Katya Balen

Zwierzaki z domku na drzewie

Ilustracje: Gill Smith
Przekład: Dominika Serafin

Tytuł oryginału: The Appletree Animal Agency

Tłumaczenie: Dominika Serafin

Redaktor inicjująca: Katarzyna Juszyńska

Redakcja: Anna Fac-Biedziuk

Korekta: Magdalena Mierzejewska, Beata Wójcik

Skład: Justyna Wiśniewska

© Copyright for text by Katya Balen, 2025

© Copyright for illustration by Gill Smith, 2025

© Copyright for Polish translation by Ewa Borówka, 2025

© Copyright for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o., 2025

All rights reserved

Warszawa 2025

Wydanie I

M3030

Pierwsze wydanie: 2025, Walker Books Ltd

87 Vauxhall Walk, London SE11 5HJ

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

ISBN: 978-83-8387-903-1

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

00-017 Warszawa, ul. Marszałkowska 116/122

tel. +48 22 826 08 82, fax +48 22 380 18 01

biuro@gwfoksal.pl

www.gwfoksal.pl

Fragment

Strona redakcyjna

Dedykacja

Prolog

Rozdział 1. Pies zwany Heinzem

Rozdział 2. Pobiegł tędy!

Rozdział 3. Znalezisko Heinza

Rozdział 4. Wymarzony piesek

Rozdział 5. Pióra i sierść

Rozdział 6. Kuku na muniu!

Rozdział 7. Zwierzęcy raj

Rozdział 8. Troje praktykantów

Rozdział 9. Pomysły Mattie

Rozdział 10. Genialny pomysł

Rozdział 11. Komu lody, komu?

Rozdział 12. Musimy znaleźć Archiego!

Rozdział 13. Katastrofa na grządce

Rozdział 14. Doskonałe rozwiązanie

Rozdział 15. Babeczki i lemoniada

Rozdział 16. Wszystkie kciuki zaciśnięte

Rozdział 17. Shake i plan

Rozdział 18. Piękny chaos

Rozdział 19. Dzień festynu

Rozdział 20. Wymarzony szczeniak Mattie

Rozdział 21. Hura!

Rozdział 22. Życzenia czasem się spełniają

Rozdział 23. Marzenia z jabłonki

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Raffiemu, który był najlepszym z psów – K.B.

Mojemu przyjacielowi Robowi, który ratuje ptaki – G.S.

Prolog

Mattie Robins uklękła na worku sako i przez okno domku na drzewie wyjrzała na rozgwieżdżone niebo. Zbliżała się pora snu. Tyle że nocą wszystkie tajemnicze zwierzęta wychodziły się bawić.

Przez swoją superfajną lornetkę zobaczyła nietoperze muskające skrzydłami ciemne chmury, a gdy spojrzała w dół, dostrzegła lisiątko, które dokazywało w najlepsze jak pomarańczowy klaun. Dobiegający spod jabłonki odgłos posapywania bez wątpienia pochodził od jeża.

Mattie naciągnęła na ramiona kołdrę, jakby okrywała się wielką, miłą peleryną, i westchnęła z zadowoleniem. Obserwowanie zwierząt było jej drugim najulubieńszym zajęciem. Pierwszym była bowiem zabawa z nimi.

Prawie każdy z jej klasy w podstawówce w Mossdale miał w domu jakieś stworzenie. George Gibbons miał ich nawet sto! Co prawda dziewięćdziesiąt osiem z nich to były rybki, ale co z tego? Oprócz nich miał jeszcze grubiutkiego rudego kota, którego nazwał po prostu Panem Rudym, oraz chomiczka o imieniu Smyczek.

Mattie nie miała żadnego zwierzaka. W niewielkim ceglanym domu mieszkała tylko z tatą. Miała mnóstwo innych wspaniałych rzeczy, na przykład ten spory domek na drzewie usadowiony wysoko w konarach jabłonki. W domku były prawdziwe okna o jaskrawożółtych framugach, a dookoła niego biegła wąska galeryjka z drewna. Wchodziło się po sznurowej drabince, a wracało się krętą zjeżdżalnią. Wewnątrz stały słoje z megakwaśnymi żelkami i kolorowymi cukierkami, a na półkach tłoczyły się książki i komiksy. Znalazło się też miejsce na miękkie worki do siedzenia oraz prawdziwy kuchenny stół z krzesłami. Tata Mattie zbudował ten domek rok wcześniej z okazji jej urodzin i był to prezent niemal tak wspaniały jak szczeniak, kotek albo króliczek.

Niemal.

Mattie westchnęła.

Właśnie dlatego udawała, że wszystkie nocne stworzenia odwiedzające ich ogród to jej własne zwierzątka.

– Dobranoc, Igiełko – szepnęła do jeża.

– Bezpiecznych lotów, Bertku – zwróciła się do nurkującego w powietrzu nietoperza.

– Niezłe wygibasy, Marchewko – powiedziała do fikającego lisiątka.

Mattie uwielbiała nocne zwierzęta. Jednak co innego udawać, że do niej należą, a co innego mieć własne stworzonko.

Tak bardzo chciała mieć pieska! Prosiła o niego na każde święta i na urodziny, i w każdy weekend. W dni powszednie w sumie też. W kółko też rysowała wymarzonego szczeniaka: kudłatą kulkę z opadającymi uszami i sierścią w kolorze księżyca.

Ale tata Mattie ciągle odmawiał.

Nie miał tyle czasu, żeby zajmować się Mattie i chodzić do pracy, a do tego jeszcze wychodzić z pieskiem, bawić się z pieskiem, szkolić pieska, pielęgnować pieska i karmić pieska. Mattie z kolei była jego zdaniem za mała i zbyt roztrzepana, by wziąć na siebie taką odpowiedzialność.

Dziewczynka zawsze odpowiadała tak samo.

Będzie wychodzić z pieskiem, bawić się z pieskiem, szkolić pieska, pielęgnować pieska i karmić pieska. I czy tata nie widzi, że z każdym dniem staje się coraz starsza i uważniejsza?