Tytuł: Szamanka. Wizje profetyczne 2

© Copyright: Emma Popik 1983–2023

© Copyright: Wydawnictwo Odmienne Stany Fantastyki „OdeSFa” – Fundacja KIS 2023

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki (od 2021 roku)

Pozycja w serii: 09

Redaktor serii: Jacek „Franco” Horęzga

Koncepcja i nazwa serii: Jacek „Franco” Horęzga

Credo serii: Jacek „Franco” Horęzga, Jakub Turkiewicz, Piotr Marczak

Koncepcja całości, wybór dodatków i redakcja „Form z Chaosu”: Jacek „Franco” Horęzga

Wybór opowiadań i I redakcja: Luiza „Eviva” Dobrzyńska

Korekta: Patrycja Żurek

Skład, łamanie i przygotowanie do druku: Dominika Świątkowska

Wersja elektroniczna: Agata i Paweł Jackiewicz

Ilustracja na okładce: Tomasz Maroński

Opracowanie graficzne: Anna Szwajgier, Joanna Fijałkowska, Dominika Świątkowska

Logo i layout serii: Tomasz Maroński

Logo Fundacji KIS: Anna Szwajgier

Koncepcja, nazwa i logo wydawnictwa: Jacek „Franco” Horęzga

Redaktor naczelny wydawnictwa: Jacek „Franco” Horęzga

Żadna część tej książki nie może być powielana i kopiowana w jakikolwiek sposób i w jakiejkolwiek formie bez wiedzy i zgody Wydawnictwa OdeSFa, nie licząc krótkich cytatów oraz miniaturki okładki, użytych na potrzeby recenzji oraz opracowań popularno-naukowych i naukowych.

Wydawnictwo Odmienne Stany Fantastyki „OdeSFa” e-ISBN 43341

Fundacja Kultura-Integracja-Społeczeństwo (Rok powołania – 2012)

KRS 0000438565

redakcja@odesfa.pl | www.odesfa.pl

Wydanie I

Brzeg 2023

ISBN 978-83-67504-12-6 (oprawa miękka)

ISBN 978-83-67504-13-3 (oprawa twarda)

ISBN 978-83-67504-14-0 (e-book)

Spis treści

Okładka

Strona tytułowa

Strona redakcyjna

Spis treści

OPOWIADANIA

Szamanka

Firmowy e-sklep Wydawnictwa "OdeSFa"

Księgarzu - Księgarko - Księgarnio

Nasze książki

Okładka tył

OPOWIADANIA

Szamanka

Była Szamanką i była bardzo piękna. Czarne włosy spływały gęstą falą na ramiona i lśniły. Oczy odgadywały sens, gdy skierowała wzrok na wydarzenia, a czyniła to od ich początku, przesuwały się poprzez czas i ulegały zmianie. Teraz nastąpiła kolejna chwila przemian, już druga, jaką spowodowała wraz z kobietami, które poznały i zrozumiały swoją gigantyczną potęgę. Kiedy był ten pierwszy raz? Świat przechylał się poza krawędź, tak jak teraz, już nawet nie było potrzebne najlżejsze dotknięcie palcem, by się zwalił w głębię przepaści, pokruszony na kawałki, podobne bryłom skały. Jeszcze chwila, jeszcze tylko chwila, by runął. A co robili głupi ludzie? Walczyli pomiędzy sobą o kawałek władzy, o rację, która nią nie jest i trwa chwilę, zanim zniknie.

Zgromadzili armie, stały gotowe, czekając na rozkaz królów o łbach zakutych w żelazo. Razem z rycerzami miał zginąć piętnastoletni giermek o jasnych włosach, równych na karku, na który spadnie miecz, by jednym silnym ciosem odciąć głowę. Z jakiego powodu?

Szamanka wiedziała, że i teraz, w naszej współczesności, nic tępych łbów nie zmieni, dlatego musi przygotować do wybuchu największą siłę, jaką zarządzała. Zebrała kobiety, które wydzielały tyle samo energii co ona, i wiedziały, że mogą uruchomić przyrodę – bo przedtem, w czasach krzyżowania mieczy, miała w sobie życie i siłę. Kiedy potem odsunęły się stulecia, zmarniały drzewa, wyschły rzeki, po przyrodzie pozostał wydeptany ślad zelówki. I tak jest teraz.

Kobiety w luźnych sukniach ustawiły się w okręgu po obu stronach rozłożonych ramion Szamanki. Za chwilę wykonają magiczny ruch, rzeczywistość się uruchomi i zacznie podążać w kierunku wskazanym przez wytknięty palec Szamanki. Po raz pierwszy popychały świat, pewne było jednak, że go poruszą: realność się potoczy jak zechcą, wiedziały, jaka jest siła i potęga kobiet.

Stały na pagórku powyżej brzegu oceanu, skupiły się, patrząc w zieloną głębię, w ich ciałach rosła energia. Czekały, aż wyraźnie poczują jej siłę. Pęczniały od siły cielesnej, stały, prostując plecy. Teraz, już! Szamanka dała im znak.

Szybkim ruchem szarpnęły suknie w górę wzdłuż nóg, brzuchów, wydętych piersi i ciągnęły tkaninę aż do głów. Stały przodem do oceanu, w powierzchnię uderzała ogromna ich energia. Używały jej świadomie w ważnych momentach, powodowały, że czas stawał pod ostrym kątem i przestrzeń zmieniała wymiary.

Zabulgotała zielona woda oceanu. Wyrażała gniew i gotowość, jednakże armie zakute w żelazo, czekające tuż przy linii brzegu, nie zauważyły buntu oceanu, a co więcej: nie zrozumiały. Rycerze czyścili ostre brzegi mieczy, bo według nich były zbyt tępe, by jednym ciosem ściąć głowę. O własnej śmierci nie myśleli.

Gęsta, głęboka zieleń jęknęła aż do dna i woda się uniosła, fala chciała sięgnąć nieba. Góra wody płynęła do brzegu, zaginała na szczycie swe szpony już gotowe pochwycić, zamknąć zdobycz i nie wypuścić, wciąż się zaciskając na ich ciałach.

Szamanka nawet nie drgnęła, wciąż trzymając suknię ponad głową, z jej pięknego ciała wypływały silne promienie energii, by wniknąć w zieloną głębię. Fala, druga z kolei, była wyższa i potężniejsza, postrzępiona u góry, rozpryskująca białą pianę. Kobiety wokoło nieruchomiały w napięciu, potęgując siłę Szamanki.

Rycerze wciąż ostrzyli miecze. Jeden z nich przytargał piętnastolatka, przyginając go za kark aż na swe buciory, by zwiększyć zamach miecza . Zakuty w zbroję wrzeszczał na wszystkie strony.

– Czy wiecie, co ten nędzny smarkacz rozgłasza? Co wrzeszczy prosto w twarz każdemu, kogo spotka?

Zebrała się już liczna grupa zakutych rycerzy i gęstniała wokół przygiętego nastolatka, którego usta zaciskała metalowa łapa, by nie wypowiedział słowa w swojej obronie.

– Mówi, że to oni walczą o prawdę. – Machnął drugą łapą, aż zazgrzytało żelazo na złączach. – Tamci, nasi wrogowie, są uczciwi, mówi ten szczeniak, a my to kłamcy, głupio się rzucający, by krzyżować miecze z uczciwymi krzyżowcami.

Grupa milczała, twarze im skamieniały, wściekłość na chłopaczka stawała się dzika, każdy by chciał go udusić, naciskając dwoma palcami na krtań.

Czy zdążą go zamordować? Skupieni na własnych podłych zamiarach nie spojrzeli, co wokoło nich się zwiększa. Szamanka wyprostowała plecy jeszcze silniej, wszystkie jej kobiety wypinały piersi jak bochny białego chleba życia. Gigantyczna fala zielonej wody wybuchła w górę, prąc do przodu.

Miecz rycerza zatrzymał się w najwyższym punkcie, od którego miał błyskawicznie spaść. Zimne twarze skamieniały. Pochylony kark chłopca drżał.

– Teraz! – wrzasnął zakuty rycerz.

– Teraz! – krzyknęła Szamanka.

Woda runęła na brzeg, zatopiła ostre miecze, gromadę rycerzy i okrutne zamiary. Czerwień rozpłynęła się w zieleni oceanu, jeśli krew w ogóle zmieszała się z wodą. Poziom wody wciąż się unosił ponad głowami w hełmach, aż się zrównał z pagórkiem, fala obmyła stopy kobiet, liżąc je w pokornej podzięce, jak jęzory wodnych wilków. Szamanka obciągnęła suknię i wszystkie kobiety opuściły ramiona rozwierając dłonie, suknie opadły aż do stóp. Woda w oceanie mruknęła jak senny mężczyzna i ucichła, zasypiając.

