Tej autorki w Wydawnictwie WasPos

Ostatnia szansa

Echa przeszłości

Pechowe zauroczenie

Ryzykowne związki

Sekret profesora

Cyniczna i romantyczna

Trzy kobiety doktora W.

Ucieczka z zaścianka

SAGA RODZINNA

Powrót do źródeł

Powrót do tradycji

W przygotowaniu

Pod kanadyjskim niebem

Świąteczna niespodzianka

Wszystkie pozycje dostępne również w formie e-booka

Copyright © by Małgorzata Kasprzyk, 2019
Copyright © by Wydawnictwo WasPos, 2025
All rights reserved
Wszystkie prawa zastrzeżone, zabrania się kopiowania oraz udostępniania publicznie bez zgody Autora oraz Wydawnictwa pod groźbą odpowiedzialności karnej.

Redakcja: Justyna Karolak

Korekta: Angelika Ślusarczyk

Projekt okładki: Adam Buzek

Zdjęcie na okładce: © by Adobe Firefly

Ilustracje wewnątrz książki: © by pngtree

Skład i łamanie oraz wersja elektroniczna: Adam Buzek/skladpublikacji@o2.pl

Wydanie IV – elektroniczne

ISBN 978-83-8290-831-2

Wydawnictwo WasPos
Warszawa
Wydawca: Agnieszka Przyłucka
kontakt@waspos.pl
www.waspos.pl

Spis treści

CZĘŚĆ PIERWSZA DWUDZIESTOLECIE MIĘDZYWOJENNE

CZĘŚĆ PIERWSZA
DWUDZIESTOLECIE MIĘDZYWOJENNE

Franciszek Wysocki nie potrafił się zakochać. Nie wiedział, z czego to wynika – był przecież normalnym młodym mężczyzną ceniącym kobiecą urodę. Jednak większość panien, które poznawał, po prostu mu się podobała. Nie czuł gwałtownego bicia serca, nie wzdychał ani nie cierpiał na bezsenność, marząc o tym, aby którąś z nich trzymać w ramionach. Z czasem zaczął się zastanawiać, dlaczego omija go prawdziwe wielkie uczucie. Czyżby nie był do niego zdolny?

W miarę upływu lat coraz bardziej się tym niepokoił. Jego młodsza siostra, Barbara, była już od kilku lat szczęśliwą mężatką i matką. Wyszła za mąż za dziedzica sąsiedniego majątku, Kazimierza Baranowskiego, lecz nie był to tradycyjny aranżowany związek. Obydwoje zakochali się w sobie jeszcze przed wojną. Potem, gdy Franciszek przebywał ze swoim obecnym szwagrem na froncie, często widywał tamtego, jak czytał listy od narzeczonej. Dobrze zapamiętał jego rozpromienioną twarz oraz drżące ręce otwierające koperty. Szczerze zazdrościł mu wówczas tych gwałtownych emocji. Sam również pragnął ich zaznać – chociaż raz w życiu. Wtedy jeszcze wierzył, że to tylko kwestia czasu, ale teraz zaczynał już mieć wątpliwości…

Zdawał sobie sprawę, że zaistniała sytuacja niepokoi jego matkę, gdyż coraz częściej przypominała mu, że powinien założyć rodzinę. Franciszek tego nie negował – był ostatnim męskim przedstawicielem rodu, więc miał niejako obowiązek zadbać o jego ciągłość.

Ta myśl wcale nie wydawała mu się przykra. Chciał mieć rodzinę, wychowywać dzieci i żyć spokojnie w swoim majątku na Podlasiu.

Uważał jedynie, że zanim to nastąpi, powinien przeżyć coś szalonego, co mógłby potem wspominać przez wiele lat.

Jednak los najwyraźniej postanowił mu oszczędzić szalonych przeżyć…

Stefania Wysocka była nieświadoma pragnień swego syna. Żywiła przekonanie, że Franciszek nie potrafi sobie znaleźć narzeczonej, ponieważ jest kompletnym ofermą.

