Liz Flanagan

Leśni Czarodzieje

Tom 2. Miasto tajemnic

Ilustracje Joe Todd-Stanton
Przełożyła Agnieszka Wilga

Tytuł oryginału: Wildsmith: City of Secrets

Tłumaczenie: Agnieszka Wilga

Redaktor inicjująca: Katarzyna Juszyńska

Korekta: Magdalena Mierzejewska, Beata Wójcik

Skład: Marta Krzemień-Ojak, Joanna Meuś

© Copyright for text by Liz Flanagan, 2023

© Copyright for illustration by Joe-Todd Stanton, 2023

© Copyright for Polish translation by Agnieszka Wilga, 2025

© Copyright for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o., 2025

All rights reserved

Warszawa 2025

Wydanie I

M2945

Pierwsze wydanie:

Great Britain in 2023 by UCLan Publishing

University of Central Lancashire

Preston, PR1 2HE, UK

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

ISBN: 978-83-8387-902-4

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

00-017 Warszawa, ul. Marszałkowska 116/122

tel. +48 22 826 08 82, fax +48 22 380 18 01

biuro@gwfoksal.pl

www.gwfoksal.pl

Fragment

Strona redakcyjna

Dedykacja

Rozdział pierwszy

Rozdział drugi

Rozdział trzeci

Rozdział czwarty

Rozdział piąty

Rozdział szósty

Rozdział siódmy

Rozdział ósmy

Rozdział dziewiąty

Rozdział dziesiąty

Rozdział jedenasty

Rozdział dwunasty

Rozdział trzynasty

Rozdział czternasty

Rozdział piętnasty

Rozdział szesnasty

Rozdział siedemnasty

Rozdział osiemnasty

Rozdział dziewiętnasty

Rozdział dwudziesty

Rozdział dwudziesty pierwszy

Rozdział dwudziesty drugi

Rozdział dwudziesty trzeci

Rozdział dwudziesty czwarty

Rozdział dwudziesty piąty

Rozdział dwudziesty szósty

Rozdział dwudziesty siódmy

Rozdział dwudziesty ósmy

Rozdział dwudziesty dziewiąty

Podziękowania

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Dla Ady, Nancy i Ruby, serdecznie

Rozdział pierwszy

Jarzębince co noc śnił się tata. Czasem to pomagało, a czasem sprawiało, że jeszcze mocniej za nim tęskniła. Tym razem śniły jej się jego śmiech i głęboki głos, którym mówił, gdy pracowali razem w pałacowych stajniach.

– Zawsze miałaś świetne podejście do koni – powiedział w jej śnie. – A teraz wiemy dlaczego: bo jesteś leśmistrzynią!

Obudziła się i gwałtownie poderwała – okazało się, że wcale nie znajduje się w swoim domu w Harducie, lecz w dziadkowej chatce koło Ciemnego Boru. Ogarnęła ją nowa fala rozczarowania, gdy zdała sobie sprawę, że tata nadal jest daleko. Chciałaby mu powiedzieć, że okazała się leśną czarodziejką, czyli leśmistrzynią – kimś, kto potrafi rozmawiać ze zwierzętami i je leczyć. Ale ojciec został w mieście, gdy wybuchła wojna, a Jarzębinka z mamą wyjechały.

Leżała bezpiecznie w ciepłym łóżku, a przez zasłony wpadał pas bladego księżycowego światła. Biały wilk Arton, który spał w jej nogach, nagle podniósł łeb i zawarczał.

Jarzębinka znów usłyszała głęboki głos ojca, tym razem huczący pod podłogą. To nie sen! To prawda!

– Tato! – krzyknęła i popędziła po schodach na dół, z wilkiem u boku. – Tato, to naprawdę ty?!

Wpadła do kuchni.

Ojciec klęczał, trzymając w rękach spore zawiniątko.

– Nie przyszło mi do głowy żadne inne miejsce, do którego mógłbym go zabrać – mówił do mamy i dziadka.

Córka z piskiem rzuciła mu się na plecy i przylgnęła do szerokich ramion.

– Tato! Jak dobrze znów cię widzieć!

Żyje! Jest bezpieczny! Przyjechał! Nareszcie!

Dziadek szybko wziął od niego zawiniątko, żeby go nie upuścił.

A potem tata wstał, z Jarzębinką wciąż zawieszoną na jego szyi. Obrócił ją i mocno przytulił.

– Moja kochana dziewczynka – powiedział. Ramiona miał mocne i ciepłe.

Chciała mu zadać tyle pytań, że nie wiedziała, od czego zacząć. Co z wojną? Dlaczego przyjechał? Czy już wracają do domu? Przez chwilę wisiała na nim, mocno w niego wczepiona, jak miś wchodzący na drzewo.