Kiedy fale oceanu się uładziły, Szamanka tkwiła wciąż nieruchomo na brzegu. Wyciągnęła ramiona i przymknęła oczy. Najpierw zobaczyła rycerza, którego noga zaplątała się w liny łodzi Wikingów. Otworzyła oczy, wyciągnęła palec wskazujący w ciemny punkt na oceanie i skierowała oczy na jedną ze swoich kobiet, a ta zerwała z siebie suknie, wzięła nóż w zęby i wskoczyła w głębię. Poruszała ramionami spokojnie i szeroko, a woda oceanu, wciąż nisko leżąca z rozkazu szamanki, nie drgnęła. Kobieta dopłynęła do uwięzionego, wyjęła nóż z zębów, przecięła jednym ruchem konopną linę, pchnęła ręką plecy mężczyzny, wypływał z głową pochyloną, by upaść gdzieś na skraju lądu, co nie było ważne dla kobiety. Pochwyciła w ramiona jego duszę i podpłynęła wprost pod stopy Szamanki.

Uczyniła kilka znaków palcami, woda w oceanie wydźwigała się, podnosząc ciała mężczyzn, by je porozrzucać na różnych lądach, a kobiety chwytały ich dusze i przytulając, szeptały im, do czego są stworzone i co mają uczynić w przeznaczonym czasie, aż staną się wielkie i potężne, bo do tego zostały stworzone. Głaskały je po głowie, by nigdy więcej nie zostały zakute w żelazne hełmy i geniusz ich promieniował swobodnie i daleko. Potem rozsyłały te promieniste dusze poprzez przestrzeń i czas, a one trafiały do innych kobiet, raz do jednej, a za stulecie do innej i powstawały historie miłosne smutnych Tristanów i bezmyślnych Izabel, opisywanych w romantycznych czy rymowanych dziełach, notowanych cyrylicą albo systemem zero jeden, tworząc historię emocji uznanych za wielkie i płonące. Tylko jedna nie znalazła bliskiej duszy i trwała w chłodzie, zamarznięta na lód.

Energia ciał kobiet, pojmowana po stuleciach fałszywie i traktowana byle jak, ośmieszona, zachowała się ze zrozumieniem u Szamanki. I teraz, po stuleciach, kiedy bryła Ziemi zaczynała niebezpiecznie balansować na krawędzi, zostanie ponownie uruchomiona.

Szamanka pozostała wraz z kobietami, czekając, kiedy będą mogły kroczyć poprzez czas, który się przekrzywi i odsunie to wydarzenie – ono wcale nie zaszło, chociaż rycerzy zginęło tyle samo, jak gdyby skrzyżowali ze sobą ostre miecze, bo o krzyż i przeciwko niemu miały się wtedy toczyć krwawe bitwy.

Do dzisiejszego dnia wszystkie kobiety Szamanki rozwiązały wydarzenia, które je zaplątały z wieloma mężczyznami.

Trzymając się rąk Szamanki, mogły spokojnie podążać na miejsce spotkań w teraźniejszości, nie oglądając się poza siebie, wszystkie oprócz jednej. Sprawa ciągnęła się za nią otwarta, chociaż tylko ona widziała ją przed sobą w tym życiu i teraźniejszości. Od tamtego wydarzenia na brzegu oceanu kroczyły stulecia – najpierw jak brzęczący blachami rycerze, po chwili czy po setkach lat szły jak tupiące buciorami żołdactwo, potem mknęły niewidzialnie systemami zero jeden, a ta jedna kobieta wciąż nie mogła spotkać chłopca o złotych włosach obciętych równo na linii karku. Pochylała się nad każdym jasnowłosym, a nawet odsuwała palcem złote kosmyki, kiedy miała okazję, choćby siedząc w samolocie za jego plecami, by sprawdzić czy zachowała się czerwona blizna od ciosu miecza. Za każdym razem oddychała z ulgą. Odnawiała się w niej nadzieja, wierzyła, że zdąży, zanim bryła przechyli się poza krawędź świata. Wystarczyłoby, żeby dotknęli się końcami palców, a siła popłynęłaby i zrobiła to, co motyl.

***

Chłopiec szedł gęstym lasem. Przemykał się pomiędzy potężnymi pniami o chropawej korze. Miał piętnaście lat, ale nie stał się jeszcze mężczyzną, nawet o tym nie myślał, nie marzył nigdy dotąd, jego ciało się nie poruszyło, trwało sztywno w nienapoczętej cielesności.

Przychodził co kilka dni, znał każdą gałązkę. Nie patrzył na drzewa i krzewy, lecz pod nogi: zbierał grzyby, chwytał palcami jagody, od razu wsuwał je pomiędzy wargi, gdyż koszyk wypełniały po brzegi fioletowe, wydęte owoce.

Wkrótce przeciśnie się z powrotem poprzez chaszcze, usiądzie skromnie na skraju rowu, ciągnącego się wzdłuż szosy. Koszyki postawi z tyłu na dnie dawnego strumienia, teraz suchego, bo od dawna nie spływała tu woda. Samochody zatrzymywały się przy chłopcu, on się podnosił, wręczał półkilogramową torebkę i zaciskał rękę na dziesięciozłotowym banknocie.

Tego dnia okolica wydała mu się obca, nieznana i tak bardzo dziwna, że nagle stanął. Patrzył uważnie na pnie drzew i plątaninę gałęzi. Osłonił oczy ręką, choć słońce ukryte za chmurami zgasiło swoje promienie i nie odgadł, co go raziło. Opuścił ręce, zrobił krok i potrącił coś butem. Ogromny grzyb, brązowy kapelusz dorodny i zdrowy. Nigdy takich tu nie było.

Rosły tak gęsto, że dotykały się brzegami kapeluszy. Szybko obliczył, ile zarobi tego dnia, gdy zbierze je wszystkie. Matka na pewno pozwoli mu zatrzymać dwadzieścia złotych. Wykręcał grzyby ze ściółki i wkładał je delikatnie do koszyka.

Nie podnosił głowy, zbierał szybko, lecz nagle ręka natrafiła na puste miejsce. Z ziemi nie wystawał ani jeden grzyb. Wyprostował się i otworzył szeroko oczy: pusta przestrzeń i tylko trawa. Drzewa przed nim miały grube, powykręcane pnie, wokół nich zaplatały się starsze, trzymając jak ramionami te młodsze, wyrastające z nich jak z dawnych stuleci. Przerażony chłopiec szybko się obejrzał i znowu przeniósł wzrok do przodu: tak samo pusto jak przed chwilą.

Panowała cisza. Nie dmuchnął najlżejszy wiaterek. Nie ruszał się ani jeden listek, cały świat przed nim wyglądał jak sztywny.

„Wszystko umarło”, zmartwił się chłopiec. Grzyby znikły jak oddzielone linią. Łączyły się pod powierzchnią ziemi i działały wspólnie. Krzaczki jagód wycięła niewidzialna kosa.

Pochylił się i postawił swoje dwie kobiałki na trawie. Nie wiedział, że zaznaczył niewidzialną granicą pomiędzy tym światem a tamtym, o którym nic nie wiedział, istnienia nie przeczuwał. Ruszył przed siebie, unosząc głowę, jego oczy patrzyły prosto i przybliżał się krok za krokiem, nie rozumiejąc, kto każe jego nogom stąpać.

Spomiędzy pni, gdzieś w głębi, zaczęły się wydobywać kształty grubych murów ze starych cegieł. Potrząsnął głową przecząco. „To nie ja”.

To wzbudziło w nim lęk, serce łopotało i słyszał chlupot krwi. Co go tak przeraziło, przecież to tylko mury, ale dlaczego same się wybudowały i w jaki sposób? Dlaczego w lesie?

Zatrzymał się pomiędzy drzewami, patrzył na ruinę: mury, poszarpane brzegi. Pomiędzy jedną ścianą a drugą puste miejsce na okno, którego nie było. Zmrużył oczy, by lepiej widzieć: teraz zarysowały się prostokąty okien, gdzie tylko spojrzał. Nagle coś zabłysło, czyżby szyba? Przecież dawno je wybito. Nie widział trawy, na ziemi leżały kawałki starych cegieł o obtłuczonych brzegach. „To ja”, powiedział sobie. Nie wiedział jak ani dlaczego.

Usłyszał dźwięki od strony ruiny, stanął, potarł się ręką po karku, robił to zawsze w chwili niebezpieczeństwa, lecz nie wiedział, z jakiego powodu. Przechylił głowę, w uszy drapało powolne skrzypienie starych ciężkich drzwi. Otworzyły się, stały nieruchomo. Usłyszał melodię, śpiewał dźwięczny dziewczęcy głos, słowa brzmiały znajomo, jakby w języku, którym mówił, jednak nie mógł ich zrozumieć, były powykręcane lub poucinane.

Dziewczyna pojawiła się nagle, pochyliwszy się, uniosła ręką gałąź i stanęła tuż przed nim. Nie spuszczała z niego niebieskich oczu tak olbrzymich, że w nich utonął. Był pewien, że to stało się naprawdę i się nie mylił. Patrzył i nasłuchiwał, trwała cisza, zaciskały się wargi pięknej dziewczyny.