Oczywiście nigdy nie powiedziała tego głośno – pomijając inne aspekty sprawy, damie nie wypadało używać takich słów. Często jednak myślała o synu właśnie w ten sposób. Tymczasem sytuacja majątkowa Wysockich wymagała, aby Franciszek poślubił bogatą pannę, która wniosłaby mu odpowiedni posag. Musiał to zrobić, skoro sam przyczynił się do tego, że gospodarstwo podupadło!

Na samą myśl o tym Stefanię ogarniał gniew. Za życia jej męża, Bogumiła Wysockiego, wszystko szło dobrze. Kiedy jednak Franciszek przejął rządy, zaczął wcielać w życie swoje dziwne pomysły, co przyczyniło się do spadku plonów. Twierdził na przykład, że nie należy używać nawozów sztucznych, ponieważ mają szkodliwy wpływ na rośliny oraz na zdrowie ludzi, którzy je jedzą. Tymczasem wszyscy inni je stosowali i mieli o wiele lepsze zbiory od nich! Poza tym Stefania nigdy nie słyszała, aby nawożone w ten sposób rośliny komuś zaszkodziły. Nie była jednak w stanie przekonać o tym syna, który się po prostu uparł, aby postawić na swoim.

Mimo to Franciszek bardziej zdenerwował ją czym innym: przed rokiem niespodziewanie zwolnił rządcę ich majątku, który był uczciwym, pracowitym człowiekiem. Kiedy go zapytała, co miał mu do zarzucenia, wyjaśnił jej, że rządca znęcał się nad koniem. Stefania omal nie dostała apopleksji, gdy to usłyszała. Zrobiła synowi awanturę i zażądała, aby przestał przejmować się drobiazgami. Koń to tylko koń, a dobry rządca to człowiek na wagę złota. Niestety Franciszek nie miał zamiaru jej posłuchać. Oświadczył stanowczo, że zwierzęta to stworzenia boże, o które ludzie powinni dbać, zwłaszcza gdy mają z nich pożytek. Potem przez kilka dni nie odzywała się do niego w nadziei, że jeszcze zmieni zdanie, jednak ta taktyka okazała się bezskuteczna.

Stefania była zatem zdeterminowana, aby ożenić syna z jakąś bogatą dziedziczką i to szybko – zanim swoim postępowaniem doprowadzi rodzinny majątek do całkowitego upadku. Zdawała sobie sprawę, że żadna z okolicznych panien na wydaniu nie zdobyła jego serca, więc zimą zabrała go na karnawał do stolicy. Przez trzy tygodnie bawili wspólnie u krewnych, chodzili na bale i przyjęcia, uczestniczyli w premierach teatralnych… Franciszek poznał w tym czasie dużo atrakcyjnych młodych kobiet, lecz Stefania nie wiedziała, czy obdarzył którąś uczuciem. Po powrocie na Podlasie wyglądał na szczęśliwego, zupełnie jakby stęsknił się za domem. Matka brała jednak pod uwagę możliwość, że po prostu ukrywał swoje uczucia – nie dziwiło jej to, gdyż zawsze był zamknięty w sobie. Kilkakrotnie próbowała rzucać jakieś aluzje, aby sprowokować go do większej otwartości – niestety znów bezskutecznie. W końcu doszła do wniosku, że musi postawić sprawę jasno.

– Franiu, pozwól do mnie – powiedziała, widząc syna powracającego wieczorem do domu. – Chciałabym cię o coś zapytać.

Franciszek posłusznie skierował swe kroki do pokoju matki.

Patrząc na niego, Stefania pomyślała, że robi wrażenie idealnego syna i nikt nie domyśla się, jaki jest uparty. Nie zrezygnowała jednak z zaplanowanej rozmowy. Wskazała mu fotel naprzeciw siebie i od razu przystąpiła do rzeczy.