Bella Swift

Mopsik, który chciał zostać syrenką

Przetłumaczyła Ewa Kleszcz

Ilustracje: Nina Jones i Artful Doodlers

Tytuł oryginału: The Pug who wanted to be a Mermaid

Tłumaczenie: Ewa Kleszcz

Redaktor prowadzący: Katarzyna Juszyńska

Redakcja: Ewa Skibińska

Korekta: Katarzyna Juszyńska, Joanna Śmieszek

Skład i przygotowanie do druku: Justyna Wiśniewska

© Copyright for text by Orchard Books, 2021

© Copyright for illustration by Orchard Books, 2021

© Copyright for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.,

Warszawa 2021

All rights reserved

Wydanie I

Warszawa 2021

Pierwsze wydanie: Orchard Books

An imprint of Hachette Children’s Group Part of The Watts Publishing Group Limited

Carmelite House

50 Victoria Embankment

London EC4Y 0DZ

An Hachette UK Company

www.hachette.co.uk

www.hachettechildrens.co.uk

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

ISBN: 978-83-280-8959-4

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 48

tel. +48 22 826 08 82, fax +48 22 380 18 01

biuro@gwfoksal.pl, www.gwfoksal.pl

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek / Virtualo Sp. z o.o.

Ze specjalnymi podziękowaniami dla Anne Marie Ryan

Rozdział pierwszy

Peggy leżała w cieniu wielkiego dębu w ogrodzie za domem i dyszała ciężko. Było strasznie gorąco! W takie letnie dni żałowała, że nie może się pozbyć cieplutkiej, jasnobrązowej sierści. Koło jej nosa zaczęła latać mucha, ale suczka nie miała za grosz siły, by ją odpędzić. Wywiesiła język i rozmyślała o zimnych rzeczach, takich jak płytki podłogowe w kuchni, śnieg i lody!

– Peggy! – zawołał ktoś, przerywając jej waniliowe marzenia.

Gdy usłyszała głos Chloe, natychmiast zerwała się z miejsca i zamerdała kręconym ogonkiem. Zawsze miała siłę do zabawy z najlepszą przyjaciółką!

Chloe i jej młodsza siostra, Ruby, podbiegły, całe spocone i zarumienione od upału.

– Rok szkolny się skończył, Peggy! – oznajmiła Chloe i kucnęła, żeby pogłaskać suczkę. – Zaczęły się wakacje!

– Żadnej pracy domowej do września! – dodała Ruby i zrobiła gwiazdę na trawie.

– Jupi! – zaszczekała Peggy z ekscytacją. W wakacje będzie mogła spędzać więcej czasu z Chloe, Ruby oraz ich starszym bratem, Finnem. Tęskniła za dzieciakami, gdy były w szkole.

Do ogrodu wszedł tata, trzymał w dłoniach wielki arkusz czarnej tektury z przyklejonymi do niego kolorowymi piłeczkami w różnych rozmiarach.

– Jak wam minął ostatni dzień szkoły? – zwrócił się do dziewczynek.

– Fajnie! – zawołała Ruby. – Prawie cały czas się bawiliśmy, a ja dostałam nagrodę za bycie superpomocnicą.

– Znakomicie – pochwalił ją tata. – A tak swoją drogą, co to jest? Znalazłem tę planszę w kuchni.

– Och, to mój model Układu Słonecznego – wyjaśniła Chloe. – Pracowaliśmy nad tym projektem w trakcie semestru i nauczycielka powiedziała, że możemy zabrać swoje modele do domu.

– Aha – mruknął tata. – Cóż, jest… bardzo duży.

– Nie tak duży jak planety – zauważyła Chloe. – Wiedziałeś, że Neptun jest cztery razy większy od Ziemi?

– Czyżby? Hmm, z pewnością zajął większość kuchennego stołu – skwitował tata.