– To ty. – Wyciągnęła rękę, ale go nie dosięgła, choć przecież stał o krok.

– Czekałam – szepnęła, ale to nie była prawda. Wiedziała, że to ona wysłała go na śmierć.

„Kim ty jesteś?”, chciał zapytać. „Nie znam ciebie”, dodał w myśli, a ona usłyszała.

– Kiedyś bardzo mnie kochałeś. Nie pamiętasz?

Zmarszczył brwi zdziwiony.

– Pragnąłeś mnie. – Podciągała dłonią krótką spódniczkę, prostując i kurcząc palce.

Kłamała, nie chciał jej, nie mógł, miał zimne ciało, ale tego nie odgadła, dlatego niechęć uznała za obelgę, takiej odmowy się nie przyjmuje. Oznacza pogardę i odrzucenie, podeptanie godności. Jakże to, nie przyciągnęły go wydęte piersi i biały brzuch, tego nie można puścić płazem i miecz nie spadnie płazem jego kark. Czyż wściekłość jej nie otumaniła, nie ogłupiła, wykręcając na odwrót decyzje? Kto ma zostać ukarany, ileż stuleci musi przeminąć, by powrócili krzyżowcy z mieczami i uratowanym giermkiem? Dlaczego nie zrobiła tego wtedy, dlaczego nie zrozumiała, przecież i teraz, kiedy została przy Szamance i jej moce się powiększyły, jego chłód pozostał… Stulecia przeszły na próżno, nie wypełniając jego ani jej, kara nie została wymazana. Musi działać, nie zostawi tej próżni w ciałach do następnej przemiany. To nie ją musi chłopiec wybrać, może to być inna dziewczyna, błąkająca się po lodowej łące, ale jego chce ocalić i wypełnić żarem jego ciało.

Jego oczy otwierały się coraz szerzej, w uszach wrzasnęło brzydkie słowo, jakim jego matka określała takie kobiety. Stał i patrzył, a dziewczyna wciąż podnosiła spódniczkę. Niczego pod nią nie miała, wydął się biały brzuch.

Nagle zerwała się wichura, trzeszczały grube pnie drzew, skrzypiały konary. Podmuch wiatru pchnął go i przewrócił, chłopiec toczył się po trawie aż do szosy, po której pędziły samochody. Rozłożył ramiona, by się zatrzymać o pnie. „Gdzie koszyk?”.

Widział jakieś obrazy, przemykały mu szybko przez wyobraźnię, bo chyba nie przez pamięć. Wiedział, że nic takiego się nie wydarzyło w jego krótkim życiu. Uniósł głowę, czuł, że coś kapie z jego szyi i spływa po piersi. „Skaleczyłem się przy ostrzeniu miecza”, pomyślał, ale zaraz dopowiedział: „Przecież nigdy nie miałem miecza”. „Nie pamiętasz, że byłeś rycerzem, to znaczy giermkiem, bo ukończyłeś ledwo piętnaście lat i dopiero służyłeś”.

„Teraz mam tyle samo. Kim jestem, na pewno nie giermkiem, co to znaczy w ogóle znaczy?”. Usiłował przypomnieć sobie lekcje z historii w szkole, ale ten przedmiot tak go nudził, bo podawali daty zawierania pokoju czy wywoływania wojny, a on nie wiedział dlaczego, po co i kto z kim. Nie rozumiał świata z kart książek. Ten współczesny był prostszy: zbieranie grzybów, dwadzieścia złotych.

Po chwili zobaczył, że porusza ramionami, jakby rysował okręgi. „To się nazywa pływanie”. Nigdy nie wykonywał tej czynności i nie rozumiał, po co się to robi, wody było tak mało, można było przejść gołą stopą przez rzekę. Nikt zresztą tego nie robił, by nogi nie pokryły się pianą trucizny.

Dziwiło go, że tak dużo ma wody ponad głową i wokół siebie, wydawało się, że ciągnie się bez końca we wszystkie strony i czuje głębię pod nogami. Dopiero teraz przypomniał sobie to słowo, nigdy w jego świecie nieużywane. Poczuł smak wody w ustach, był delikatny, lekko słony. Przełknął łyk, ale nagle się zakrztusił. Chciał wypluć, lecz łyknął jej więcej, dusił się, wymachiwał szybciej ramionami, odpychał się stopami, nie wiedząc od czego, dążył w górę. Woda sama go wypchnęła, leżał na powierzchni, twarzą w dół, napłynęła nagle jeszcze jedna, delikatna, jakby pieszczotliwa, kobieca i obróciła go twarzą w górę, płuca się podniosły i opadły.

***

Szamanka stała w dużej sali będącej jadalnią. Przyjeżdżała tu ze swego domu, by się spotkać z kobietami. Każda z nich miała swoje problemy, toteż chciała się ich pozbyć, ale najpierw zobaczyć w całości, potem zrozumieć, co się właściwie stało, co uczyniła i z jakiego powodu. Nazywały je krzywdą, ale nigdy grzechem, nie uznawały jego istnienia.

Każda z zaprzyjaźnionych z nią kobiet przybywała tu często. Szamanka była z nich najstarsza, nie chodziło tu o lata, znała wydarzenia sprzed stuleci, a może i dawniejsze, tylko dlatego, uważała siebie za wiekową, miała w sobie mądrość stuleci. Mówiła im o przeszłości, niby to o zwykłych wydarzeniach i oficjalnej historii uznanej przez wszystkich i opisanej na stronach podręczników.

Dom, w którym się spotykały, był pięknym dworkiem, zbudowanym w starym stylu, z dużym stołem w jadalni, wokół którego wygodnie się siedziało na miękkich fotelach, a pomiędzy nimi pozostało tyle miejsca, że można je było swobodnie przesuwać bez obawy zahaczenia poręczami.

Zebrały się teraz, aby zakończyć ostatnią sprawę kobiety i rozgrzać jej zimne ciało, a może nawet i drugie – mężczyzny, którego życie kiedyś uratowały.

Zbierały zioła w lesie, mieszały je, odgadując ich tajne działanie, parzyły i robiły wywary. Wypijały w odpowiednio wydzielonych porcjach i o określonych porach. Nagle się otwierały w ich umysłach sceny z przeszłości. Bywało, że wykrzykiwały zaskoczone, widząc siebie w niezwykłej sukni sięgającej do ziemi i w naszyjniku z drogich kamieni, posadzone na ozdobnym fotelu, czyżby to był tron? A obok miał siedzieć mężczyzna, równie godnie odziany, ale go nie było, co wywołało przerażenie, gdyż widziała swoje zaciśnięta zęby. „Co ja zrobiłam, kim wtedy byłam?”, pytała siebie przerażona, zajmując w teraźniejszości fotel w jadalni obok Szamanki. Przepatrywały przeszłość, by odgadnąć i naprawić krzywdę: swoją lub cudzą.

Oglądały historię, całkowicie odmienną od przyjętej przez ogół, nie pytały jednak, która jest prawdziwa.

***

Samochód jechał dość szybko, lecz łagodnie, gdyż na tylnym siedzeniu siedziała dziewczyna, córka kierowcy. Była wrażliwa na każde drgnięcie, wtedy coś się w niej trzęsło, ojciec o tym wiedział i zrobiłby wszystko, by jej oszczędzić przykrych doznań.

Nie miała przyjaciół ani nawet koleżanek, na szkolnym korytarzu nikt do niej nie podchodził i nie zagadywał, ojciec załatwił w dyrekcji nauczanie zdalne, co odbywało się prosto. Przebywała w swoim pokoju i rozmawiała z nauczycielem, nie widząc żadnego z uczniów w klasie. Izolacja dziewczyny się pogłębiła, chociaż ojciec woził ją wszędzie, gdzie odbywały się jakieś wydarzenia, ale tam również stała sama pod ścianą, wpatrzona w ekran komórki.

Teraz było tak samo. Ojciec, siedzący za kierownicą, nawet nie próbował jej zagadywać. Oparł łokieć na otwartym oknie i jechał spokojnie, czasem zerkając na pustą drogę.

– A cóż to? – powiedział głośno, zdziwiony.

Córka podniosła wzrok, niczego jednak nie zauważyła. Zatrzymał się i wyłączył silnik. Wysiadł, pozostawiając za sobą uchylone drzwi. Dziewczyna uniosła głowę, ale ponieważ nie widziała ojca, poczuła się nieswojo, wstała, wciąż trzymając komórkę na rozłożonej dłoni. Nadal nie zauważyła ojca, a przecież takiego wysokiego musiałaby widzieć, gdyby stał obok samochodu.

„Gdzie odszedł?”, przeraziła się. „Gdzieś daleko, przecież tu jest las, zgubi się i nie wróci”. Już chciała krzyczeć co sił w płucach: „Tato, nie opuszczaj mnie”. Wyskoczyła z samochodu, stanęła obok, chwyciwszy się drzwiczek.

