Lence

Copyright © by Katarzyna Rabka-Białas, 2025
Copyright © by Wydawnictwo WasPos, 2025
All rights reserved

Wszystkie prawa zastrzeżone, zabrania się kopiowania oraz udostępniania publicznie bez zgody Autora oraz Wydawnictwa pod groźbą odpowiedzialności karnej.

Redakcja: Kinga Szelest

Korekta : Aneta Krajewska

Projekt okładki: Adam Buzek

Zdjęcie na okładce: Adobe Firefly

Ilustracje wewnątrz książki: © by Kirill Veretennikov/iStock

Skład i łamanie oraz wersja elektroniczna: Adam Buzek/skladpublikacji@o2.pl

Wydanie I – elektroniczne

Wyrażamy zgodę na udostępnianie okładki książki w internecie

ISBN 978-83-8290-884-8

Wydawnictwo WasPos
Warszawa
Wydawca: Agnieszka Przyłucka
kontakt@waspos.pl
www.waspos.pl

Przyjmij ten pierścień jako znak wierności, bo z niezłomną wiernością masz bronić jedności świętego Kościoła, Oblubienicy Chrystusa.

Prolog

1465 rok
Przemyśl

Wielki to znój zbudować świątynię na chwałę Pana. Bóg jednak posługuje się maluczkimi, aby ci czynili wielkie dzieła. Budowa nowej świątyni trwała już od kilku lat. Kamienne ciosy jeden na drugim pięły się ku niebu i powoli zaczynały nadawać kształt powstającej budowli. Chłopi uwijali się w ukropie niczym mrówki, a wszystkiego dopilnowywał osobiście biskup Mikołaj. Codziennie zadawał sobie trud, by wspiąć się na wzgórze zamkowe, by doglądać postępów na budowie. Pewnego razu, gdy dzień chylił się ku końcowi, a promienie zachodzącego słońca odbijały się w kamiennych blokach, biskup usłyszał płacz jednego z robotników, który klęczał i wznosił modlitwy do Jahwe. Zaniepokojony kapłan wraz ze strażnikiem podszedł do modlącego się mężczyzny.

– Jak wielkie są twoje zmartwienia, bracie, żeś odprawiasz modlitwy na fundamentach jeszcze nieukończonej katedry.

Mężczyzna o imieniu Icek, który jak się okazało, był Żydem, padł do stóp biskupa z bolesnym zawodzeniem.

– Panie, poproś swego Boga, żeby uratował moją żonę Sarę. Od kilku dni leży w chacie brzemienna i oblewają ją siódme poty. Niebawem będzie rodzić, ale nie wiem, czy dotrwa do porodu.

Biskup Mikołaj zdziwiony odważną prośbą Żyda, postanowił pomóc.

– Zaprowadź mnie tam, gdzie leży twoja żona. Bóg wysłuchuje próśb każdego, kto modli się żarliwie i szczerze, a ty, wierny strażniku, sprowadź w tym czasie medyka.

Po słowach biskupa, jeszcze bardziej zdziwiony, Icek wstał z kolan i zaprowadził go do chaty, która znajdowała się po drugiej stronie Sanu.

Kiedy dotarli na miejsce, z okien dobiegały przeraźliwe jęki, które najpierw przybierały na sile, by zaraz osłabnąć.

– Moja żona rodzi, pomóż, łaskawy Panie, bo inaczej umrze! – zawołał przejęty Żyd, a siostra kobiety przykładała jej co chwila mokry materiał do czoła.

Biskup Mikołaj odmówił modlitwę nad położnicą i usłyszał wewnętrzny, bliżej nieokreślony głos, by przyłożyć pierścień do brzucha rodzącej.

Nagle bóle ustały, a wyraz twarzy Sary z ostrego grymasu zmienił się w łagodny uśmiech wyrażający ulgę. Zamiast jęków słychać było teraz płacz nowo narodzonego dziecka.

– To cud! – krzyknął mężczyzna i padł ponownie do kolan biskupa Mikołaja.

Przybyli właśnie strażnik i medyk także uklękli, widząc, że są świadkami czegoś nadprzyrodzonego.

Od tego momentu wieść o cudownym pierścieniu rozeszła się po mieście, dając nadzieję rodzącym na szczęśliwe rozwiązanie.