– Będę go trzymać u siebie w pokoju – powiedziała Chloe i zabrała projekt. – Czy mogę pójść do parku? Wszyscy ze szkoły się tam umówili.

– Czy ja też mogłabym pójść? – zapytała błagalnie Ruby.

– I ja! – dodała Peggy, ale oczywiście ludzie usłyszeli tylko szczekanie.

– Pewnie – zgodził się tata. – Finn właśnie przysłał mi esemes, że jest w parku z kolegami. Poproszę go, żeby miał na was oko.

Chloe zaniosła model Układu Słonecznego do swojej sypialni, a potem spakowała trochę przekąsek do plecaka, przypięła Peggy smycz i ruszyły do parku. Suczka czuła gorący chodnik pod łapami, gdy grzecznie dreptała u boku opiekunki.

– Patrz! Tam jest Finn! – zawołała Ruby, kiedy przeszły przez parkową bramę.

Pomachała do starszego brata, który akurat kopał piłkę ze swoim najlepszym kumplem, Zachem. Peggy próbowała do nich dołączyć, ale Chloe pociągnęła za smycz.

– Tędy, Peggy. Umówiłam się z Ellie i Hanną.

Ruby zauważyła grupkę koleżanek z zerówki na placu zabaw i pobiegła w stronę karuzeli. Na sam widok kręcących się dzieci Peggy poczuła zawroty głowy!

Przyjaciółki Chloe siedziały na trawie nieopodal i zaplatały wianuszki ze stokrotek. Hanna przyprowadziła ze sobą suczkę rasy terier, Księżniczkę. Peggy bardzo się ucieszyła na jej widok.

– Cześć, Peggy! – zaszczekała Księżniczka. Miała żółtą kokardę, która idealnie pasowała do letniej sukienki Hanny.

Podczas gdy pieski zaczęły się z radością obwąchiwać, Chloe dosiadła się do przyjaciółek.

– Tak się cieszę, że wakacje nareszcie się zaczęły – powiedziała Hanna i nałożyła swój wianuszek na szyję Księżniczki.

– Ja też. – Ellie pokiwała głową. – Wybieramy się z rodziną na camping na dwa tygodnie. Będziemy spać w namiocie i codziennie robić piesze wędrówki. A wieczorami będziemy przypiekać pianki cukrowe nad ogniskiem.

– Brzmi fantastycznie! – zawołała Hanna, wachlując się kapeluszem. – Ja jadę na wakacje do Hiszpanii. Zatrzymamy się w hotelu, w którym są dwa baseny. W jednym jest nawet zjeżdżalnia wodna.

– Och! Ale super – podekscytowała się Chloe, ale po chwili zmarszczyła brwi. – Ale co z Księżniczką? Będzie mogła polecieć z wami samolotem?

– Księżniczka zostanie tutaj, w hotelu dla psów – wyjaśniła Hanna, głaszcząc psa po głowie. – Naprawdę uwielbia spędzać tam czas, z tyloma innymi psami. Dla niej to też będą wakacje.

Księżniczka jęknęła i przewróciła oczami.

– Nienawidzę tego hotelu dla psów – poinformowała Peggy. – Jest okropny. Muszę spać w klatce, a pozostałe psy nieustannie szczekają.

Peggy zrobiło się żal przyjaciółki. Cały ten „hotel” bardzo przypominał schronisko, do którego trafiła, zanim Chloe i jej rodzina ją adoptowali. Nigdy nie czuła się tak przerażona i samotna jak wtedy.

– Na szczęście to tylko dwa tygodnie – powiedziała pocieszająco. – No i wiesz, że Hanna na pewno po ciebie wróci.

– A ty dokąd się wybierasz na wakacje, Chloe? – zapytała Hanna.

Chloe wzruszyła ramionami.

– W tym roku chyba nigdzie nie wyjedziemy. Mama jest zbyt zajęta rozkręcaniem kawiarni.