Zobaczyła go i wciągnęła głęboko powietrze. Ojciec kucał na brzegu drogi. Coś tam leżało. Zrobiła krok w tamtą stronę. Leżał tam chłopiec o jasnych włosach, twarzą do ziemi, nie mogła więc zobaczyć jego twarzy. Ojciec dotykał szyi chłopca, badając puls. Dziewczyna podeszła jeszcze krok, czyniąc to powoli, bała się, że leży przed nią nieżywy, co ją przerażało. Ojciec zrozumiał jej strach, odwrócił głowę i rozciągnął usta w pocieszającym uśmiechu. Zatrzymała się i patrzyła, czekając na wyjaśnienie. Palce ojca delikatnie podsunęły włosy na karku chłopca, odsłoniły ranę z kroplami krwi spływającymi na ramiona. Wyjął chusteczkę i delikatnie ocierał krew, dotykając skóry. Potem położył chusteczkę wzdłuż rany, krew już nie płynęła, rana była powierzchowna.

Dziewczyna zobaczyła kamień obok głowy chłopca, znaczyła go smuga krwi. Domyśliła się, że spadł z pagórka i uderzył się o ten kamień.

Ojciec delikatnie uniósł chłopca i obrócił go twarzą do góry, wciąż podtrzymując głowę od spodu. Dziewczyna otworzyła szeroko oczy i wpatrzyła się w twarz chłopca i nie mogła oderwać wzroku. W tej chwili leżący podniósł powieki, ich oczy się spotkały i wciąż tonęły w błękicie, który z siebie wydzielały. Ojciec uniósł chłopca z ziemi i trzymając go na rękach, poszedł w samochodu. Położył go na tylnym siedzeniu, dziewczyna usiadła obok i położyła jego głowę na swoich kolanach, wyrównując zakrwawioną chusteczkę.

Kobieta wracała do pałacyku, wszystkie siedziały wokół stołu, czekając na powrót ostatniej z nich. Czekały, że ostatnia sprawa zostanie w tym stuleciu rozwiązana. Minęło ich wiele od okresu krucjat. Rycerze, którzy wtedy zostali pochłonięci falami oceanu, byli rzucani ruchami wody. Jeden nawet dotarł do dna, nie wypłynął w górę, zaczepiwszy końcem opancerzonego buta o splątane liny zatopionej łodzi. Zostawał, póki go nie uwolniono, kąsany po trochu przez ryby z ostrymi zębami. Innych wyrzucały fale na obcych brzegach w nieznanych i nieodkrytych krajach.

Każda z kobiet zebranych w pałacyku musiała ratować wielu z zabranych przez fale. W ciągu stuleci udało się zmienić serce i dusze każdego z nich. Spotykali i się rozstawali, po wiekach natykali się na siebie ponownie i coś ich łączyło, a potem rozdzielało. Uczucia ich miały różną temperaturę i wydźwięk, tworzyła się z nich historia emocji. Nie przeżyły jednak niczego wielkiego i wzniosłego, dlatego skupiły się wokół Szamanki. Stały w milczeniu, oglądając wielkimi oczami, co się ma wydarzyć, na co czekały bardzo długo. Ostatni chłopiec, pusta dusza, i kobieta od Szamanki miały zakończyć swoją długą drogę, zrobić ostatni krok, wypowiedzieć ostatnie słowo, gdyż historia musi być skończona. Potem skupią swe siły na losach globu, który balansował na krawędzi. Kiedy rozwiążą sprawę ostatniej z kobiet i chłopca, drżenie na krawędzi się uspokoi. Rzeczywistość rozchwiana kłamstwem i oszustwem podobnie jak sprawa ostatniej z kobiet. Jedno małe wydarzenie, równie delikatne jak skrzydła motyla uspokoi drżenie na krawędzi, tak, wystarczy tyle, lecz któż w to uwierzy? Wszyscy oczekują wielkich sił, jak tamte łby w żelaznych pancerzach.

Kiedy jechali samochodem do miasta, dziewczyna wciąż patrzyła na głowę chłopca, leżącą na jej udach. Czuła ciepło, czyżby miał tak gorące włosy, czy to krople jego krwi tak grzały? Nie mogła oderwać wzroku, oglądała zarys czoła, kształt nosa i wypukłe wargi, lekko uchylone. Pochyliła się nad nimi, wmawiając sobie, że chce sprawdzić czy chłopiec oddycha. Poczuła gorące powietrze i lekkie dmuchnięcie na ustach.

Ojciec widział wszystkie ruchy i dotknięcia swojej córki, rozumiał, co myśli i co czuje. Wielka radość rozlała się w jego sercu, córka już nie będzie sama, nieważne, kim jest chłopak, istotne, że się spotkali i od razu połączyli. Zrobi wszystko, by go uratować i wyleczyć, nieważne, ile trzeba będzie zapłacić. Kierował nadal ostrożnie, by nie pogorszyć stanu chłopca. W szpitalu wręczył lekarzowi banknot o wysokim nominale, wyjaśnił, co się wydarzyło.

Siedzieli obok siebie w poczekalni, gdy chłopca zabrano na salę. Czekał, że pielęgniarka przysłana przez lekarza przyniesie mu wiadomość o wybudzeniu chłopca. Usłyszał turkotanie kółek szpitalnego wózka, po chwili w drzwiach ukazała się kobieta w białym fartuchu i uczyniła przyzywający gest. Ojciec podniósł się z krzesła, córka poszła za nim. Chłopiec leżał na łóżku, biały bandaż owijał jego głowę. Ojciec porozmawiał z lekarzem przed salą, po czym lekko uśmiechnięty wszedł do sali. Chłopiec na wpół siedział na wysoko ułożonych poduszkach. Pielęgniarka rozpinała bluzę na jego piersi, by przykleić plastry do badań. Dziewczyna podeszła blisko.

– Pomogę pani.

Lekarz polecił pielęgniarce spełniać życzenia dziewczyny. Pozwolił jej przyklejać plastry na piersi leżącego. Dotknęła jego ciała i głaskała, nie mogąc oderwać rąk.

Kiedy skończyły zadanie, usiadła na krześle obok. Patrzyła cały czas, zachwycając się jego twarzą. Wpatrywała się, błagając siły, by otworzył oczy.

W pałacyku, gdzie zebrały się kobiety z Szamanką, trwało milczenie. Wszystkie kobiety zebrały się wokoło, czekając, aż przyjdzie ostatnia. Otworzyły się drzwi, stanęła na progu.

– Trzymałaś go, nie chciałaś oddać – powiedziała Szamanka.

– Wiem, to moja wina – powiedziała wchodząca. – A teraz ma dziewczynę, której oddaję jego duszę.

Podeszła do wszystkich i dołączyła do okręgu. Wzięły się za ręce i zacisnęły, wypowiadając życzenie.

Dziewczyna siedziała przy łóżku. Wpatrywała się w chłopca, nagle usłyszała jakieś słowa, wypowiadane życzenie, którego nie mogła zrozumieć. Kto je wypowiadał? Słowa brzmiały dziwnie, powykręcane końcówki i nieużywane już przedrostki. Podniosła się i pochyliła nad chłopcem, przysuwając twarz blisko jego policzków. Patrzyła, usiłując zrozumieć słowa, dotknęła wargami jego ust i nie miała siły się odsunąć.

Chłopiec otworzył oczy.

– A gdzie moje kobiałki z grzybami?

– Pójdziemy po nie razem.

Firmowy e-sklep wydawnictwa

„OdeSFa”:

– atrakcyjne ceny i promocje;

– firmowe ciuciaki, kubki i inne gadżety;

– programy lojalnościowe, w tym m.in. „Klienci ze Stali”;

– księgarnia i antykwariat;.

– oferta dla księgarni.

Zapraszamy do kontaktu www.odesfa.pl

Ludzki wymiar fantastyki?

„OdeSFa” – wydawnictwo z „Duszą”

Księgarzu – Księgarko – Księgarnio

(…i Wy też, KsiĄżniczki… ;) )

Oferujemy współpracę bezpośrednią i atrakcyjne rabaty na nasze książki.

Zostań naszym partnerem, skosztuj naszych firmowych „ciuciaków” i zdobądź certyfikat-laur „Księgarni z «Duszą»”

Zapraszamy do kontaktu: sklep@odesfa.pl

Ludzki wymiar fantastyki?

OdeSFa – Wydawnictwo z „Duszą”!

NASZE KSIĄŻKI

Kyna

Michał Kubacki

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-51-5

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 406

Urban Fantasy

Nazywa się Green. Kyna Green. Powszechnie znana w Londynie i okolicach jako wiedźma.

Współczesny Londyn. Poznajemy miejsca stanowiące w centrum metropolii oazy dawnych, uważanych za magiczne, puszcz. Jak chociażby skrawek prastarego lasu Queen’s Wood – ponad 20-hektarowy rezerwat, wydzielony w dzielnicy Muswell Hill.

