczytam całą Biblię. Nie pamiętam, ile lat temu zacząłem to robić. Teraz na pewno nie jestem specjalistą od Biblii, ale znam ją setki razy lepiej, niż bym ją znał, gdybym nie wykształcił w sobie tego nawyku.

Od samego początku zostałem pobłogosławiony wspaniałym małżeństwem. Wszyscy moi przyjaciele wiedzą, że ożeniłem się z kimś lepszym od siebie – o wiele lepszym. I mimo że zawsze byliśmy blisko, pewnego dnia Amy powiedziała mi, że pragnie większej bliskości duchowej. Dzięki jej zachęceniom postanowiłem, że powinniśmy zacząć modlić się razem jako para. (Wierz mi lub nie, ale to nie było dla mnie łatwe. A jestem pastorem!) Ale ten jeden nawyk sprawił, że nasze małżeństwo stało się jeszcze lepsze. Będziesz zdziwiony, jak Bóg może zmienić twoje małżeństwo, jeśli będziesz Go szukał razem ze swoją żoną.

Chciałbym ci powiedzieć o jeszcze „jednej rzeczy”. Kilka lat temu zauważyłem, że moja służba zamiast dawać mi radość, staje się dla mnie obciążeniem. Czułem, że wykonuję swoją pracę za pomocą własnych sił, a nie polegając na Bogu, jak powinienem. Postanowiłem zatem poświęcić pierwszych dwadzieścia jeden dni każdego roku Jemu, odmawiając sobie zwykłego jedzenia, poszcząc i szukając Boga. To nie było po prostu trudne – na początku to było ogromne obciążenie. Ale nie potrafię ująć słowami tego, jak realna stała się dla mnie Boża obecność poprzez ten proces. W ciągu ostatnich kilku lat dołączył do mnie cały nasz kościelny zespół pracowników i teraz razem w styczniu szukamy Boga, poszcząc. Nie tylko moja historia się zmieniła, ale również historia całego naszego Kościoła uległa zmianie, ponieważ postanowiliśmy razem pościć.

Odkąd zacząłem szukać Boga poprzez post, słyszę Jego głos bardziej wyraźnie. Jego Słowo jest dla mnie żywsze niż kiedykolwiek wcześniej. Wytrwały post objawia takie rzeczy w moim życiu, które wymagają oczyszczenia.

Czasami ciężko mi zapamiętać wszystkie uczucia, jakich doświadczam w ciągu dnia, wszystko, czego się uczę i wszystkie pytania, które chciałbym zadać Bogu. Dlatego w tym roku postanowiłem zacząć pisać dziennik. Znam wielu ludzi, którzy tego próbowali, ale w końcu się poddali. Mnie się to nie przydarzy. Skąd to wiem? Ponieważ robię to w prosty sposób. Postanowiłem pisać przynajmniej jedno zdanie dziennie. To wszystko. Tylko jedno zdanie. Jak do tej pory odkryłem, że to jedno zdanie szybko prowadzi do dwóch, które potem zamieniają się w kilka akapitów. Ale nie taki cel sobie ustanowiłem. Celując w coś osiągalnego, jestem w procesie tworzenia kolejnego nawyku, który pomaga mi kształtować historię mojego życia.

Wszystkie te pojedyncze rzeczy stały się częścią mojej historii. Nie pozwól, by myśl o nich cię przytłoczyła. Duże zmiany są możliwe – one po prostu nie muszą się wydarzyć w ciągu jednej nocy. Pamiętaj – jedna decyzja o nowym nawyku co roku. Potrafisz to zrobić. Z Bożą pomocą wiesz, że potrafisz.

Gdy to piszę, nie mogę oprzeć się refleksji nad swoimi wyborami. Jak inne byłoby moje życie, gdybym nigdy nie zdecydował się na te nawyki? Gdybym nigdy nie zainwestował? Mógłbym żyć od wypłaty do wypłaty. Co, gdybym ćwiczeń fizycznych nie uczynił swoim priorytetem? Mógłbym mieć nadwagę, kiepską formę albo jeszcze coś gorszego. Co, gdybym nie poszedł na terapię z moim pracoholizmem? Czy moja rodzina byłaby teraz w rozsypce? Co, jeśli nie zaczęlibyśmy z Amy wspólnie się modlić? Czy oddalilibyśmy się od siebie? Lub gorzej? Co, gdybym Bożego Słowa nie uczynił swoim codziennym priorytetem? Kto wie, co bym zrobił, żeby zniszczyć swoje życie? Co, gdybym nie pościł? Czy nadal wykonywałbym swoją służbę w oparciu o własne siły? Ograniczałbym to, co Bóg chce czynić we mnie i przeze mnie?

