Yasmine Naghdi i Chitra Soundar

Przyjaciele w baletkach

Indu w świetle reflektorów

Ilustracje Paula Franco
Przetłumaczyła Katarzyna Kubicka

Tytuł oryginału: Ballet Besties: Indu’s Time to Shine

Tłumaczenie: Katarzyna Kubicka

Redaktor prowadzący: Edyta Wielgosz

Redakcja: Dagmara Powolny

Korekta: PRZY-SŁOWIE Basia Szymanek

Skład i przygotowanie do druku: Marta Krzemień-Ojak

Konsultacja merytoryczna: mgr Danuta Borzęcka

Text copyright © Yasmine Naghdi & Chitra Soundar, 2024

Illustrations copyright © Paula Franco, 2024

© Copyright for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o., 2024

All rights reserved

Wydanie I

Warszawa 2025

M2734

Pierwsze wydanie: PICCADILLY PRESS

Owned by UK Limited

Sveavägen 56, Stockholm, Sweden

bonnierbooks.co.uk/PiccadillyPress

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

ISBN: 978-83-8387-837-9

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

00-017 Warszawa, ul. Marszałkowska 116/122

tel. +48 22 826 08 82, fax +48 22 380 18

biuro@gwfoksal.pl www.gwfoksal.pl

www.wydawnictwowilga.pl

Moim rodzicom, którzy przez lata treningów, a potem przez całą karierę byli dla mnie największym wsparciem.

Y.N.

Wszystkim rodzicom, którzy dla swoich dzieci zawsze pragną tego, co najlepsze.

C.S.

Mojej rodzinie, która wspierała mnie, gdy zdecydowałam się podążać za marzeniem.

P.F.

Rozdział pierwszy

Kiedy Indu weszła do kuchni na śniadanie, jej mama była już ubrana w niebieski strój pielęgniarski. Wokół niej piętrzyły się stosy książek, pudełek po butach i torby z ubraniami.

– Co się dzieje, mamo? – zapytała zaskoczona tym widokiem. – Przeprowadzamy się?

– Nie – odparła mama. – Po prostu robię porządki. Chcę sprzedać rzeczy, których już nie potrzebuję.

– Nie sprzedawaj niczego mojego – powiedziała z naciskiem Indu, myśląc o wszystkich swoich ukochanych książkach.

– Uwielbiasz chomikować, co? – Mama się zaśmiała. – Zupełnie jak twój dziadek.

Zanim Indu zdążyła odpowiedzieć, ktoś zadzwonił do drzwi.

– O, to pewnie Klara! – zawołała, pędząc, by otworzyć.

Klara była jedną z najlepszych przyjaciółek Indu. Ich mamy na zmianę odwoziły dziewczynki do szkoły, choć częściej robiła to pani Madani, czyli mama Klary. Zdarzało się bowiem, że mama Indu brała w szpitalu dwie zmiany z rzędu.

Indu otworzyła drzwi i uśmiechnęła się do przyjaciółki i jej mamy.

– Cześć, Indu – przywitała się pani Madani. – Gotowa do wyjścia?

– Tak! Pa, mamo – rzuciła dziewczyna w stronę kuchni i zgarnęła torbę do szkoły. – Nie oddawaj moich rzeczy i nie zapomnij, że dziś są nasze pierwsze zajęcia w Błysku i Blasku. Zaczynamy nowy semestr, pamiętaj!

– Pamiętam – zapewniła ją mama. – Miłego dnia!

Dla Indu Błysk i Blask to nie było jedynie studio, do którego przychodziła na zajęcia pozalekcyjne. Kiedyś już uczyła się tańca, choć zupełnie innego: tradycyjnego tańca indyjskiego zwanego bharatanatjam. Ostatecznie zrezygnowała z lekcji, nerwy związane z występami przed publicznością ją przerosły. Przez jakiś czas w ogóle nie tańczyła, aż kilka miesięcy temu zapisała się do pobliskiego studia baletowego. Zrobiła to, bo chciała w końcu pokonać swój opór przed występami na scenie. Tak się złożyło, że właśnie w Błysku i Blasku poznała Klarę, Momokę, Dantego i Charliego, którzy stali się jej najlepszymi przyjaciółmi. I chociaż nie pozbyła się tremy, to taniec znów zaczął sprawiać jej radość.

W drodze do szkoły Indu i Klara szły przed panią Madani.

– Też jesteś podekscytowana powrotem do Błysku i Blasku? – zapytała Indu.

– Totalnie – odpowiedziała Klara. – I mam nowe body! I jeszcze spódniczkę. Chyba sporo urosłam w te wakacje. Rzeczy z zeszłego semestru są już za małe.

Indu zaczęła się zastanawiać, czy jej komplet też przypadkiem nie jest za mały. Może nikt nie zauważy, pomyślała. Wiedziała, że nie powinna prosić mamy o nowy strój – nie miały pieniędzy na takie dodatkowe wydatki. Body, rajstopy baletowe i szyfonowa spódniczka na każdy semestr byłyby właśnie tym: dodatkowym wydatkiem. Gdyby jednak Indu bardzo tych rzeczy potrzebowała, mama na pewno spróbowałaby jej znaleźć coś używanego. „To dobre dla planety – powiedziałaby – i dla portfela”.

– Zobacz! – Klara przerwała rozmyślania Indu, pokazując jej zdjęcie nowego zestawu baletowego na ekranie telefonu.

Indu się uśmiechnęła.

– Ten oliwkowozielony kolor jest świetny!

– Dzięki! – Klara się rozpromieniła. – Hej, a ćwiczyłaś podczas wakacji? Ja nie odpuściłam ani jednego dnia!

Jeśli sprawa dotyczyła baletu, entuzjazm Klary nie miał granic. To była właśnie cała Klara, i również tę pasję Indu w niej uwielbiała.

– Jasne, że tak. Ale pewnie nie tak dużo jak ty – odparła Indu. – Sporo za to czytałam. Wiedziałaś, że ludzie świecą w ciemności jak świetliki?! Można to zobaczyć za pomocą specjalnych kamer.

Indu kochała naukę! Chyba kochała naukę bardziej niż taniec. Nawet na pewno, w końcu jej największym marzeniem było zostanie neurochirurżką.

– Super! – zawołała Klara. – Ciekawe, jakich nowych kroków się dziś nauczymy.

– Już nie mogę się doczekać, kiedy nasza paczka znów będzie w komplecie – przyznała Indu. W wakacje, jak to w wakacje, wszyscy byli w rozjazdach i choć mieli ze sobą kontakt, bo pisywali do siebie na czacie grupowym, to okazji, by się zobaczyć na żywo, nie było zbyt wiele. Raz czy dwa spotkali się w cukierni pani Madani, Cza-czarlotce, i to wszystko. – Zatęskniłam za wspólnym tańcem – dodała.

– Ja też – przyznała Klara i obie skręciły za szkolną bramę.