To tam przyciągająca uwagę niezwykłą urodą, tytułowa Kyna prowadzi swój zakład fryzjerski. Fryzjerka od 250 lat, uzdrowicielka posiadająca nadnaturalne zdolności. Równie sprawnie jak nożyczkami posługuje się magią. Zafascynowana technologią miłośniczka sztuki, z której czerpie ukryte zasoby Mocy.

Kyna należy do elitarnego Kręgu Władających. Niektórzy mówią z przymrużeniem oka, że wzorem legendarnego agenta MI5 – ma mityczną i mistyczną „licencję na MOCowanie”.

Stawką w tej grze jest nie tylko życie bohaterów, ale przede wszystkim istnienie całej ludzkości.

SILNA POSTAĆ KOBIECA • SPISKI • WSPÓŁCZEŚNI ŁOWCY CZAROWNIC • KRYZYS ENERGETYCZNY • TAJEMNICZE ORGANIZACJE

Wiedźma z Podhala

Tom I. Jesteś na to zbyt młoda

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-15-7

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 426

Fantasy, Young Adult

Opowieść o miłości, przyjaźni, samotności i niezwykle trudnych, ale dojrzałych decyzjach, jakie musi podjąć nastoletnia Edyta Gwerska. Po tragicznej śmierci rodziców piętnastoletnia Edi przeprowadza się z Warszawy do niewielkiej wsi pod Krakowem. Trafia pod opiekę jedynych krewnych, o istnieniu których nie miała wcześniej pojęcia – ciotki Janiny i wuja Freda. Nadprzyrodzone zdolności, które odziedziczyła po matce niekiedy utrudniają życie i kontakt z rówieśnikami, ale bywają też niezwykle pomocne.

NASTOLETNIA BOHATERKA • WIEDŹMY • TAJEMNICZE RYTUAŁY • MAGIA • WAMPIRY • ŁOWCY CZAROWNIC • MITOLOGIA SŁOWIAŃSKA

Wiedźma z Podhala

Tom II. Nie jestem już dzieckiem

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-50-8

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 354

Fantasy, Young Adult

Znakomita kontynuacja losów Edyty. Dziewczyna żyje w dwóch światach. Chodzi do zwyczajnej szkoły, przygotowuje się do matury, pomaga ciotce w opiece nad zwierzętami, uczy się jak być wiedźmą. Magiczny świat wykreowany przez autorkę, cała plejada niedostrzegalnych ludzkim okiem istot rodem z baśni, legend i prasłowiańskich wierzeń, zagadki, tajemnice, chwile grozy i niezwykłe przygody bohaterów tej powieści – wszystko to sprawia, że od książki nie sposób się oderwać.

NASTOLETNIA BOHATERKA • WIEDŹMY • TAJEMNICZE RYTUAŁY • MAGIA • WAMPIRY • ŁOWCY CZAROWNIC • MITOLOGIA SŁOWIAŃSKA

Wiedźma z Podhala

Tom III. W poszukiwaniu siódmej siostry

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-72-0

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 334

Fantasy, Young Adult

Wiedźma z Podhala: W poszukiwaniu Siódmej Siostry, to długo oczekiwana kontynuacja losów Edyty Gwerskiej z powieści Jesteś na to zbyt młoda. Stanowi ona jednak zupełnie odrębną historię. Każdy, kto nie czytał pierwszej części, z łatwością zorientuje się w losach bohaterki i jej przyjaciół.

Autorka sprawnie wprowadza czytelnika w jej historię i snuje opowieść dalej tak, by mógł się z nią zaprzyjaźnić już od pierwszych stron książki. Wiedźma z Podhala to wciągająca i ciekawa powieść, w której dawne podania i baśnie mieszają się z nowoczesną codziennością i wpisują w życie XXI wieku.

To opowieść o miłości, przyjaźni, samotności i niezwykle trudnych, ale dojrzałych decyzjach, jakie musi podjąć nastoletnia Edyta, aby ochronić swoich przyjaciół. Nadprzyrodzone zdolności, jakimi obdarzyła ją natura, niekiedy bardzo utrudniają jej życie i kontakt z rówieśnikami, jednak często bywają bardzo pomocne. Powieść Luizy Dobrzyńskiej czyta się jednym tchem. To wyśmienita pozycja dla nastolatek, które chciałyby się oderwać od rzeczywistości.

NASTOLETNIA BOHATERKA • WIEDŹMY • TAJEMNICZE RYTUAŁY • MAGIA • WAMPIRY • ŁOWCY CZAROWNIC • MITOLOGIA SŁOWIAŃSKA

Córka Azrai

Tom I

Oksana Usenko

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-58-4

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 358

Science Fantasy Fiction, Young Adult

Trylogia „Córka Azrai” wyrosła na kanwie dziecięcych marzeń, miłości do ojczyzny, oczarowania morzem oraz szczerego podziwu dla podwodnego świata. Syreny jako ucieleśnienie tajemniczego piękna, ryby, glony i cała ta niesamowita różnorodność fascynowały mnie bowiem od najmłodszych lat.

„Córka Azrai” to dobra baśń, ale jak każda bajka składa się z fragmentów prawdziwego życia: faktów, opowieści, myśli i emocji, których osobiście doświadczyłam lub napotkałam na swojej życiowej drodze.

W tej książce znajdziesz nie tylko przygody, ale także opowieść o zwykłych mieszkańcach Ukrainy w spokojnych, choć nie najłatwiejszych latach 90. XX wieku, dziewczęce marzenia i oczywiście morze.

Oksana Usenko

NASTOLETNIA BOHATERKA • RETELLING BAŚNI • SYRENY • PODWODNY ŚWIAT • DOJRZEWANIE • PIERWSZA MIŁOŚĆ

Córka Azrai

Tom II. Tajemnice oceanu

Oksana Usenko

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-60-7

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 412

Science Fantasy Fiction, Young Adult

Trylogia „Córka Azrai” wyrosła na kanwie dziecięcych marzeń, miłości do ojczyzny, oczarowania morzem oraz szczerego podziwu dla podwodnego świata. Syreny jako ucieleśnienie tajemniczego piękna, ryby, glony i cała ta niesamowita różnorodność fascynowały mnie bowiem od najmłodszych lat.

„Córka Azrai” to dobra baśń, ale jak każda bajka składa się z fragmentów prawdziwego życia: faktów, opowieści, myśli i emocji, których osobiście doświadczyłam lub napotkałam na swojej życiowej drodze.

W tej książce znajdziesz nie tylko przygody, ale także opowieść o zwykłych mieszkańcach Ukrainy w spokojnych, choć nie najłatwiejszych latach 90. XX wieku, dziewczęce marzenia i oczywiście morze.

Oksana Usenko

NASTOLETNIA BOHATERKA • RETELLING BAŚNI • SYRENY • PODWODNY ŚWIAT • DOJRZEWANIE • PIERWSZA MIŁOŚĆ

Córka Azrai - Донька Азраї

Oksana Usenko

Seria wydawnicza: FantaSFa

ISBN: 978-83-962412-9-0

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 652 (327+325)

Wersja polsko-ukraińska

NASTOLETNIA BOHATERKA • RETELLING BAŚNI • SYRENY • PODWODNY ŚWIAT • DOJRZEWANIE • PIERWSZA MIŁOŚĆ

Chciej mnie zawsze

Jakub Turkiewicz

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-962412-2-1

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 414

Fantastyka, Kryminał, Space Opera

Bohaterem powieści jest Michał Kerol, najlepszy na świecie detektyw z przełomu XX i XXI wieku. W 3053 roku, staje przed nim nowa zagadka kryminalna. Musi znaleźć zabójcę kapitana statku „Szczupak”, na którym poprzez kosmiczną pustkę podróżują tysiące ludzi. Kłopot w tym, że śledztwo idzie średnio, a detektyw nie jest do końca sobą.

„Morderstwo, władza, manipulacje i ludzkie namiętności. Elegancki kryminał science fiction, czerpiący z klasyki noir. Gdzie osobowość, świadomość, doświadczenie i wspomnienia polskiego detektywa z XX wieku zostają wszczepione w sklonowane ciało jego sobowtóra, daleko od Ziemi i kilka setek lat w przyszłości”.

Jacek „Franco” Horęzga

„Debiutancka powieść Jakuba Turkiewicza zaskakuje świeżością pomysłów i spojrzenia na temat. Autor z niezwykłą lekkością przeskakuje od poważnego, nawet dramatycznego tonu do niefrasobliwej żartobliwości i z powrotem. Od początku do końca gra na emocjach czytelnika z kunsztem wytrawnego artysty i bez przerwy go zaskakuje”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

DYSKTOPIA • MIŁOŚĆ • MORDERSTWO • WŁADZA • GWIEZDNA FLOTA • PODRÓŻ SENTYMENTALNA • REJSY MIĘDZYPLANETARNE • ANDROIDY

Gwiezdne szczenię

Jacek Izworski

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-962412-0-7

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 674

Science Fiction, Boys’ Young Adult

Uśmiechnięta nadzieja w każdym

zakątku Wszechświata.

