czule

Książka składa się z dziewięciu tekstów o charakterze szkicowo-interpretacyjnym. Każdy z nich traktuje o nieco innym aspekcie tytułowej „czułości”. Punktem wyjścia staje się historyczny już spór o turpizm, przy okazji którego narodziło się także słowo „mizerabilizm”, oznaczające współczującą otwartość na to, co kalekie, chore czy brzydkie. W poezji Grochowiaka termin ten stanowić będzie nieomal synonim...

W możliwym do obrony uproszczeniu książka dotyczy Platona nauki o tańcu. Z kilku jednak spraw dobrze by się było jednak wytłumaczyć. Platon o tańcu pisze sporo, ale nie zmienia to przecież tego, że jest to u niego kategoria szczególna i rzadko jest przedstawiana przez niego przedmiotowo. Raczej służy mu jako część zestawu narzędziowego. Przeniesienie jej zatem na obszar przedmiotowy musi być ostrożne...

Tak! – czuły jestem, silny jestem i rozumny. – Nigdym nie czuł, jak w tej chwili – […] O Ty! o którym mówią, że czujesz na niebie! […] Jeżeli serce czułe było w liczbie zwierząt, Któreś Ty w arce zamknął i wyrwał z powodzi; - Jeśli to serce nie jest potwór, co się rodzi Przypadkiem, ale nigdy lat swych nie dochodzi; - Jeśli pod rządem Twoim czułość nie jest bezrząd Jeśli w milion ludzi krzyczących Nie...