ocalić siebie

Po krawędzi ciemnego nieba przelatuje kometa. Zaledwie ślad w przestrzeni, drobina światła, która mija nas obojętnie. A jednak człowiek patrzy, czeka i wierzy, że to coś znaczy. W kosmosie wszystko jest chwilą: gwiazdy gasną, planety milczą, a miłość próbuje ocalić siebie w jednym spojrzeniu, w jednym oddechu, w nieudanej próbie powiedzenia „zostań”. To są wiersze o tym, że jesteśmy pyłem, ale pyłem,...

Wiersze z tomiku Wino poezji koncentrują się na tym, czym jest wena i problemy z nią związane, i czy jest oraz jaka jest różnica pomiędzy twórczością „trzeźwą” a „pijaną”. Próbuję odpowiedzieć na pytania, czym jest artystyczne powołanie, jak podejmowane wybory wpływają na nasze życie i jak je ocalić… Nieobce są mi też tematy szeroko pojętego życia, picia, bycia. Zahaczam o filozofię i wiarę. — Maciej...

21. tom z serii Poezje Wieś, będąca źródłem twórczości Nowaka, została utracona. Bezpowrotnie. […] Co może zrobić poeta, by ocalić własne plemię? Musi wymyślić miejsce, w którym jasność tego plemienia będzie świecić pełnym światłem. Odnajduje je w słowie, w wytworzonym przez siebie świecie. Inaczej mówiąc, odzyskać tę wieś można tylko poprzez artystyczną pamięć i wyobraźnię, przekształcając...

To prawda, że poezję można dzielić tylko na wiersze dobre i na wiersze złe. Na takie, których obrazy na zawsze zapadają w pamięć i takie, których wodospady słów bezgłośnie rozpływają się w nicości. Ale jednak liryka erotyczna dzieli się wyraźnie na męską i kobiecą! Można zastanawiać się, czy piękny obraz poetycki łzy wielkiej jak wszechświat, branie się gwiazd za łby i stwierdzenie, że nie potrafię...