Wojtek Mieczysławski

Książka jest uhonorowaniem życia i twórczości Jacka Izworskiego – bardzo niepełnosprawnego fantasty, pioniera fandomu, tłumacza i redaktora. Wydana na początku lat 80. XX wieku nie zyskała powszechnej aprobaty i przychylności w środowisku miłośników fantastyki, stając się jednocześnie fenomenem i „największą przygodą młodości” dla wielu czytelników niezwiązanych z fandomem.

„Opowieść snuta przez autora podzielona jest na cztery części, które składają się na bardzo interesującą fabułę przedstawianą z różnych perspektyw. Jest to spotkanie ludzi z obcymi istotami oraz wmieszanie się w ich życie.

Jesteśmy też świadkami wielu podróży kosmicznych i odwiedzin na innych planetach. Bardzo przypadło mi do gustu opisanie genezy wydarzeń, które są główną osią fabularną. Cenię książki, które dają mi jasny wstęp i wyjaśnienie realiów. Ciekawie wypada również omówienie różnych technikaliów”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

KULTOWA KSIĄŻKA • SPACE OPERA • PODRÓŻE KOSMICZNE • ANTOLOGIA • WSPOMNIENIA • OPOWIADANIA • WIERSZE

Ciemność

Stanisław Karolewski

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-30-0

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 382

Literatura piękna, Fantastyka, Urban Fantasy

„Przez malownicze krajobrazy Wrocławia, autor snuje historię bohatera, Szonaja, który tajemniczo traci pamięć i zostaje wplątany w intrygujące wydarzenia. Fabuła rozwija się w sposób hipnotyzujący, a czytelnik odkrywa, że ptasia zaraza to tylko jedna z wielu zagadek, które splatają się wokół postaci Ingrid i tajemniczego Klubu Bibliofilów”.

Salomon

lubimyczytać.pl

„Ta szkatułkowa powieść, której pierwszoplanowe wątki ukrywają drugie dno, dostrzegalne między wersami, opowiada misternie utkaną historię z pogranicza fikcji i jawy”.

Kasia

lubimyczytać.pl

„Wszystko zaczyna się od spadających na ulice wrocławskiego Nadodrza ptaków i realistycznych obrazków z życia ich czyścicieli... Spalone kamienice, skupy surowców, brudne zaułki, antykwariaty. Perspektywa horyzontalna. Chodniki. Piwnice. Buty. Książki, obrazy, niebezpieczne wspomnienia i miejskie legendy. Ktokolwiek tęskni do takich klimatów, na pewno będzie lekturą „Ciemności” ukontentowany. To taki Bruno Schulz w wersji noir – mrok jest tu wręcz ontologiczny, jest sposobem odczytywania/ kamuflowania rzeczywistości”.

Wojciech Szyda

POWIEŚĆ SZKATUŁKOWA • ODWOŁANIA DO KLASYKI • EMOCJONALNA PODRÓŻ PRZEZ CZAS I PRZESTRZEŃ • REALIZM MAGICZNY

Szaman

Wizje profetyczne Tom I

Emma Popik

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-09-6

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 444

Sci-Fi, Postapokalipsa, Fantasy, Innerspace

Mało jest w fantastyce autorek tak wszechstronnych, obdarzonych tak wnikliwym zmysłem obserwacji, umiejętnością budowania opowieści [...]. Jeśli jest jakaś królowa polskiej fantastyki, to [...] jest nią właśnie Emma Popik.

Bartek Biedrzycki

Antologia premierowych w większości opowiadań Emmy Popik – legendy i wychodzącej z cienia (po przygodach z mainstreamem) – królowej polskiej science fiction, wypromowanej swego czasu przez Macieja Parowskiego. Oniryczny klimat niepokojących wizji, obrazy z makabrycznej przyszłości, odhumanizowany świat, żądza w zderzeniu z energią Miłości – krótkie teksty, gęste od znaczeń, duszne od klimatu. Każdy z nich z powodzeniem może być rozwinięty w większą formę.

Zbiór urozmaicono publicystyką i poezją Autorki oraz okolicznościowymi tekstami innych autorów, powiązanymi z tematyką zbioru zasadniczego i wywiadami.

W zintegrowanym dodatku publicystyczno-krytycznym „Formy z Chaosu” publikujemy teksty okolicznościowe o autorce, galerię prac chorzowskiej pisarki i artystki Katarzyny Szewioły-Nagel oraz pierwszą część kultowej i ważnej książki „Genetyka Bogów”, której ciąg dalszy opublikujemy w kolejnych tomach cyklu.

ANTOLOGIA • KOBIECYM OKIEN • PROFETYZM • PARAPSYCHOLOGIA • WIZJE ZAGŁADY LUDZKOŚCI • ZJAWISKA PARANORMALNE • UFO

Szamanka

Wizje profetyczne Tom II

Emma Popik

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-30-0

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 382

Sci-Fi, Postapokalipsa, Fantasy, Innerspace

Emma Popik to pisarka-szamanka, bogata mądrością wielu pokoleń kobiet, która swoją literaturą – magią słowa – próbuje naprawić chorą duszę naszego zepsutego świata.

Jacek Inglot

“Była Szamanką i była bardzo piękna. Czarne włosy spływały gęstą falą na ramiona i lśniły. Oczy odgadywały sens, gdy skierowała wzrok na wydarzenia, a czyniła to od ich początku [...]

Kiedy był ten pierwszy raz? Świat przechylał się poza krawędź, tak jak teraz, już nawet nie było potrzebne najlżejsze dotknięcie palcem, by się zwalił w głębię przepaści, pokruszony na kawałki, podobne bryłom skały. Jeszcze chwila, jeszcze tylko chwila, by runął.

A co robili głupi ludzie? Walczyli pomiędzy sobą o kawałek władzy, o rację, która nią nie jest i trwa chwilę, zanim zniknie”.

Tak rozpoczyna się drugi tom „Wizji Profetycznych” – antologii opowiadań gdańskiej autorki, która dokonała feministycznego przełomu w polskiej fantastyce, w połowie lat 80. XX wieku. Tytułowe opowiadanie „Szamanka” zostało napisane specjalnie dla nas. W tomie zebrano między innymi nowe teksty, nigdzie do tej pory niepublikowane, urozmaicając zbiór o kilka retrospekcji.

ANTOLOGIA • KOBIECYM OKIEN • PROFETYZM • PARAPSYCHOLOGIA • WIZJE ZAGŁADY LUDZKOŚCI • ZJAWISKA PARANORMALNE • UFO

Cyklop

Emma Popik

Seria wydawnicza: PostFa

ISBN: 978-83-67504-26-3

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 380

Science Fiction, Postapo

To było wtedy, gdy cywilizacja zmieniła kolor

Czy patrząc na świat jednym okiem można widzieć więcej? Takie pytanie można by postawić przed bohaterem tej postapokaliptycznej, dystopijnej powieści. Emma Popik przedstawiła ponurą wizję brutalnego świata, w którym człowieczeństwo można zakwestionować niemalże na każdym kroku.

„Kim właściwie jest bohater mojej książki? Ma dziewiętnaście lat i jedno oko. Uciekł z domu i wałęsał się sam po przerażającym mieście. Żyje w całkowicie wrogim świecie”.

Emma Popik

„Domniemane barbarzyństwo zmutowanego chłopaka służy innym wyłącznie maskowaniu własnej dzikości. Jego powieściowe przygody dowodzą jednego: najłatwiej zrujnować w człowieku człowieczeństwo i najtrudniej je odbudować”.

Jacek Inglot

POSTAPO • MUTACJE • EKSPERYMENTY • IMPLANTY • SUROGATKI • DEGRADACJA • ZANIK ETYKI • GRANICE CZŁOWIECZEŃSTWA

Cień nadziei

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: PostFa

ISBN: 978-83-67504-34-8

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 340

Science Fiction, Postapo

Wielka Wojna Europejska przetasowała układ sił na świecie. Rosja przejęła kontrolę nad wschodnią Europą i cofnęła te tereny w rozwoju o ponad stulecie. Ludzie żyją tam w biedzie, a rzeczywistość srogo ich doświadcza.

Powieść drogi osadzona w postapokaliptycznej alternatywnej rzeczywistości. Motorem napędowym dla trójki głównych bohaterów jest prozaiczna rzecz – poszukiwanie pomocy medycznej tam, gdzie według wskazań ma istnieć lepszy świat. Jednak lepszy nie musi oznaczać chętny do bezinteresownej pomocy.

Książka napisana przed 24 lutego 2022 i wydana na rynku anglojęzycznym przez Royal Hawaiian Press w 2021.