1.7. Gotowy, do startu, start

W Starym Testamencie jest ciekawa historia o jednym z przywódców Izraela, królu Achabie. Prorok przepowiedział, że Bóg zmieni historię Izraela, oddając armię wroga w ręce Izraelitów. Achab nie potrafił tego dostrzec. Pytał: „Ale kto to zrobi?”.

Prorok odpowiedział mu: „Tak mówi Pan: Za sprawą sług naczelników okręgów. I pytał dalej: Kto ma wszcząć bitwę? A on odpowiedział: Ty” (1 Krl 20,14).

Zastanów się nad drugim pytaniem króla: „Kto ma wszcząć bitwę?”. Prorok odważnie odpowiedział: „Ty”. Jeżeli chcemy zobaczyć, co Bóg może osiągnąć, musimy iść w Jego kierunku.

Bóg to dokończy, ale ty musisz zacząć.

Czym jest zatem ta twoja jedna rzecz? Jaki nawyk musisz w sobie wyrobić, żebyś zaczął pisać historię, której Bóg chce dla ciebie?

Być może wiesz, że musisz wzrastać duchowo. Nie pozostawiaj tego tylko w sferze myśli i nie czuj się z tym źle. Zrób z tym coś. Może zaangażujesz się w cotygodniową służbę uwielbienia w swoim Kościele. A może postanowisz, że co roku przeczytasz całą Biblię. Albo dołączysz do grupy biblijnej, zaczniesz służyć w swoim Kościele albo zaangażujesz się w wolontariat w lokalnej grupie misyjnej.

Czy chcesz wzrastać jako lider? Chcesz być lepszą mamą? Stać się lepszym mężem? Może powinieneś zacząć się uczyć od mentora, zacząć codziennie modlić się o swoje potrzeby albo co tydzień czytać artykuł na temat tego, jak stać się lepszym w danej rzeczy, na której ci zależy.

Być może musisz ujarzmić swoje finanse. Masz dość tonięcia w długach, jesteś zmęczony martwieniem się o pieniądze. Może nadszedł czas, byś zaczął uczęszczać na zajęcia do Dave’a Ramseya, uzyskał pomoc w tworzeniu budżetu albo zaczął się dzielić, żebyś przestał tak kurczowo trzymać się zdobywania.

Jeżeli twoje małżeństwo nie jest takie, jak byś chciał, co powinieneś zacząć robić, żeby zmienić historię swojego małżeństwa? Może powinniście zacząć się razem modlić, czytać wspólnie Biblię albo po prostu wychodzić raz na tydzień bez dzieci?

Co jest tą jedną rzeczą, którą powinieneś zacząć robić?

Teraz jest dobry moment na to, by zanotować to, od czego musisz zacząć. Podejdź do biurka i weź kartkę papieru i długopis, żeby zapisać swoje myśli. Nie zastanawiaj się za długo, ale poświęć chwilę na zapisanie ich. Wystarczy jedno lub dwa zdania.

Jeżeli masz dużo pomysłów i nie wiesz, od czego zacząć, pomogę ci podjąć decyzję. Spójrz na swój telefon albo zegar i sprawdź, która jest godzina. Zrobiłeś to? Dobrze. Teraz masz dwadzieścia cztery godziny na podjęcie decyzji o tej jednej rzeczy.

Zastanów się nad nią.

Pomódl się o nią.

Porozmawiaj o niej.

Prześpij się z nią.

Pomyśl o niej jeszcze jutro i podejmij decyzję. Nie potrzebujesz tygodni, by znaleźć tę jedną rzecz. Jutro o tej porze będziesz już miał podjętą decyzję. I tak jak decyzja Daniela o tym, żeby się modlić, była początkiem historii, którą później mógł opowiadać, tak samo ty zaczniesz pisać historię, jakiej chce dla ciebie Bóg.

Nie myśl: To świetny pomysł, Craig. Naprawdę dobrze to brzmi. Spróbuję tego kiedyś i nie odkładaj tego na później.

Nie ma lepszego momentu na to, by zacząć pisać swoją przyszłą historię niż ta chwila. Sławny i bardzo twórczy Walt Disney powiedział: „Najlepszym sposobem, by coś zacząć, jest przestać mówić i zacząć działać”. Dzisiaj jest lepszym dniem, by zacząć, niż dzień jutrzejszy. Jeżeli nie zaczniesz dzisiaj, za rok będziesz tego żałował.

Kto to zacznie?

Ty.

Zacznij dzisiaj wprowadzać nawyk, który na zawsze zmieni twoją historię.

Zacznij w miejscu, w którym jesteś.

Po prostu zrób pierwszy krok.

Tylko jeden krok.