Mama Chloe prowadziła kawiarnię o nazwie Psiaki i Przysmaki, gdzie ludzie mogli przyprowadzać swoje psy i kupować pyszne przekąski – dla siebie i dla swoich pupilów.

– Szkoda – westchnęła Ellie. – Ale przynajmniej zawsze masz pod dostatkiem smakołyków.

– A właśnie… – Chloe sięgnęła do plecaka po pojemnik z ciasteczkami z czekoladą. Podzieliła się nimi z przyjaciółkami.

– Ej – zaszczekała Księżniczka – a co z nami?

Peggy zaskomliła z nadzieją. Chloe wyciągnęła jeszcze jeden pojemnik i poczęstowała suczki ciasteczkami w kształcie kości o smaku bekonu i masła orzechowego.

Dzieci siedziały w parku aż do zachodu słońca. W końcu Finn przyszedł po siostry, żeby zabrać je do domu.

– Jutro zamierzam spać do oporu – oznajmił w drodze powrotnej, nieustannie podbijając piłkę.

Peggy uznała, że wylegiwanie się w łóżku to świetny pomysł. Była wyczerpana po zabawie z Księżniczką.

Tuż przed domem spotkali się z mamą, która właśnie wracała z kawiarni.

– Cześć! – zawołała. – Zamówiłam pizzę. Jest za gorąco, żeby dziś gotować.

Gdy dostawca przywiózł jedzenie, rodzina Peggy usiadła przy stole i zabrała się do pałaszowania kolacji.

– Uwielbiam pizzę! – oznajmiła Ruby, wgryzając się w kolejny kawałek. Calutką buzię miała umorusaną sosem pomidorowym.

– Zach jedzie z rodzicami na wakacje do Włoch – powiedział Finn. – Założę się, że codziennie będzie jadł pizzę.

– Szkoda, że my nigdzie nie jedziemy – westchnęła Chloe, zdejmując pieczarkę ze swojego kawałka pizzy.

Mama i tata wymienili spojrzenia.

– Właściwie… – zaczęła mama z uśmiechem – mamy dla was dobrą wiadomość. Kawiarnia zaczęła przynosić zyski, więc pojedziemy na tydzień nad morze.

Dzieci popatrzyły na rodziców z niedowierzaniem.

– No co wy! – krzyknął Finn. Chloe i Ruby zaczęły piszczeć z radości. Zrobiło się tak głośno, że Peggy musiała zakryć uszy łapami!

– Zatrzymamy się w miejscu zwanym Chatką Syrenki – powiedział tata i pokazał dzieciom zdjęcie w telefonie. – Ma trzy sypialnie i stoi tuż przy plaży.

Chloe popatrzyła na ekran i zrobiła wielkie oczy.

– Jest urocza! – zawołała.

– Już nie mogę się doczekać urlopu – westchnęła mama. – Będę się wylegiwać na plaży i czytać książki.

– A ja nie! – obwieściła Ruby. – Ja będę budować zamki z piasku.

– Myślisz, że moglibyśmy się wybrać na wędkowanie na pełnym morzu? – zapytał Finn.

Tata pokiwał głową.

– Zdecydowanie.

– Będę pływać codziennie. I może nawet zobaczę syrenkę! – stwierdziła Chloe.

Wszyscy ogromnie cieszyli się z wakacji, z wyjątkiem Peggy. Czy ona też będzie musiała zostać w hotelu dla psów, jak Księżniczka?

– Chwileczkę – zawołała Chloe, jakby czytała jej w myślach. – A kto zaopiekuje się Peggy?

– My – powiedziała mama. – Peggy jedzie z nami.

– Słyszałaś, Peggy? – zapytała Chloe, biorąc mopsika na kolana. – Pojedziesz na wakacje!

Peggy zaszczekała radośnie i zamerdała ogonem. Jeszcze nigdy nie była nad morzem i nie mogła się doczekać wyjazdu!