„Opowieść o sztuce przetrwania w świecie, w którym najgorsze bestie to ludzie”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

POWIEŚĆ DROGI • HISTORIA ALTERNATYWNA • UKRAINA • POLSKA • EPIDEMIA • REGRES CYWILIZACJI • MISJA RATUNKOWA

A jednak istnieję

Smocze opowieści księga I

Paweł Szumił

Seria wydawnicza: SmoFa

ISBN: 978-83-67504-39-3

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 336

Science Fantasy Fiction

Pierwszy tom znakomitego cyklu S-F „Smocze opowieści”, przełożonego na język polski przez Jacka Izworskiego – jednego z pionierów polskiej fantastyki naukowej i jednocześnie jej badacza i biografa.

O dziwnych stworach, które stopniowo zaczynają dominować we wspólnej z ludźmi cywilizacji, w równoległym wszechświecie.

Tom otwiera jednocześnie nową, dawno zapowiedzianą i długo oczekiwaną serię naszego wydawnictwa: „Smoki Fantastyki” (w kuluarach zwaną „SmoFa”).

„To Jackowi Izworskiemu, jego nieustępliwości, zawdzięczamy fakt, że ta powieść – otwierająca długi cykl – przeoczona przez wydawców w okolicach roku dwutysięcznego, trafia wreszcie do czytelnika polskiego. Tłumaczył Szumiła wierząc, że któregoś dnia książka trafi na księgarskie półki. I cóż, wreszcie tak się dzieje. [...] Postać smoka zostaje w pamięci, ale co ważne – zostają w pamięci również zadawane przez niego pytania, które w gruncie rzeczy są przeciez uniwersalne.”

Romuald Pawlak

SMOKI • HUMOR • INNE WYMIARY • BIOFORMACJA • GRANICE POZNANIA • TOŻSAMOŚĆ

Inquisitor

Zemsta Tezcatlipoki oraz inne opowieści mitologie tom I

Jacek Inglot

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-962412-7-6

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 504

Fantastyka, Kryminał, Urban Fantasy

Pierwsze, pełne wydanie historii nauczyciela polonisty, który staje w szranki ze staroazteckim demonem i edukacją licealnej młodzieży. Zawiera rozdziały odrzucone przez poprzednich wydawców, przeredagowane i napisane na nowo.

„Powieść jest solidna, oryginalna, pełna specyficznego, nieco czarnego humoru. Spojrzenie na szkołę, uczniów, nauczycieli z perspektywy polonisty – samozwańczego inkwizytora jest naprawdę zabawne. Pomysł na głównego antagonistę, również udany prastary demon, będący wrogiem piekła i nieba, idealnie dostosowujący się do współczesnych realiów i nowoczesnych technologii”.

GrzegorzAleksander

lubimyczytać.pl

„Intryga, którą buduje autor, z każdym fragmentem nabiera rozmachu i rumieńców. Poznajemy głęboko skrywane myśli bohaterów oraz ich pasje i namiętności. Nieraz ociera się to wręcz o patologię, ale jest jednocześnie boleśnie autentyczne.”

paradoks.net.pl

fragment recenzji

ZAKAZANA MIŁOŚĆ • POLSKA SZKOŁA • WIRTUALNA RZECZYWISTOŚĆ • YOUNG ADULT • TRUDNA MŁODZIEŻ • OSTRY HUMOR • DEMONY

Antipolis

Tomasz Fijałkowski

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-06-5

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 354

Science Fiction, Historia alternatywna

„Antipolis to miasto, któremu wywróżono zniszczenie. Logika snu, wizji i przeczuć napędza intrygę pełną korytarzy, ślepych zaułków, drzwi prowadzących donikąd i urywających się nagle schodów. Część zagadek znajdzie rozwiązanie. Wielu umrze, zanim pozna prawdę. Tylko nieliczni zrozumieją...”

Tomasz Fijałkowski

„Strach bywa doskonałym utrwalaczem wiary, nie tylko w bogów.”

Jacek Inglot, Posłowie

„Tomasz Fijałkowski zbudował jedyny w swoim rodzaju świat, skonstruowany z alternatywnej historii Polski zmieszanej z elementami fantastyki – to prawdziwa mieszanka wybuchowa. Polska wygrywa wojnę i staje się mocarstwem ze stolicą w Antipolis, chrześcijaństwo to niszowa religia, niemalże sekta, a wśród szarych obywateli kryją się ludzie z nadprzyrodzonymi zdolnościami, których werbuje tajemnicza Struktura.

Zbliża się Zenit – trudno powiedzieć czym jest naprawdę – ale ma odmienić, może nawet zniszczyć świat”.

rzeczokulturze.blogspot

fragment recenzji

POLSKA • HISTORIA ALTERNATYWNA • MITOLOGIA • EPIEANIE • INTRYGI • SPISKI • TAJNE ORGANIZACJE • ZAGADKI • PRZEPOWIEDNIE

Sierpy Kronosa

Tomasz Fijałkowski

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-56-0

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 456

Science Fiction, Historia alternatywna

„To nieszablonowa powieść łamiąca zasady klasycznej historii alternatywnej z fabułą zbudowaną w świecie niby znajomym, a jednocześnie niezwykle obcym i odmiennym. Można wręcz stwierdzić, że wszystko na tym torze historii poszło inaczej. Nad całością czuwa niezawodny autor i to w dwójnasób.

Książka zachwyca bogactwem przedstawionego świata, a także jego pomysłowością i poziomem szczegółów. Jest to obraz dopracowany i interesujący, który powinien zaciekawić koneserów literatury pięknej czerpiącej ze źródła realizmu magicznego jak i miłośników fantastyki, którym nie są obce inne światy i nadprzyrodzone moce”.

SoFiK

fragment recenzji

„Myślę, że to będzie już pisarski znak Fijałkowskiego, to mieszanie konwencji, tworzenie rodzajowych hybryd i chimer. Skądinąd znak czasu. Zresztą dzięki temu nie grozi mu zimitowanie przez Sztuczną Inteligencję, która podobno lada dzień ma zacząć pisać powieści dla mas (jak u Orwella). Na tak osobliwe połączenia w fabule historiozofii, magii, nauki i religii żaden elektroniczny sztuczniak na pewno nie wpadnie”.

Jacek Inglot, Posłowie

HISTORIOZOFIA • REALIZM MAGICZNY • NAUKA • MAGIA • RELIGIA

Pol Trek

W imieniu Rzeczypospolitej

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: FantaSFa

ISBN: 978-83-962412-4-5

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 502

Science Fiction, Komedia

W XXIV wieku Polacy ruszają w kosmos. Na przekór wszystkim, żeby udowodnić, że Polak potrafi. Przecież nie będziemy gorsi! Kosmiczna epopeja i kosmiczne jaja jakie z tego wynikną, to typowa inteligentna satyra i mieszanka motywów popkulturowych.

„Pol Trek. W imieniu Rzeczypospolitej został napisany ze swadą i niewymuszonym humorem, dlatego bawi i ciekawi”.

polter.pl

fragment recenzji

„Polacy lecą eksplorować przestrzeń kosmiczną. Należy po tym stwierdzeniu zadać pytanie „Co może pójść nie tak?” i przepis na mocną historię gotowy. Zatem rzeczywiście jest to epicka opowieść o wielu codziennych problemach, które mogą dopaść człowieka, i nie tylko, na statku kosmicznym”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

„Luiza Dobrzyńska wysłała Polaków w kosmos z ogromną finezją i dawką swojskości. Dzięki czemu humor całej powieści po prostu wymiata, a wszystkie gagi sytuacyjne okraszone soczyście dobrze nam znaną butą, brawurą i religią, powodowały, iż przez cały czas trwania powieści uśmiech nie spełzał mi z twarzy”.

unserious.pl

PASTISZ • SATYRA • GROTESKA • HUMOR • POLACY W KOSMOSIE • EKSPLORACJA KOSMOSU • AWANTURNICZE PRZYGODY • STEREOTYPY

Dusza

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-962412-5-2

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 220

Science Fiction

W świecie przyszłości, żeby zaznać odrobiny radości rodzicielskiej trzeba mieć odpowiedni schemat genetyczny i dostatecznie wysoki numer. A czy wolno kochać? Zależy od definicji i obiektu uczuć. No i zostaje najważniejsza sprawa – co czyni człowieka człowiekiem. Czy jest to dusza? Czy dusza jest wyłącznie domeną człowieka?

„Często rozmyślam nad tym, jak będzie wyglądało nasze życie za kilkadziesiąt lat. Czy podąża ono w dobrym kierunku i czy rozwinięcie technologiczne okaże się dla ludzi lepsze czy gorsze. Temat androidów jest ostatnio coraz częściej poruszany i wiele razy zastanawiałam się, czy jest to pozytyw, czy negatyw. Czy te maszyny mogą okazać się przydatne, czy ich rola polegać ma raczej na tym, by dostarczać zastrzyk gotówki firmom, które ewentualnie chciałyby zająć się ich produkcją”.

Martyna

lubimyczytać.pl

„Książka bardzo przyjemna w odbiorze, pozostawia czytelnika z refleksjami na temat przyszłości rodzaju ludzkiego, jak też z pragnieniem poznania dalszych losów bohaterów”.

