Alinka i Felek odkrywają świat.

Magdalena Karlikowska-Pąsiek Alinka i Felek

odkrywają świat.

Wydawnictwo DEBIUTANT

2025

„Alinka i Felek odkrywają świat”

Copyright © by Wydawnictwo Debiutant 2025

Copyright © by Magdalena Karlikowska - Pąsiek Wszelkie prawa zastrzeżone.

Żaden fragment tekstu nie może być publikowany ani reprodukowany bez pisemnej zgody wydawcy.

Wydanie I

ISBN: 978-83-67613-69-9

Korekta: Katarzyna Nowakowska Ilustracje i projekt okładki: Patryk Owczarz Skład: Studio Grafpa, www.grafpa.pl

Grafpa

Wydawnictwo DEBIUTANT

ul. Dworcowa 2/3

82– 200 Malbork

www.wydawnictwodebiutant.pl wdebiutant@gmail.com

Pewnego wiosennego poranka Anielka jak zwykle taplała się w błotku i chrumkała. Ryjek miała skierowany w stronę słońca. Oślepiające promienie sprawiały jej ogromną radość.

Leżała w sadzawce z zamkniętymi oczami i marzyła, że

stoi na scenie. Zebrane tłumy wiwatują:

„„Anielka! Anielka!„„,

a ona opowiada im o najpiękniejszym zakątku na świecie, czyli o bajorku położonym w malutkiej dolinie pośród gór.

–Mój dom jest najwspanialszy na ziemi.

Znajduje się w odludnej i bezpiecznej okolicy.

Jego największą zaletą jest dostatek błota, brak sąsiadów oraz błoga cisza. Czy możecie wyobrazić sobie lepsze miejsce do życia?

–Tak – odpowiedział niespodziewanie Felek.

Wystraszona Anielka nagle się poderwała. Była tak przerażona, że podskoczyła kilka metrów ponad sadzawkę, przewracając przy tym pochylonego nad nią bociana. Kiedy z powrotem wpadła do wody, błoto, które miała na sobie, unosiło się jeszcze w powietrzu.

–Pali, pali, ratunku, umieram! – krzyczała upadająca świnka. Kim jesteś i co tu robisz!?

–Niezła z ciebie histeryczka! – odpowiedział

drwiąco przybysz. – Jestem Felek. Wracam z

ciepłych krajów. Zachciało mi się pić. Z góry zobaczyłem, jak wylegujesz się w sadzawce i pomyślałem, że to dobre miejsce na krótki odpoczynek, a potem to już sama wiesz, co się działo.

Bocian stanął na jednej nodze. Złapał się pod bok i skrzydłem malował piruety w powietrzu.

–Z ciepłych krajów, czyli skąd? – zapytała zdziwiona Anielka.

–Z Afryki.

–Z frytki? Mmm..… zjadłabym! Uwielbiam chrupiące z wierzchu i mięciutkie w środku, grubo krojone frytki.

–Dziwna jesteś! Jakie frytki? Nie wiesz, co to Afryka?

–Nie!

–A byłaś kiedyś w podróży?

–Nie, po co miałabym opuszczać sadzawkę?

–Nie jesteś ciekawa, co jest za górami? –

dopytywał zdziwiony Felek.

–Nigdy nad tym się nie zastanawiałam..…

Myślę, że tylko tu jestem bezpieczna. Słońce jest dla mnie śmiertelnym zagrożeniem. Błoto chroni moją skórę przed jego promieniami.

Tylko tutaj mogę beztrosko na nie patrzeć.

Wiem to na pewno. Moja mama tak mówiła.

–Mówiła?

–Pewnego dnia wybrała się do lasu w górach i już nigdy nie wróciła. Była za długo poza bajorkiem i słońce ją zabiło!

–Ty tak na poważnie? – Bocian zaczął się śmiać.

Anielce zakręciła się w oku malutka łezka.

–Chyba nie rozpłaczesz się? O nie, co ja najlepszego narobiłem!

Felek rozejrzał się dokoła. Nie znalazł niczego, czym mógłby zastąpić chusteczkę. Nie myśląc zbyt długo, wyrwał pióro ze swojego brzucha i zaczął wycierać łzy Anielki, gilgocząc w ten sposób świnkę, która ponownie uśmiechnęła się.

–Wiesz, tak naprawdę chciałem powiedzieć, że być może coś jej się stało, ale na pewno nie z powodu słońca. Przecież liście drzew chronią wędrujących po lesie przed promieniami słonecznymi.

–W sumie masz rację. Nie pomyślałam o tym –

odpowiedziała Anielka.

–Widziałem, ile radości sprawiały Ci poranne promienie, kiedy wylegiwałaś się w błocie. Ja uwielbiam spać w blasku przydrożnych latarni, a mimo to jestem cały i zdrowy – Felek energicznie zrobił przysiad. – Uważam, że mała wycieczka Ci nie zaszkodzi, a wręcz przeciwnie, pomoże nabrać pewności siebie!

–To może wybiorę się z Tobą do ciepłych krajów, do tej Afryki?

–Świetny pomysł, tylko nie nazwałbym tego małą wycieczką. Wskakuj na grzbiet!

–Jak to? Teraz? Tak bez przygotowania i zapasów?

–Spokojnie, wracam do Afryki dopiero w sierpniu. Obiecuję, że teraz nie oderwę się od ziemi nawet na centymetr. Chcę, żebyś poczuła zew przygody!

–Zew czego? A zresztą…

Anielka machnęła raciczką i niezdarnie zaczęła wspinać się na Felka. Kiedy w końcu usiadła na jego grzbiecie, nogi bociana ugięły się.

–Ty chyba naprawdę bardzo lubisz frytki.

Przytaknęła zaczerwieniona. –Gotowa?

–Tak!

Felek wyprostował nogi, podniósł dumnie do góry głowę oraz szyję, rozpostarł skrzydła i pewnym głosem zaczął mówić:

–Panie i panowie, a raczej, droga Anielko, mówi kapitan Felek. Witam na pokładzie.

Będę odpowiadał za bezpieczeństwo podczas lotu. Proszę nie szukaj pasów. Nasza linia ich nie oferuje. Podróż potrwa jedynie dwa miesiące!

–Dwa miesiące bez błotnych kąpieli? – Świnka przestraszyła się.

–Podróżujący klasą biznes mogą w komfortowych warunkach odpoczywać w cieniu moich skrzydeł. Będziemy przelatywać nad Słowacją, Węgrami, Rumunią, Bułgarią. W

Budapeszcie zostanie podany lunch – langosz i gulasz. Prawdziwy wiatr w skrzydłach poczujemy dopiero nad cieśninami Bosfor i Dardanele. W tym miejscu mogą wystąpić

małe turbulencje. Potem międzylądowanie w Egipcie. Baklawa, daktyle, świeże krewetki…..

Mamma mia! Za to właśnie kocham Afrykę!