Yasmine Naghdi i Chitra Soundar

Przyjaciele w baletkach

Klara w świecie tańca

Ilustracje Paula Franco
Przetłumaczyła Katarzyna Kubicka

Tytuł oryginału: Ballet Besties: Yara’s Chance to Dance

Tłumaczenie: Katarzyna Kubicka

Redaktor prowadzący: Edyta Wielgosz

Redakcja: Dagmara Powolny

Korekta: PRZY-SŁOWIE Basia Szymanek

Skład: WOKIBA

Konsultacja merytoryczna: mgr Danuta Borzęcka

Text copyright © Yasmine Naghdi & Chitra Soundar, 2024

Illustrations copyright © Paula Franco, 2024

© Copyright for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o., 2024

All rights reserved

Wydanie I

Warszawa 2025

M2733

Pierwsze wydanie: PICCADILLY PRESS

Owned by UK Limited

Sveavägen 56, Stockholm, Sweden

bonnierbooks.co.uk/PiccadillyPress

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

ISBN: 978-83-8387-630-6

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

00-017 Warszawa, ul. Marszałkowska 116/122

tel. +48 22 826 08 82, fax +48 22 380 18

biuro@gwfoksal.pl www.gwfoksal.pl

www.wydawnictwowilga.pl

Dla wszystkich dzieci, które marzą: uwierzcie w swoje marzenia!

Y.N.

Dla mojej mamy, która zawsze tańczyła, jakby nikt nie patrzył.

C.S.

Dla Mory, najlepszej przyjaciółki. Dziękuję Ci za Twojego figlarnego ducha i za wypełnienie mojego życia szczęściem i przygodami.

P.F.

Rozdział pierwszy

Tego ranka Klara nie potrzebowała budzika. Była zbyt podekscytowana, by spać. W końcu nadszedł wtorek – najcudowniejszy wtorek w całym jej życiu. Otóż dzisiejszego popołudnia miała po raz pierwszy wziąć udział w prawdziwych zajęciach baletowych w prawdziwym studiu prowadzonym przez najprawdziwszą nauczycielkę baletu.

Klara zerwała się z łóżka i przejrzała zawartość nowiutkiej torby, do której spakowała wszystkie potrzebne rzeczy. A potem dla pewności sprawdziła ponownie – jeszcze dokładniej! – czy na pewno niczego nie brakuje.

☑ trzy baletowe body i wiązana spódnica

☑ trzy pary rajstop do tańca

☑ akcesoria do włosów: wypełniacz do koka, paczka wsuwek, spinki i opaski

☑ para miękkich baletek

☑ para dzianinowych getrów

☑ kłódka i kluczyk do szafki

Mam, mam, mam!

Normalnie nie kupowałaby całego zestawu, ale okazja była naprawdę wyjątkowa. Przez lata Klara sama uczyła się tańca, a teraz wreszcie miała dołączyć do zespołu i ćwiczyć z innymi tancerzami. Poza tym w te wakacje trochę urosła i jej stary kostium już na nią nie pasował. Moment więc wydawał się idealny: nowy zestaw na nowy początek.

Miasto też było nowe. Dziewczynka z rodzicami sprowadzili się do niego w zeszłym miesiącu. Przybyli z innego kraju. Wcześniej bardzo często zmieniali miejsce zamieszkania, podążając za pracą taty, gdziekolwiek by ona była. Jako ekoinżynier tata współpracował z rozsianymi po całym świecie fabrykami, które dzięki jego staraniom stawały się bardziej przyjazne dla środowiska. Właściwie to Klara nie miała nic przeciwko przeprowadzkom – zobaczyła wiele wspaniałych zakątków – jedyny minus był taki, że przez ciągłe przeprowadzki nigdy nie zapisała się do szkoły baletowej. Tym razem wszystko miało być inaczej, tata bowiem dostał stałą pracę i rodzina mogła zapuścić korzenie.

– Zostajemy tu – oznajmiła Klarze mama, gdy tylko tata podzielił się z nią dobrą wiadomością. – Twoja nauka na tym skorzysta.

– I mój taniec też – dodała córka. – W końcu będę chodzić na zajęcia baletowe i zostanę profesjonalną tancerką.

Tata się roześmiał.

– Najpierw szkoła, potem balet, Klaro – powiedział. – W tej kolejności.

– Ale... – Już chciała zaprotestować.

– Umówmy się tak... – przerwała jej mama, obejmując córkę ramieniem. – My znajdziemy ci świetne studio baletowe, a ty obiecasz, że skupisz się na nauce i poprawisz oceny.

Klara kochała balet bardziej niż cokolwiek innego. Kiedy miała cztery lata, mama zapisała ją na gimnastykę, ale ona przez przypadek otworzyła drzwi do niewłaściwej sali i trafiła na trwającą właśnie lekcję baletu. Stała na progu i patrzyła zafascynowana. Też zapragnęła tak tańczyć. Błagała mamę, by przeniosła ją na te zajęcia, nawet na krótko, dopóki znowu nie będą musieli wyjechać. Od tamtej pory nie porzuciła ćwiczeń. Jeśli przeprowadzali się do miasta, w którym w pobliżu nie było nauczycieli baletu, znajdowali kogoś, kto uczył Klarę online. Ale to nie to samo. Zresztą każdy nauczyciel stosował trochę inne metody i dziewczynce brakowało ciągłości.

Niechodzenie do szkoły tańca wiązało się z czymś jeszcze, i to było chyba najgorsze – czasami Klara czuła się samotna, nie miała nikogo, z kim mogłaby poćwiczyć lub się zaprzyjaźnić. Dzięki zajęciom online robiła postępy i mogła oddawać się swojej pasji w dowolnym miejscu, ale nie dało się ich nawet porównać z tańcem w grupie, w prawdziwym studiu.