umyka

Czy poezja wciąż ma dla nas wartość? Czy w świecie wypełnionym prozą codzienności wiersze są w stanie dać nam coś więcej niż tylko chwilową przyjemność z lektury? Książka Katarzyny Przybyły okazuje się być wnikliwym zapisem uważnej obserwacji rzeczywistości, autorka skupia uwagę na drobiazgach, których piękno tak często nam umyka. A wystarczy zatrzymać się na moment, by zacząć widzieć, czuć, dostrzegać...

Dla tych, co czują za dużo. Za dużo myślą. Dla których ten świat jest tylko słodko–gorzkim przystankiem, a wszystko rozgrywa się w wewnętrznej, intymnej przestrzeni własnego umysłu. Dla tych, co widzą świat szerzej, zauważają to, co umyka pozostałym… Z takim umysłem żyje się ciężko, nieznośnie i zbyt boleśnie. To dla Was. Może ktoś poczuje się zrozumiany, może komuś będzie lżej, bo ktoś inny też tak...