Agnieszka Mielech

Jaga Czekolada i baszta czarownic

Ilustracje Magdalena Babińska

Tekst: Agnieszka Mielech

Projekt okładki i ilustracje: Magdalena Babińska

Redaktor inicjująco-prowadząca: Katarzyna Kępka

Redakcja: Magdalena Adamska

Korekta: Paulina Potrykus-Woźniak, Natalia Bujniewicz

Projekt graficzny i DTP: Joanna Meuś

© Copyright for text and illustration by Agnieszka Mielech, 2025

© Copyright for this edition by Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o., Warszawa 2025

All rights reserved

Wszystkie postaci, zdarzenia, miejsca i produkty, które występują w tej serii, są wymyślone, a jeśli są rzeczywiste, to zostały wykorzystane wyłącznie w celach fikcyjnych.

Wydanie II zmienione

Warszawa 2025

W1981

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

ISBN: 978-83-8425-630-5

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

00-017 Warszawa, ul. Marszałkowska 116/122

tel. +48 22 826 08 82, 22 828 98 08

biuro@gwfoksal.pl

www.gwfoksal.pl

Fragment

Strona redakcyjna

Dedykacja

Mapa

W Almendurii

Rozdział 1, w którym Mirella i Lukrecja opuszczają basztę

Rozdział 2, w którym miasto pokrywa szron, a Jagoda spotyka nieznajomego

Rozdział 3, w którym odchodzi Pralinka, a Jagoda poznaje Mirellę i Lukrecję

Rozdział 4, w którym Jagoda otrzymuje zaproszenie do Domu z Tysiąca i Jednej Nocy

Rozdział 5, w którym powstaje Manufaktura Czekolady, a Jagoda czyta poradnik dla czarownic

Rozdział 6, w którym Jagoda dowiaduje się o misji Konwentu Czarodziejów Almendurii i wykradzionym Krysztale

Rozdział 7, w którym rodzice wyjeżdżają i nastaje wielka powódź

Rozdział 8, w którym Jagoda mierzy się z Hedimem

Rozdział 9, w którym Mirella i Lukrecja wracają do baszty

Przypisy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Historię Jagi Czekolady dedykuję Basi – na pamiątkę magicznych chwil spędzonych w szkole muzycznej i w zachwycie nad Jej talentem.

Ilustracja – ozdobnik: Kwiaty
W Almendurii

Królestwo Almendurii to niewielkie państwo, które leży przy granicy z Pierwszym Światem, najważniejszym mocarstwem na Kontynencie. Mało kto w ogóle wie o jego istnieniu. Królestwo to nie wyróżnia się niczym szczególnym, a jego mieszkańcy starają się nie rzucać w oczy. Terytorium całego kraju można przejechać wzdłuż i wszerz w ciągu doby.

Jednak rola Almendurii jest istotna. To właśnie ona stoi na straży bezpieczeństwa i spokoju tej części Kontynentu. To w Almendurii przechowywany jest Pierwszy Kryształ, bezcenny amulet, którego moc gwarantuje bezpieczeństwo i spokój sąsiednim krajom.

Na północy Almendurii rozciągają się pasma wysokich gór, a na południu dominują niziny z polami uprawnymi. Rozległe zjawiskowe ogrody, duma całego kraju, rozpościerają się aż do jego granic, wciśnięte malowniczo pomiędzy łąki i pola. Zima w Almendurii jest łagodna, śnieg można zobaczyć tylko wysoko w górach. W lutym, kiedy na szczytach leży jeszcze biały puch, na południu kraju zakwitają już drzewa. To migdałowce. Białe i bladoróżowe płatki gęsto oblepiają gałęzie. Kwiaty pojawiają się nagle, a kolejne drzewa zakwitają coraz dalej na północ, mimo że wszystko wokół jest jeszcze szare i przygaszone. Ożywiają sine niebo i smutne krajobrazy.

Mieszkańcy Almendurii sadzą drzewa migdałowe wokół swoich baszt. Uprawa migdałowców to narodowa tradycja, pieczołowicie pielęgnowana od stuleci. To także jedno z najważniejszych zajęć Almendurczyków i źródło ich utrzymania. Receptury na migdałowe mikstury i dania są pilnie strzeżonymi rodzinnymi sekretami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie.

Białe płatki, które już w marcu spadają na ziemię, przypominają śnieg pokrywający górskie szczyty. Pejzaż gór, pól i łąk Almendurii zmienia się na kilka dni w baśniową krainę otuloną białym puchem.

Lukrecja uwielbia ten moment, kiedy zakwitają pierwsze migdałowce. Wokół baszty, w której mieszka z mamą, rośnie ich kilka.

– Patrz, mamo! Zakwitły migdałowce! – Cieszy się na widok pierwszych rozwijających się płatków. To zdecydowanie jej ulubiony czas w roku: kiedy migdałowce przekwitają, zbiera płatki do koszyka i bawi się w padający śnieg. – Jak cudownie! – woła szczęśliwa. – Migdałowce są najlepszą częścią Almendurii.

– Tak, są z nami od zawsze – potakuje jej mama, patrząc z uśmiechem na córkę.

Baszta Lukrecji i jej mamy Mirelli od ponad trzystu lat stoi w spokojnej części Almendurii. Nie dzieje się tu wiele, ale i tak obie są cały czas zajęte. Uprawiają ogród, w którym rosną wszędobylskie migdałowce, magnolie i mnóstwo lawendy. Jest też mała zarybiona sadzawka z najpiękniejszymi wodnymi roślinami.

* * *

I w tym roku na samą myśl o nadchodzącej wiośnie Lukrecja zaczyna skakać z radości. Codziennie biegnie do ogrodu i sprawdza, czy drzewa już obsypały się białymi kwiatami.

– Mamo, dlaczego kwiaty migdałowców się spóźniają? – pyta z niepokojem po kolejnej wizycie w ogrodzie.

– Jest jeszcze zbyt chłodno – odpowiada szybko Mirella, chociaż nie jest to prawda i doskonale o tym wie. Nie zamierza jednak niepokoić córki.

Przeczuwa, że ten rok w Almendurii będzie inny niż wszystkie poprzednie.

Migdałowce nie zakwitają. Mijają dni i na drzewach nie pojawia się ani jeden pąk. Ani w ogrodzie Lukrecji i Mirelli, ani w żadnym innym miejscu w Almendurii.

Wszystko zastyga w ponurej szarości. Staje się jasne, że kolejne pory roku nie nadejdą, a nad Almendurią zawiśnie widmo głodu. Sąsiednim krajom, w tym Pierwszemu Światu, zagrożą chaos i anomalie pogodowe. Tak poważny kryzys na Kontynencie mógłby mieć wpływ na równowagę świata.

– Mamo, co teraz będzie?

– Nie martw się. Nasz Konwent na pewno coś wymyśli. – Mirella próbuje uspokoić córkę, choć sama nie jest pewna, czy tak się stanie… – Wszystko będzie dobrze! Już niedługo płatki migdałowców zasypią cię jak śnieg!

Wkrótce Almendurczycy dowiadują się, kto ściągnął na ich kraj nieszczęście. To zbuntowany czarnoksiężnik Hedim przejął Pierwszy Kryształ, najważniejszy artefakt, po czym opuścił potajemnie królestwo i znalazł schronienie w sąsiedniej Echadorze. Konwent Czarodziejów, który zarządza Królestwem, planuje odzyskać amulet.