Michel Houellebecq

NIEPOGODZONY. ANTOLOGIA OSOBISTA 1991–2013

przełożyli Maciej Froński i Szymon Żuchowski

Tytuł oryginału: Non réconcilié. Anthologie personnelle 1991–2013

Copyright © Michel Houellebecq and Flammarion, Paris, 1996, 1999, 2009 and 2013

Copyright © for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal, MMXXI

Copyright © for the Polish translation by Maciej Froński, Szymon Żuchowski, MMXXI

Wydanie I

Warszawa MMXXI

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

Spis treści

Zaraz przy samym wejściu wleciałem na chłodnię

Hipermarket – listopad

Popołudnie na bulwarze Pasteura

Brak pracy

Dystrybucja – konsumpcja

Miłość,

Południe

Jim

Koniec możliwej drogi

Koniec wieczoru

Uczucie chłodu

Rozróżnienie na rue d’Avron

Żyć bez punktu oparcia, w próżni zawieszony

Czytajcie belgijską prasę!

Droga nad rzekę Creuse

Chmury nocą

W przejrzystym powietrzu

Nieobecność przez czas określony

Daleko od szczęścia

So long

Czasy ostateczne

Trójkąt cały ze stali posiekał krajobraz

Wariacja 49. Ostatnia podróż

17–23

Słodka Dżerba

Kompleks hotelowy

Kompleks hotelowy 2

Wakacje

Pamięć morza

HMT

Jestem w tunelu, który tworzą zwarte skały

Powołanie religijne

Nowy ład

Zniknięcie

Sens walki

Niewzruszona łaska

Niematerialni

Sedno bólu istnienia

Środa. Moguncja – Dolina Renu – Koblencja

Nicea

Sztuka współczesna

Paprociarnia

Panna

Véronique

Lato w Deuil-la-Barre

Szary dom

Zmierzch

Wieczór bez mgły

Operatorzy na kontrakcie

Długa droga do Clifden

Przejście

Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.

Zaraz przy samym wejściu wleciałem na chłodnię

Hipermarket – listopad

Zaraz przy samym wejściu wleciałem na chłodnię,

Zacząłem płakać, trochę trzęsły mi się spodnie.

„Ciszej, proszę!”, wysyczał jakiś gość z obsługi;

By wyglądać normalnie, wszedłem po raz drugi.

Facet z przedmieść, z którego brud życia wyzierał,

Mijał podobnych sobie przy wodach Perriera;

Poranna plotka o tym, kto się gdzie z kim puścił,

Oparła się o półki. Mój chód był w złym guście.

Na koniec w dziale serów upadłem na plecy.

W ciszy mogłem wyraźnie słyszeć głos kobiecy:

„To w każdym razie smutne, taki młody chłopiec”.

Stały tam dwie staruszki, trzymały owoce.

Powściągliwy sprzedawca zjawił się bez zwłoki,

Miał dość szerokie stopy, podejmował kroki.

Wielu chyba dziwiły moje nowe buty,

To nie na mnie patrzono wreszcie pół minuty.

przełożył Maciej Froński

Popołudnie na bulwarze Pasteura

Widzę niebieskie oczy niemieckich turystów,

Którzy przy kuflu piwa pragną zwalczyć biedę.

Dalekie Ach so, wzięte w nerwowy cudzysłów,

Krzyżują się w powietrzu. Stolików jest siedem.

Po lewej stronie kumple chemicy; ktoś rzuca:

W syntezie organicznej nowe perspektywy!

Chemia nas uszczęśliwia, poezja zasmuca,

Cel – połączyć nauki. Lecz czy jest możliwy?

Jest struktura molekuł, filozofia ego,

I śmieszny los każdego teraz architekta;

A społeczeństwo gnije, co krok nowa sekta:

Król wraca – „Alleluja” dla Najjaśniejszego!

przełożył Maciej Froński

Brak pracy

Od tego miasta nie chcę więcej już niczego –

Idę wśród ludzi, którzy rodzą się od nowa,

Znam na pamięć rozkłady metra nadziemnego

I dzień za dniem nie mogę wypowiedzieć słowa.

W te popołudnia, kiedy wracam z braku pracy,

Myśląc znowu o czynszu, nie widzę ucieczki,

Czuję, że rok za rokiem można tylko stracić

I że nic się nie zmienia: lato ani rzeczy.

Za jakiś czas wygasa prawo do zasiłku,

Jesień toczy się wolno jak proces zapalny;

Pieniądz staje się prawem i stanem umysłu,

A my brniemy w to coraz głębiej, całkiem sami.

Inni zaś tańczą tańce egzystencjonalne

Odgrodzeni od ciebie niewidzialną szybką.

Przyszła zima; ich życie zdaje się realne,

Być może i przed tobą też jest jakaś przyszłość?

przełożył Szymon Żuchowski

*

Słońce wstaje i rośnie, dzień spada na miasto,

Przejść przez tę noc zdołaliśmy jakby po nici,

Słyszę jakiś autobus, a razem z nim jazgot

(Jak kto woli – szmer rozmów). Włączam się do życia.

Nastąpi dzień dzisiejszy. Niewidzialne ściany

Oddzielają w powietrzu nasze ja zbolałe,

Tworzą się i twardnieją w pędzie niesłychanym;

Ciałem, uczestniczymy jeszcze tylko ciałem.

Przeszliśmy przez zmęczenie, wyszliśmy z pragnienia,

Nie odkrywając nawet smaku marzeń dziecka.

Niewiele pozostało uśmiechu w dołeczkach,

Za to własna przejrzystość tworzy nam więzienia.

przełożył Maciej Froński

Redaktor inicjujący: Magdalena Gołdanowska, Joanna Maciuk

Redaktor prowadzący: Magdalena Matuszewska

Przekład: Maciej Froński, Szymon Żuchowski

Maciej Froński dziękuje za pomoc przy pracy nad przekładem: profesor Alice-Catherine Carls, doktor Joannie Frońskiej, Jean-Marie Couturierowi, a w szczególności Piotrowi Turkowi, krakowskiemu prokuratorowi-frankofilowi, którego celne uwagi były bezcenne. Il faudrait traverser un univers lyrique.

Redakcja: Maria Wirchanowska

Korekta: Małgorzata Kuśnierz, Magdalena Matuszewska

Projekt okładki: Tomasz Majewski

Skład i łamanie: Dariusz Ziach

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 48

tel. (22) 828 98 08

faks (22) 395 75 78

biuro@gwfoksal.pl

www.gwfoksal.pl

ISBN 978-83-280-9000-2

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek / Virtualo Sp. z o.o.