Cylonka

lubimyczytać.pl

SILNA POSTAĆ KOBIECA • SKOMPLIKOWANA MORALNOŚĆ • ROMANS • DYSTOPIA • ANDROIDY • DOBÓR GENETYCZNY • KONTROLA URODZEŃ

Powroty

Adam Pietrasiewicz, Wojciech Bogaczyk

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-00-3

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 558

Science Fiction, Historical Fiction

W ręce Piotra Zarzeczańskiego trafia unikatowy przedmiot pozwalający na podróże w czasie. Tak głosi legenda i zaprzyjaźniony sprzedawca. Czy bohater w to wierzy? Oczywiście, że nie, ale postanawia sprawdzić. Teraz pytanie, czy uda mu się naprawić czy zepsuć historię. Znakomita proza przygodowa z pogranicza historii, polityki i fantastyki.

„[...] książka, która odpowiada na nurtujące wiele osób pytanie: „co by było, gdyby?”. I to jak odpowiada! Polacy mają tendencję do tworzenia historii alternatywnej, która leczy nasze rany z przeszłości i kompleksy. Tymczasem autorzy tej książki stawiają sobie chyba za cel pokazanie „realnej” historii alternatywnej.

Co się kryje pod takim intrygującym hasłem? Otóż rzecz prosta – autorzy stworzyli fabułę, która nie wpisuje się w trend i kanon polskich historii alternatywnych. Zajęli się próbą przewidzenia, jak na losy kraju wpłyną zmiany zarówno drobne, jak i kolosalne. Oczywiście mechanizmy kształtowania historii nie są łatwe do odtworzenia, jednak mam przekonanie, że wykonano w tym wypadku naprawdę solidną pracę”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

PARADOKS CZASU • HISTORIA POLSKI • PODRÓŻE W CZASIE • ANTYUTOPIA • RÓWNOLEGŁE ŚWIATY • KWANTOWA RZECZYWISTOŚĆ

Poza światem

Nierealna rzeczywistość

Henryk Tur

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-48-5

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 410

Science Fiction, Antologia

Antologia złożona z mini powieści „Poza światem” oraz pięciu opowiadań pod wspólnym tytułem „Nierealna rzeczywistość” jest dowodem na kreatywność Henryka Tura. Autor użył motywu kreowania rzeczywistości jako przewodniego dla całej książki. Chociaż światotwórstwo to flagowy wyznacznik fantastyki, to w tym przypadku, dostajemy głębię pod warstwą fabularną.

„Bohater Stanisław Kowalski, jedyny ocalały z katastrofy lotniczej jest zmuszony znaleźć sposób na przeżycie. Los jednak podaje mu rękę. Ktoś zapewni mu gościnę. Kwestia, jaka będzie jej cena, ponieważ dochodzimy tu do prawdy starej jak świat – nie ma nic za darmo.

Opowieść nabiera tempa bardzo szybko i równie szybko znajduje rozwiązanie. Dowiadujemy się o tym, jak powstało całe to miejsce, gdzie trafił bohater oraz jak kręci się rzeczywistość tej krainy. A jest ona niezwykle groteskowa. Jeden moment określiłbym nawet jako scena z typowego gore. Jest to jednak bardzo ważny element układanki, który determinuje, gdzie jest granica człowieczeństwa”.

SoFiK

fragment recenzji

ALTERNATYWNE ŚWIATY • ODMIENNE STANY ŚWIADOMOŚCI • WIRTUALNA RZECZYWISTOŚĆ • BAŚNIOWE STWORY • MULTIWERSUM • PĘTLA CZASU

Nieznanych Polaków historie niezwykłe

Piotr Marczak

ISBN: 978-83-67504-19-5

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 314

Historia, Literatura popularnonaukowa

Jedenastu niesamowitych ludzi, którzy zapisali się na kartach historii, a nie każdy o nich słyszał. Ich fascynujące życiorysy i przygody, to porywające opowieści na długie wieczory. Ich wielką zaletą, jest prozaiczna sprawa – wydarzyły się naprawdę. Tym razem nie ma tutaj żadnej fikcji, to surowa i bardzo barwna historia.

„Przedstawiane życiorysy są naprawdę barwne i nieszablonowe, pełne niezwykłych przygód, stanowiących gotową kanwę dla filmu światowej klasy. Książka stanowi doskonałe antidotum na polski kompleks niższości wobec reszty świata, umiejętnie podsycany przez niektóre środowiska, a ponadto jest bardzo ciekawa i napisana piękną, klasyczną polszczyzną. Tak właśnie należałoby pisać podręczniki”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

„Jeśli myślicie, że byli rzewnymi bohaterami szkolnych czytanek, to mylicie się jak Napoleon pod Moskwą. Oto same charakterne typy, awanturnicy, zabijacy, podróżnicy, a przy tym szczerzy patrioci. Z całego serca polecam książkę Piotra Marczaka, mego kolegi ze studiów, o niezwykłych przygodach polskich bohaterów z XIX i XX wieku”.

Jacek Komuda

POSTACIE HISTORYCZNE • SŁAWNI POLACY • PATRIOTYZM • WALKA O WOLNOŚĆ • ZAPOMNIANI BOHATEROWIE

Czarownica

Noc na Łysej Górze, księga I

Krzysztof Rudowski

Seria wydawnicza: OdeSFeros

ISBN: 978-83-67504-66-9

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 380

Literatura piękna, Fantastyka

Niby-bajka dla dorosłych, wyrosła ze swojskiego, słowiańskiego folkloru ludowego. Pełno tu czarownic, czartów, tajemniczych zakonów, męskich fantazji, wyuzdania i rozpasania oraz orgiastycznych sabatów, przetaczających się po zboczach Łysej Góry w wigilię Nocy Świętojańskiej. Jednocześnie „Czarownica” Rudowskiego, znanego, wrocławskiego literata i redaktora, mocno ukorzeniona jest w klasykach literatury, jej toposach i mitach.

„Rudowski w swojej „Czarownicy” świadomie łamie schematy cechujące współczesną fantastykę literacką, prowadząc nas do własnego bajkowego świata, w którym Eulalia, ukochana bohatera, jawi się siostrą Małgorzaty z niezapomnianego dzieła Bułhakowa, klasztor zagubiony w głuszy wydaje się podobny do tego z „Imienia róży” Umberto Eco, zaś wiedźma Celinella więżąca narratora w celu erotycznego wykorzystania to potomkini czarodziejki Kirke, dybiącej na przystojnego Odysa. Tego rodzaju rozpoznania dodają smaku lekturze, choć najważniejsza jest przyjemność podążania tropem bohatera, który na przemian przeżywa niezwykłe przygody i namiętne chwile w ramionach olśniewających okazów fauny fantastycznej”.

Jacek Inglot

WIEDŹMY I CZAROWNICE • CZARTY I BIESY • SABAT NA ŁYSEJ GÓRZE • ONIRYCZNA WYPRAWA W ŚWIAT EANTAZJI I OBSESJI

Czarnuszka

Ewa Piasecka

ISBN: 978-83-67504-70-6

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 214

Fantasy

Zbiór opowieści o czarodziejce, Kobiecie-Która-Wie i która wiedzą dzieli się z tymi, którzy ją odnajdują na swej drodze. To opowiadania, które mają moc zmiany tego, kto je czyta. Główny przekaz książki dotyczy wiary tak mocnej, że zmienia ona rzeczywistość, zarówno bohaterki, jak i czytelników.

Jest to również opowieść o wewnętrznej podróży w najciemniejsze miejsca duszy; o tym, że za największym lękiem kryją się najwspanialsze skarby: spokój wewnętrzny, życie w zgodzie ze sobą, radość i szczęście; o tęsknocie za ukochanym; utracie i odzyskaniu nadziei; odwadze i wytrwałości w spełnianiu marzeń.

Autorka, nauczycielka uważności, przewodniczka duchowa. Poprzez indywidualną medytację prowadzi do wewnętrznego świata i pomaga uwolnić się od tego, co przeszkadza w życiu. Wspiera w zmianie przekonań i schematów.

SILNA POSTAĆ KOBIECA • CZAROWNICA • ROZWÓJ OSOBISTY • KWANTOWA RZECZYWISTOŚĆ • TRANSFORMACJA

Fundacja Kultura-Integracja-Społeczeństwo

Wydawnictwo „OdeSFa”

49-304 Brzeg, ul. Majora Sucharskiego 1/6

+48 696 364 343

https://odesfa.pl/

Wydawnictwo nawiąże współpracę z dynamicznymi osobami zajmującymi się sprzedażą asortymentu

• na targach książki,

• konwentach fantastyki itp.

Oferujemy BARDZO wysokie rabaty od cen katalogowych materiały promocyjne, dostęp do premier i promocji

sklep@odesfa.pl

Poszukujemy regionalnych przedstawicieli-dystrybutorów, celem dotarcia do bibliotek i księgarń

Wkład finansowy - niekonieczny!