Philip Reeve & Sarah McIntyre

Supermyszy i sereni sekret

Przetłumaczyła Jul Łyskawa

Na tej stronie jest sporo maciupkiego tekstu, więc supermyszy się zastanawiały, czy w ogóle go przeczytasz. Ale czytasz! Dobra robota! Spostrzegawczość to podstawa, nadajesz się do Mysiej Ekipy!

Tytuł oryginału: Adventuremice: Mermouse Mystery

Tłumaczenie: Jul Łyskawa

Redaktor prowadzący: Edyta Wielgosz

Redakcja: Dagmara Powolny

Korekta: Katarzyna Rogowska, Basia Szymanek

Skład i przygotowanie do druku: WOKIBA

© Copyright for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o., 2025

All rights reserved

Wydanie I

Warszawa 2025

M2696

Adventuremice: Marmouse Mystery is a DAVID FICKLING BOOK

Wydawca oryginału:

David Fickling Books, Great Britain, 2023

31 Beaumont Street, Oxford, OX1 2NP

www.davidficklingbooks.com

Text © Philip Reeve & Sarah McIntyre, 2023

Illustrations © Sarah McIntyre, 2023

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

ISBN: 978-83-8387-975-8

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

00-017 Warszawa, ul. Marszałkowska 116/122

tel. +48 22 826 08 82, fax +48 22 380 18

biuro@gwfoksal.pl, www.gwfoksal.pl

www.wydawnictwowilga.pl

Dla cioci Elizabeth z ogromem miłości

Bohaterowie

Rozdział 1. Wielki sztorm

Szalony zachodni wiatr wył nad Mysimi Wyspami. Białe grzywy fal rozbijały się o brzegi. Deszcz dudnił w okna Mysiej Bazy, gdzie dzielne myszy czekały w gotowości, aby pospieszyć z pomocą każdemu, kto znalazłby się w niebezpieczeństwie podczas sztormowej pogody.

Pedro, najmłodszy wiekiem i stażem członek Mysiej Ekipy, przyglądał się łomoczącym falom. Sztorm wzbudzał w nim strach, ale jednocześnie wydawał się piękny.

– Zawsze chciałem zobaczyć burzę na morzu. Była jednym z powodów, dla których wyruszyłem z domu w poszukiwaniu przygód – powiedział. – Sztorm jest wspaniały!

– Nie będzie wyglądał tak wspaniale, gdy wyjdziemy na zewnątrz ratować mysich rozbitków – ostudził jego entuzjazm Skipper, szef zespołu. – Zapowiada się ciężka noc.

Nagle za oknem zamajaczył ciemny kształt, z mokrych piór trysnęły fontanny wody, po czym przybysz zastukał dziobem w szybę. Skipper i Szyszkojagódka poderwali się, by otworzyć okno. Wetknął przez nie głowę nawałnik burzowy.

– Wiadomość z Dużej Wyspy! – zaskrzeczał ptak. – Konstrukcja chroniąca brzeg Myszportu jest naruszona. Wygląda na to, że niedługo się zawali!

– Wszyscy na pozycje! – zarządził Skipper. – Bluszczko, Bosmanie, popłyniecie ze mną Grackim Gryzoniem. Zadbajcie o to, by na pokładzie znalazło się wystarczająco dużo worków z piaskiem do uszczelnienia wałów.

Bluszczka i Bosman popędzili w dół schodami, aby zacząć ładować statek. Po chwili w oddali na ciemnym niebie rozbłysła flara niczym piękny różowy kwiat. Wystraszyło to ptasiego posłańca, który zaskrzeczał i odfrunął spłoszony.

– To był sygnał alarmowy! – stwierdziła Szyszkojagódka, po czym podbiegła do teleskopu. – Na moje wąsiki! Statek z transportem sera osiadł na skałach u wybrzeża Zachodniej Lamperii!

– Miłko, Myszoperzu, zdaje się, że jest dla was robota – powiedział Skipper, wkładając na głowę wodoodporny kapelusz. – Lećcie tam helikopterem i ewakuujcie załogę. No i ser też uratujcie, jeśli się da!

Miłka i Myszoperz chwycili nieprzemakalne nakrycia głowy i pognali w kierunku lądowiska.

– A co ja mam robić? – zapytał Pedro, który bardzo chciał pomóc.

Skipper poklepał go po ramieniu.

– Zostaniesz tutaj z Szyszkojagódką, na wypadek gdyby podczas naszej nieobecności dotarły kolejne zgłoszenia – wyjaśnił i podążył schodami śladem Bluszczki i Bosmana.

Helikopter wystartował z Miłką za sterami i Myszoperzem machającym przez otwarte drzwi. Chwilę później wypłynął Gracki Gryzoń i tnąc fale wzburzonego morza, skierował się ku Dużej Wyspie. Szyszkojagódka z Pedrem zostali sami w Mysiej Bazie i w milczeniu wypatrywali następnej flary lub kolejnego ptaka przynoszącego złe wiadomości.

Ale żadne ptaki już nie przyleciały, żadna flara nie rozjaśniła nieba. Burza trochę pogrzmiała i chyba się zmęczyła. Wiatr osłabł, a deszcz nie siekł tak zapalczywie w okno.

Szyszkojagódka też zdawała się zmęczona. Rozdziawiła buzię w wielkim ziewnięciu.