Myślami przy Bogu

Małgorzata Marszał

Myślami przy

Bogu

Wydawnictwo DEBIUTANT

2025

„Myślami przy Bogu”

Copyright © by Wydawnictwo Debiutant 2025

Copyright © by Małgorzata Marszał

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Żaden fragment tekstu nie może być publikowany ani reprodukowany bez pisemnej zgody wydawcy.

Wydanie I

ISBN:

Korekta:

Ilustracje:

Projekt okładki:

Skład:

Wydawnictwo DEBIUTANT

ul. Dworcowa 2/3

82– 200 Malbork

www.wydawnictwodebiutant.pl wdebiutant@gmail.com

Boża wszechobecność Wypełniasz każdą pustkę

tajemnych zakątków,

tego, co boli, niepewne.

Zakamarki duszy przenikasz swą łaską.

Szczeliny serca zalewasz miłością, co wszystko goi.

Zagubionym myślom nadajesz bieg nowy.

Bardziej niż słońce

rozświetlasz mroki zgasłych nadziei.

W Tobie odpoczynek i utulenie, w Tobie schronienie, gdy człowiek rani.

Ty, co trwasz wiecznie

do nieśmiertelności powołałeś moje istnienie.

W Tobie żyć będę dziś tu na ziemi, a potem w niebie.

Być prochem na ziemi Pozwól mi, Boże, być prochem na ziemi. Pozwól być śliną wmieszaną w błoto. Pozwól być znieważaną, deptaną, bitą.

Pozwól mi wyschnąć, jak woda na pustyni.

Pozwól nicością być tu na ziemi, jak proch żyć marnie.

Wypal mnie, Boże! Skrusz moje „Ja”!

Ciężaru bycia znieść już nie mogę. Niech będę nikim, bo być tylko w Tobie mogę ja!

Cnota pokory Doświadczasz mnie, Panie, cnotą pokory.

Ktoś inny doznaje chwały.

Smagasz mnie biczem poniżenia, gdy miałam błyszczeć wśród wielkich.

Marne te chwile ludzkiej pychy.

Próżne pragnienie chwilowej sławy.

Chowasz mnie, Boże, w zakątkach szarości.

Nie dajesz poznać zaszczytów.

Marny człowiek, gdy szuka poklasku.

Biedny w pogoni za sławą.

Spychaj mnie, Panie, ze szczytów chwały, na których nie znajdę Ciebie.

Codzienny lęk Zabierz, Panie, ode mnie mój strach.

Mój lęk przed jutrzejszym dniem.

Niepewność drugiego człowieka i tego, co może się stać.

Lęk ogarnia mą duszę.

Ból wypełnia mą myśl.

Dążę do doskonałości,

lecz nie znam swych sił.

Czego się boję?

Co stracić mam?

Nie skrzywdzi mnie człowiek, kiedy ze mną Pan.

Brak mi ufności,

opadam z sił.

W codziennej gonitwie

boję się ludzkich kpin.

Mam być „naj…”, lepsza każdego dnia.

Wrogie spojrzenie czyha na mój błąd.

Tyle już doznałam drwin.

Nie zrani mnie człowiek, kiedy ze mną jest Pan.

Boże mój, Tobie zaufam!

Ty dodaj mi sił.

Czegoś mi brak Jezu,

Panie, przyjdź!

Pociesz me serce i napełnij radością.

Niech ochłonę po bólach i trudach dnia.

Niech moje serce napełni się Tobą.

Błądzę po drogach losu.

Szczęścia szukam,

chociaż wiem, że przy Tobie je mam.

Dlaczego ciągle czegoś mi brak?

Codzienność nie wystarcza mi!

Potrzebuję pomocy, łaski i sił.

Miłości człowieka, by pojąć Ciebie, tęsknoty, bólu i łez.

Tak znajdę Ciebie,

by wypełnić pustkę codziennych dni.